Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούνιος, 2014

Περί "μισθοδικείου"

Με αφορμή διάφορες αποφάσεις που αφορούν τους μισθούς των δικαστών και την κήρυξη της αντισυνταγματικότητας των νόμων που τους περικόπτουν, γράφεται συχνά ότι οι δικαστές αποφασίζουν οι ίδιοι για τον μισθό τους. Η θέση αυτή δεν είναι ακριβής.

Οι υποθέσεις που αφορούν τις αποδοχές και τις συντάξεις των δικαστών, εφόσον η απόφαση μπορεί να επηρεάσει την μισθολογική, συνταξιοδοτική ή φορολογική κατάσταση ευρύτερου αριθμού προσώπων δεν εκδικάζονται από δικαστήρια στα οποία πλειοψηφούν οι δικάστές. Συγκεκριμένα, το άρθρο 88 παρ. 2 του Συντάγματος (αναθεώρηση του 2001) ορίζει ότι αυτές οι υποθέσεις δικάζονται από το δικαστήριο των "αγωγών κακοδικίας" του άρθρου 99, στη σύνθεση του οποίου προστίθεται ένας τακτικός καθηγητής νομικής κι ένας δικηγόρος.

Επομένως, η σύνθεση του "μισθοδικείου", κατά το Σύνταγμα ορίζεται ως εξής:
- πρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας (πρόεδρος)
- ένας σύμβουλος του Συμβουλίου της Επικρατείας
- ένας αρεοπαγίτης
- ένα σύμβουλος του Ελεγκτικο…

"Κίτρινος" τύπος και κοινή γνώμη

Όταν ο Ήφαιστος έπιασε με ένα διαφανές δίχτυ την Αφροδίτη να τον απατά με τον Άρη στη συζυγική κλίνη, κάλεσε τους θεούς για να εκθέσει μπροστά τους το ζεύγος. Σύμφωνα με την μυθολογία, το τέλος στην διαπόμπευση έβαλε ο Δίας, με παρέμβαση του οποίου λύθηκε το περίφημο δίχτυ.

Η βίαιη δημοσιοποίηση της ιδιωτικής ζωής ήταν πάντοτε μια μορφή αυτοδικίας ή τιμωρίας που λειτουργεί μόνο χάρη σε κατώτερα ένστικτα του φιλοθεάμονος κοινού, ενώ ουδέποτε συμβιβάσθηκε με τις αρχές του δικαίου. Δεν είναι μια πράξη δικαιοσύνης, αλλά μια έμπρακτη εκμηδένιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, καθώς υποβιβάζει το άτομο από υποκείμενο σε αντικείμενο. Για τα δημόσια πρόσωπα, η αποκάλυψη προσωπικών  πληροφοριών είναι ανεκτή μόνον όταν τεκμηριώνει μια κραυγαλέα αντίφαση ανάμεσα στο δημόσιο λόγο τους και τον ιδιωτικό βίο τους. Αν σε αυτή την στάθμιση προσθέσουμε ότι ο σκανδαλοθηρικός τύπος αποτελεί μια βιομηχανία με μοναδικό σκοπό το κέρδος και ποτέ την συμβολή σε μια δημόσια συζήτηση για ένα θέμα γενικού ενδιαφέρ…

Οι δημότες καταγγέλλουν, ο Συμπαραστάτης βρίσκει λύσεις

Ο​​ταν πριν από δύο χρόνια μού ανατέθηκε η αποστολή του Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης, ήμουν προετοιμασμένος για τα χειρότερα. Τα επίσημα στοιχεία για τη διαφθορά επί χρόνια παρουσίαζαν ως «πρωταθλήτρια» την Τοπική Αυτοδιοίκηση και τα προβλήματα της Αθήνας ήταν και είναι επίμονα και φαινομενικά ανεπίλυτα. Η πρώτη αντιμετώπιση, όμως, από τους εργαζομένους και τη διοίκηση του δήμου ήταν θετική: οι υπηρεσίες υποδέχθηκαν εξαρχής με διάθεση συνεργασίας τον νέο θεσμό, αναζητώντας σε αυτόν και βοήθεια για την επίλυση νομικών και διοικητικών προβλημάτων. Από την αρχή πάντως το μήνυμα ήταν ότι ο Συμπαραστάτης θα διατυπώνει με παρρησία τις ενστάσεις του, ακόμη κι αν έτσι «στριμώχνονται» επικρατούσες νοοτροπίες δεκαετιών. Οχι με τη λογική της στείρας καταγγελίας, αλλά πάντα με προτάσεις για την πρακτική επίλυση των προβλημάτων.

Υπήρχαν βέβαια και στρεβλώσεις. Υπηρεσίες με εμπειρία στην αντιμετώπιση γραπτών παραπόνων πολιτών έχουν διαμορφώσει προδιατυπωμένες «διπλωματικές» απαντήσεις…

Για μια κουλτούρα διαμεσολάβησης στους δήμους

Μια από τις αποφάσεις που θα κληθούν να λάβουν τα νέα δημοτικά συμβούλια αφορά την εκλογή του (ή της) Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης. Πρόκειται για το ανεξάρτητο όργανο που δέχεται καταγγελίες από τα δύο συνηθέστερα «θύματα» της δημοτικής γραφειοκρατίας, τους δημότες και της επιχειρήσεις – εξ ου και ο περιφραστικός τίτλος. Σε δήμους άνω των 20.000 κατοίκων, ύστερα από διαδικτυακή προκήρυξη, οι δημοτικοί σύμβουλοι καλούνται να εκλέξουν ένα πρόσωπο «κύρους και εμπειρίας», στο οποίο οι θιγόμενοι, πολίτες και επιχειρήσεις, θα καταθέτουν καταγγελίες, με στόχο την εξωδικαστική επίλυση των διαφορών τους με τον δήμο. Το πρόσωπο επιλέγεται με μυστική ψηφοφορία και αυξημένη πλειοψηφία 2/3 του συνόλου των μελών του δημοτικού συμβουλίου. Αυτό οδήγησε σε πολλές άκαρπες ψηφοφορίες το 2011, καθώς δεν είχε ακόμη διαμορφωθεί η σχετική κουλτούρα συνεννόησης. Από τους τριάντα Συμπαραστάτες που εκλέχθηκαν, κάποιοι παραιτήθηκαν, κάποιοι άλλοι ασχολήθηκαν λιγότερο με την αποστολή τους. Σήμερα…

Η Ευρωπαϊκή Χάρτα για την Διασφάλιση των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων στην Πόλη

Στο συνέδριο "Πόλεις για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα" που οργανώθηκε στην Βαρκελώνη το 1998 για τα 50 χρόνια της Οικουμενικής Διακήρυξης των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, συμμετείχαν εκατοντάδες δήμαρχοι και ξεκίνησαν τις εργασίες για την σύνταξη μιας πολιτικής διακήρυξης για την ενίσχυση του σεβασμού, της προστασίας και της τήρησης των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε τοπικό επίπεδο. Δύο χρόνια μετά, το 2000 στο Saint-Denis της Γαλλίας, ύστερα από ευρύ διάλογο μεταξύ των Ευρωπαϊκών πόλεων, εκπροσώπων της κοινωνίας των πολιτών και ειδικών στα ανθρώπινα δικαιώματα θεσπίστηκε η Ευρωπαϊκή  Χάρτα για την Διασφάλιση των Ανθρώπινων Δικαιωμάτων στην Πόλη. Από τότε η Χάρτα υπογράφηκε από περισσότερες από 400 πόλεις και κάθε δύο χρόνια γίνεται ένα συνέδριο για την ανταλλαγή πληροφοριών σχετικά με την πρόοδο της εφαρμογής της. Μετά το συνέδριο της Γενεύης το 2008, οι πιο ενεργές πόλεις του δικτύου αποφάσισαν να αναθέσουν την προώθηση της Χάρτας στον παγκόσμιο οργανισμό για τις πόλεις, την Ένωση Πόλεων…

Ανοιχτή επιστολή στον υπουργό Οικονομικών

Κύριε Υπουργέ,
Καθημερινά περνώ από το κέντρο και βλέπω τις καθαρίστριες που εξακολουθούν να αδικούνται μολονότι ο Άρειος Πάγος δέχθηκε τους ισχυρισμούς τους και απέρριψε τους αντίθετους ισχυρισμούς του υπουργείου σας, έστω και στην συνοπτική διαδικασία της προσωρινής διαταγής. Δεν θα επικαλεστώ το συναίσθημα, αλλά ούτε και λαϊκίστικα ή ελιτίστικα επιχειρήματα για την “εικόνα της πόλης”. Μια τέτοια επιφανειακή ανάλυση των φαινομένων θα περιφρονούσε την αιτία, για την οποία συμβαίνουν όλα αυτά.
Η αιτία είναι ότι, αν το Κράτος σταματήσει κι επισήμως να σέβεται τις αποφάσεις της Δικαιοσύνης, οι πολίτες θα παύσουν την εκπλήρωση των θεσμικών υποχρεώσεών τους. Δεν αρκεί να τις προβλέπει ο νόμος, δεν αρκεί καν ο νόμος να επιβάλλεται με αστυνομικά μέτρα. Αν οι πολίτες πειστούν ότι πριν απ' όλους και χωρίς καμία συνέπεια, καθολικά και ανεπιφύλακτα, παρανομεί το ίδιο το Κράτος, όπως συμβαίνει σε αυτή την υπόθεση, τότε απειλείται κάθε θεμέλιο συλλογικής εμπιστοσύνης. Οι πολίτες πρέπει ν…

Θεσμική ενίσχυση του Συμπαραστάτη του Δημότη στο σχέδιο Ενιαίου Κώδικα Αυτοδιοίκησης

Ουσιαστικές παρεμβάσεις στον θεσμό του Συμπαραστάτη του Δημότη και της Επιχείρησης περιλαμβάνονται στο άρθρο 125 του σχεδίου Ενιαίου Κώδικα Αυτοδιοίκησης που δόθηκε στην δημοσιότητα. Οι τροποποιήσεις ακολουθούν όλες σχεδόν τις προτάσεις που υπέβαλαν με παρέμβασή τους στο Υπουργείο Εσωτερικών δώδεκα εν ενεργεία Συμπαραστάτες του Δημότη και της Επιχείρησης τον Μάρτιο του 2014, ενόψει των προτεινόμενων τότε τροποποιήσεων του Καλλικράτη, με σκοπό να ακολουθηθούν οι συστάσεις του Συμβουλίου της Ευρώπης σχετικά με το θέμα και να διευκρινιστούν ορισμένες αμφιβολίες που προέκυψαν από την εφαρμογή του υπάρχοντος άρθρου 77 του Καλλικράτη.
Οι αλλαγές που περιέχονται στο σχέδιο του Κώδικα σημειώνονται με κόκκινα στοιχεία:
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Δ' ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΤΗΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΗ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗΣ - ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΤΙΚΑ ΟΡΓΑΝΑ
Άρθρο 125Συμπαραστάτης του δημότη και της επιχείρησης(Άρθρο 77 του ν.3852/2010)
1. Στους δήμους άνω των είκοσι χιλιάδων (20.000) κατοίκων, με απόφαση του δημοτικού συμβουλίου, επιλέγεται κατόπιν πρ…

Δικαίωμα στην λήθη: το Internet πρέπει και να ξεχνάει

Η ελευθερία της έκφρασης δεν ήταν ποτέ μια μονοδιάστατη ιστορία, ούτε ένα δικαίωμα που ανέκοψε οριστικά τα φαινόμενα λογοκρισίας και φίμωσης του Τύπου. Όπως κάθε άλλη ατομική ελευθερία, συνυπάρχει με ένα πλέγμα δικαιωμάτων και έννομων συμφερόντων που πρέπει να μην αλληλοεξουδετερώνονται. Απόλυτος φραγμός στην λογοκρισία πρέπει να υπάρχει σε συγκεκριμένες περιπτώσεις (όπως λ.χ. η προληπτική απαγόρευση κυκλοφορίας εντύπων για λόγους που συνδέονται με κριτική για δημόσιους λειτουργούς), σε μια σειρά περιορισμών του λόγου που ήδη έχουν καταγράψει οι διεθνείς οργανισμοί, ζητώντας και νομοθετικές τροποποιήσεις στο εθνικό δίκαιο των κρατών που προβλέπουν περίεργα αδικήματα λόγου. Σχετικά με αυτό το θέμα, βλ. το σχετικό έγγραφο του Συμβουλίου της Ε.Ε. που δημοσιεύθηκε στις 16.4.2014 με τίτλο "EU Guidelines on Freedom of Expression Online and Offline".
Η θέσπιση κανόνων για την προστασία προσωπικών δεδομένων κωδικοποίησε μια σειρά από κανόνες στάθμισης και κάποιες πιο απόλυτες απαγο…

Τοπική δημοκρατία: η ίδρυση Μητροπολιτικών Δήμων

Εδώ και δύο χρόνια δέχομαι τις καταγγελίες των Αθηναίων για τα προβλήματα του Δήμου. Οι πολίτες θεωρούν ότι σχεδόν κάθε πρόβλημά τους μπορεί να λυθεί από τον Δήμο, ακόμη κι όταν γνωρίζουν ότι υπεύθυνο είναι το κράτος. Η πιο δυσάρεστη φράση για μένα είναι “δεν έχω αρμοδιότητα”. Θα ήθελα να επιτρεπόταν να λύσω κάθε πρόβλημα κακοδιοίκησης που αντιμετωπίζουν οι συμπολίτες μου. Και τελικά, αυτό θα έπρεπε να ισχύει: ο Δήμος να λύνει όλα τα δημόσια προβλήματα των κατοίκων.

Οι μεγάλες πόλεις της Ελλάδας πρέπει να γίνουν Μητροπολιτικοί Δήμοι. Αυτό σημαίνει ότι θα μπορούν να προσφέρουν στους πολίτες το σύνολο των δημόσιων υπηρεσιών, σε τοπικό επίπεδο. Από τις συγκοινωνίες και την αστυνόμευση, έως την εκπαίδευση και την υγεία, οι Μητροπολιτικοί Δήμοι θα αλλάξουν συνολικά την καθημερινότητά μας, γιατί θα έχουν την πλήρη πολιτική ευθύνη. Οι πολίτες θα ασκούν καθημερινά και άμεσα τον κοινωνικό έλεγχο και την λογοδοσία που είναι ζωτικά για την δημοκρατία. Σκεφτείτε ότι σήμερα για την εγκληματικότητα …