Πλήρες κείμενο της απόφασης ΔΑΥΛΟΣ κατά ΟΛΚΕ (για τον όρο "λεσβία")

Αριθμός αποφάσεως  6310 /2008

ΤΟ ΜΟΝΟΜΕΛΕΣ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ

Συγκροτήθηκε από τη Δικαστή ***, Πρόεδρο Πρωτοδικών, την οποία όρισε, κατόπιν κληρώσεως, ο Πρόεδρος του Τριμελούς Συμβουλίου Διοικήσεως του Πρωτοδικείου.

Συνεδρίασε: δημόσια στο ακροατήριο του στις 10-6-2008, χωρίς τη σύμπραξη γραμματέως, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αιτούντων : 1) ***, κατοίκου Λέσβου, 2) ***, κατοίκου Μοσχάτου Αττικής, που εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο τους, *** και 3) ***, κατοίκου Π. Φαλήρου Αττικής, ο οποίος εμφανίστηκε στο ακροατήριο με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο Δικηγόρο του.

Του καθ’ ού η αίτηση : σωματείο» με την επωνυμία ΟΛΚΕ (Ομοφυλοφιλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας), που εκπροσωπείται νόμιμα και εδρεύει στην Αθήνα, για το οποίο εμφανίστηκε στο ακροατήριο ο νόμιμος εκπρόσωπος του, ***, που διόρισε πληρεξούσιο Δικηγόρο του τον ***.

Του προσθέτως παρεμβαίνοντος : ***, κατοίκου Λέσβου, ο οποίος εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο από τον πληρεξούσιο Δικηγόρο του, ***υ.

Οι αιτούντες άσκησαν την από 10-4-2008 αίτηση τους, που κατατέθηκε στη Γραμματεία του Δικαστηρίου αυτού με αριθμό ***/2008 και η συζήτηση της ορίσθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας.

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως οι πληρεξούσιοι δικηγόροι των διαδίκων και του προσθέτως παρεμβαίνοντος ανέπτυξαν τους ισχυρισμούς τους και ζήτησαν να γίνουν δεκτά όσα αναφέρονται στα έγγραφα σημειώματα τους. 

ΑΦΟΥ ΜΕΛΕΤΗΣΕ ΤΗ ΔΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΚΑΤΑ ΤΟ ΝΟΜΟ

Η προσωπικότητα, δηλαδή το σύνολο των εκφάνσεων, που συνθέτουν την αξία του ανθρώπου και αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της ανθρώπινης ιδιότητας, αλλά και των συντελεστών εκείνων που καθορίζουν την ατομικότητα του προσώπου ως πνευματικού και κοινωνικού όντος, προστατεύεται στο χώρο του ιδιωτικού δικαίου από τις παράνομες προσβολές εκ μέρους τρίτων, κυρίως με τη γενική διάταξη του άρθρου 57 A.Κ. Προσβολή της προσωπικότητας δημιουργείται με οποιαδήποτε πράξη ή παράλειψη τρίτου με την οποία διαταράσσεται η κατάσταση που υπάρχει σε μια ή περισσότερες εκδηλώσεις της σωματικής, ψυχικής, πνευματικής και κοινωνικής ατομικότητας του βλαπτόμενου κατά τη στιγμή της προσβολής. Περαιτέρω, το όνομα, δηλαδή το φραστικό σύμβολο με το οποίο εξατομικεύεται το πρόσωπο στον εξωτερικό κόσμο και με αυτό διακρίνεται από άλλα πρόσωπα, αποτελεί τμήμα του δικαιώματος της προσωπικότητας, ενόψει όμως της αυτοτέλειας του ως προς τον τρόπο κτήσεως και την πρακτική του σπουδαιότητα, προστατεύεται ιδιαιτέρως ως δικαίωμα απόλυτο από τις παράνομες προσβολές εκ μέρους τρίτων, με τη διάταξη του άρθρου 58 ΑΚ. Κάθε προσβολή του δικαιώματος στο όνομα, όπως είναι και η περίπτωση χρήσεως αυτού από άλλον, είναι παράνομη. Στοιχεία του ονόματος είναι : α) το κύριο (μικρό, βαπτιστικό όνομα) δια του οποίου διακρίνεται το πρόσωπο από τα λοιπά μέλη της ίδιας οικογένειας και β) το επώνυμο (οικογενειακό), δια του οποίου διακρίνεται το πρόσωπο από άτομα άλλων οικογενειών. Το κατ’ άρθρο 58ΑΚ προστατευόμενο όνομα περιλαμβάνει επίσης κάθε προσθήκη σε αυτό (όπως του κυρίου ονόματος του πατρός) ή παραλλαγή (όπως υποκοριστικό), καθώς και το ψευδώνυμο (βλ. σχετ. κατ' άρθρο Ερμ ΑΚ Α. Γεωργιάδη - Μ. Σταθόπουλου, οπό τα άρθρα 57 και 58, σελ. 98 -113). Οι διατάζεις αυτές κυρίως του άρθρου 57 ΑΚ, συνιστούν και αποτελούν συγκερασμό στο χώρο του ιδιωτικού δικαίου των διατάξεων των άρθρων 2 παρ. 1 του Συντάγματος, το οποίο ορίζει ότι ο σεβασμός και η προστασία της αξίας του ανθρώπου αποτελούν την πρωταρχική υποχρέωση της Πολιτείας και 5 παρ. 1 αυτού, το οποίο ορίζει ότι καθένας μπορεί να αναπτύσσει ελεύθερα την προσωπικότητα του, προς εκπλήρωση της υποχρεώσεως της Πολιτείας όχι μόνο να σέβεται, αλλά και να προστατεύει την αξία του ανθρώπου από προσβολές τρίτων.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση οι αιτούντες εκθέτουν ότι κατάγονται από τη νήσο Λέσβο, όπου γεννήθηκαν και κατοικούν μονίμως ή κατά διαστήματα ή την επισκέπτονται συχνά. Ότι το εθνικό τους όνομα, «Λεσβίος - Λεσβία, Λέσβια, Λέσβιο», παράγωγο τοπωνυμίου του τόπου καταγωγής τους αποδίδεται ως εκ του τόπου αυτού σε περίπου 100.000 κατοίκους της νήσου και σε άλλους 250.000 που έλκουν την καταγωγή τους από τη Λέσβο, αλλά κατοικούν σε άλλους τόπους, καθώς επίσης και σε 100 περίπου λεσβιακά σωματεία εντός και εκτός της Ελλάδος. Ότι το καθ' ού σωματείο, «Ομοφυλοφιλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδος», αν και τα μέλη του δεν έχουν καμία σχέση με τη νήσο Λέσβο, αυθαίρετα χρησιμοποιεί δημόσια στις διάφορες εκδηλώσεις του, σε τίτλους περιοδικών, στο διαδίκτυο, σε επίσημες ή μη επωνυμίες του, τις λέξεις «Λεσβίος, -ια, -ο», «Λεσβία», Λεσβιακός, - ή, -ό», για να υποδηλώσει την ιδιαιτερότητα των μελών του στα σεξουαλικά δρώμενα, με αποτέλεσμα να προκαλείται σύγχυση ως προς την αληθή σημασία των άνω λέξεων, που στην πραγματικότητα υποδηλώνει τον τόπο καταγωγής τους, αφού ακόμη και τρίτοι χρησιμοποιούν, χωρίς δόλο, το άνω εθνικό τους όνομα διαστρεβλωμένο ως προς τη σημασία του, προκειμένου να χαρακτηρίσουν άτομα με σεξουαλικές ιδιαιτερότητες. Oτι, με την παραπάνω συμπεριφορά του, το καθ' ού - σωματείο προσβάλλει παράνομα την προσωπικότητά τους. Ζητούν κατόπιν αυτών, επικαλούμενοι επείγουσα περίπτωση, τη λήψη ασφαλιστικών μέτρων προκειμένου να ρυθμιστεί προσωρινά η κατάσταση και ειδικότερα ζητούν, κατά τη δέουσα εκτίμηση του αιτήματος τους, να απαγορευθεί προσωρινά η χρησιμοποίηση των λεκτικών προσδιορισμών «Λεσβίος, -α, -ο», «Λεσβία», «Λεσβιακός, -ή, -ό» από τις επωνυμίες του καθ' ού σωματείου και να αποσυρθούν προσωρινά από τις επωνυμίες τούτου, καθώς και από οποιαδήποτε έγγραφο εφημερίδα περιοδικό όπου αναφέρονται οι παραπάνω λέξεις, εντός προθεσμίας δέκα ημερών από την επίδοση της αποφάσεως, με απειλή, αφενός μεν εις βάρος του καθ' ού χρηματικής ποινής, αφετέρου δε εις βάρος των νομίμων εκπροσώπων του προσωπικής κρατήσεως σε περίπτωση μη συμμορφώσεως του προς τις διατάξεις της αποφάσεως που θα εκδοθεί

Κατά τη συζήτηση της υποθέσεως ο ***, επικαλούμενος ότι κατάγεται από τη νήσο Λέσβο, όπου και κατοικεί και ότι, ως εκ τούτου έχει έννομο συμφέρον να γίνει δεκτή η παραπάνω αίτηση, άσκησε προφορικά στο ακροατήριο (686 παρ. 6 του ΚΠολΔ) πρόσθετη παρέμβαση υπέρ των αιτούντων. Η αίτηση και η πρόσθετη παρέμβαση αρμοδίως εισάγονται για να συζητηθούν σε αστό το Δικαστήριο, που δικάζει κατά τη διαδικασία των ασφαλιστικών μέτρων (682 επ. του ΚΠολΔ) και πρέπει να συνεκδικαστούν (246 του ΚΠολΔ).

Με το παραπάνω περιεχόμενο όμως η αίτηση κρίνεται απορριπτέα, ως μη νόμιμη (λόγω έλλειψης ασφαλιστέου δικαιώματος), καθόσον οι λέξεις «Λεσβίος, -α, -ο», «Λεσβία», «Λεσβιακός, -ή, -ό» δεν αποτελούν φραστικά σύμβολα (ονόματα) μέσω των οποίων εξατομικεύεται ο καθένας των αιτούντων στον εξωτερικό κόσμο, δεν αποτελούν αναπόσπαστα στοιχεία της ανθρώπινης ιδιότητας τους, ούτε συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των συντελεστών εκείνων που καθορίζουν την ατομικότητα του προσώπου καθενός των αιτούντων ως πνευματικών και κοινωνικών όντων, αλλά αποτελούν, κατά τα επικαλούμενα, παράγωγα τοπωνυμίου του τόπου καταγωγής τους, τα οποία για το λόγο αυτό αποδίδονται σε όλους όσους έλκουν την καταγωγή τους από τη νήσο Λέσβο, καθώς επίσης και σε λεσβιακά σωματεία εντός και εκτός της Ελλάδος. Συνεπώς, αφού οι παραπάνω λέξεις δεν αποτελούν όνομα, αλλά ούτε και άλλο στοιχείο έκφανσης της προσωπικότητας του καθενός των αιτούντων κατά την έννοια των διατάξεων των άρθρων 57 και 58 του ΑΚ, δεν παρέχεται στους τελευταίους η αιτούμενη, δυνάμει των διατάξεων αυτών, προστασία λόγω της επικαλούμενης στην αίτηση παράλληλης χρήσεως των λέξεων αυτών εκ μέρους του καθ' ού προς υποδήλωση των σεξουαλικών ιδιαιτεροτήτων των μελών τούτου. Τα δικαστικά έξοδα του καθ' ού, κατόπιν σχετικού αιτήματος του (άρθρο 191 παρ.2 του ΚΠολΔ), πρέπει να επιβληθούν εις βάρος των αιτούντων, λόγω της ήττας τους (άρθρο 176 του ΚΠολΔ), κατά τα οριζόμενα ειδικότερα στο διατακτικό της παρούσας.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει κατ' αντιμωλίαν των διαδίκων την αίτηση και την πρόσθετη παρέμβαση

Απορρίπτει την αίτηση.

Επιβάλλει εις βάρος των αιτούντων τη δικαστική δαπάνη του καθ' ού, την οποία ορίζει στο ποσό των διακοσίων τριάντα (230,00) ευρώ.

Κρίθηκε, αποφασίστηκε και δημοσιεύτηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση
στο ακροατήριο του στην Αθήνα, στις   18 Ιουλίου 2008
Η ΔΙΚΑΣΤΗΣ

Μετά λοιπόν και από τη δημοσιοποίηση του κειμένου της απόφασης καθίσταται σαφές ότι το Δικαστήριο αναφέρεται μόνο στο τοπωνύμιο ως μη αποτελούν εξατομικευτικό προσδιοριστικό των αιτούντων και ότι ως εκ τούτου οι εν λόγω δεν νομιμοποιούνται να διεκδικούν τη μη χρήση του από την ΟΛΚΕ.

Κατά τη γνώμη μου πρόκειται για ένα υποδειγματικό κείμενο, όσον αφορά το πλαίσιο της ειδικής διαδικασίας των ασφαλιστικών μέτρων που αποφεύγει να μπει σε αναλύσεις, οι οποίες θα μπορούσαν να δημιουργήσουν αμφισβητήσεις για την αντικειμενικότητα της Προέδρου  και θα περιόριζαν το κεντρικό νόημα αυτής της νομολογίας μόνο σε περιορισμένου βεληνεκούς θέματα.

Είναι μια απόφαση, κατ' αρχάς για την διάκριση ανάμεσα σε συλλογικό και ατομικό και - εκ του ανιστρόφου- μια απόφαση υπέρ του αυτοπροσδιορισμού των "άλλων". Προφανώς μια ρητή και κατηγορηματική καταδίκη της ομοφοβίας θα ήταν ένα πιο δυνατό χαστούκι, αλλά το Δικαστήριο δεν χρειαζόταν να φτάσει μέχρι εκεί για να απορρίψει την αίτηση. Ας μην ξεχνάμε ότι τα Δικαστήρια είναι θεσμικές εγγυήσεις της αρχής του κράτους δικαίου και δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποκαθιστούν το ρόλο των μη κυβερνητικών οργανώσεων και των ίδιων των ενεργών πολιτών.

Blawgs: η νομομπλογκόσφαιρα

Πέρσι ο κύριος Στάθης Μίχος, δικηγόρος και συγγραφέας, μου είχε στείλει ένα booklet με τα (πεντακόσια; δεν θυμάμαι τον αριθμό) καλύτερα αγγλόφωνα νομικά blogs για το 2007. Τα blawgs. Δυστυχώς δεν μπορώ να βρω το mail του - παρακαλείται να το ξαναστείλει.

Υπάρχει όμως και η ελληνική νομομπλογκόσφαιρα.

Ο κύριος Ιωάννης Ιγγλεζάκης είναι ο πρώτος συγγραφέας που ασχολήθηκε διεξοδικά με το θέμα των ευαίσθητων προσωπικών δεδομένων και έχει ήδη παρουσιάσει σημαντική εργογραφία σχετικά με τα νομικά ζητήματα της κοινωνίας της πληροφορίας. Το blawg του είναι το INFORMATION LAW, στο οποίο βρίσκω άρθρα για περιπτώσεις που δεν γνώριζα, όπως η Σύσταση του Συμβουλίου της Ευρώπης για τα Διαδικτυακά Φίλτρα και ο Ευρωπαϊκος Χάρτης για τα ψηφιακά δικαιώματα στην κοινωνία της πληροφορίας. Σχολιάζει επίσης τη νομολογία για θέματα δικαίου μ.μ.ε. και προστασίας προσωπικών δεδομένων. Θα τον ήθελα λίγο πιο τολμηρό.

Ένα νέο blawg είναι το ΔΙΚΗΓΟΡΙΑ ON LINE  του δικηγόρου κ. Παναγιώτη Κουτσουβέλη. Ανανεώνεται σε καθημερινή βάση και αναμεταδίδει τίτλους τελευταίων posts ορισμένων blawgs, έτσι ώστε να αποτελεί ένα ιδιαίτερα χρήσιμο εργαλείο παρακολούθησης της νομομπλογκόσφαιρας.  Δεν λείπει φυσικά και ο σχολιασμός που εύχομαι να οδηγήσει και σε ενεργό διάλογο ανάμεσα σε συναδέλφους. Ας κάνω μια παρένθεση εδώ, για να πω ότι παρ'όλο που καθημερινά επισκέπτονται αρκετοί νομικοί το e-lawyer αυτά τα τρία χρόνια λειτουργίας του, δεν έχουμε ευτυχήσει να δούμε αρκετούς πραγματικά ενδιαφέροντες και εις βάθος διαλόγους. Αποδέχομαι το μέρος της ευθύνης που μου αναλογεί σε αυτό - συνήθως με κατηγορούν ορισμένοι ότι είμαι επιθετικός- αλλά αναλογίζομαι μήπως ο θεωρητικά περιορισμένος χώρος των σχολίων αποθαρρύνει μια τέτοια συμμετοχή. Στο blawg του Παναγιώτη, το οποίο συγκεντρώνει αρκετή πληροφορία, εύχομαι να αποφευχθούν αυτά τα εμπόδια.

Την κυρία Ελένη Τροβά γνώριζα από τα βιβλία της και την φήμη της ως μιας κορυφαίας νομικού στον χώρο του δημοσίου δικαίου και δικηγόρου στον τομέα των δημοσίων συμβάσεων, ήδη από φοιτητής. Το blawg του δικηγορικού γραφείου της με τον κ. Παναγιώτη Σκουρή, το ΝΟΜΙΚΑ ΝΕΑ, είναι πολύ ζωντανό, με καλή χαρτογράφηση του "νομικού" διαδικτύου και συμμετοχή και άλλων συντακτών. Είναι ίσως το πιο "προσωπικό" blawg, λόγω ορισμένων εξομολογητικών κειμένων της κυρίας Τροβά, σχετικά με τις εμπειρίες της από την δικηγορία, αλλά και τις αναμνήσεις της ως παιδί δικηγόρου. Οι νομικές αναλύσεις, πάντα με πλούσια παράθεση βιβλιογραφίας και links είναι φυσικά υπερπλήρεις και όχι απλά "ενημερωτικές".Η Ελένη δεν διστάζει άλλωστε να μου τα "χώνει" συνέχεια, όταν αναφέρω κάτι έστω και αδιόρατα θετικό για τις ανεξάρτητες αρχές, πράγμα που δίνει αφορμή για κουβέντα και δυναμιτίζει ορισμένες αγκυλώσεις μου. Ταυτόχρονα, το blawg αποτελεί μέρος μιας αξιόλογης ιστοσελίδας που παρουσιάζει το γραφείο Σκουρής-Τροβά και συνεργάτες. Επειδή πέρασα πρόσφατα από τη διαδικασία δημιουργίας επαγγελματικής ιστοσελίδας και είδα πόσο δύσκολο είναι να δημιουργήσεις ένα e-δικηγορικό γραφείο αποφεύγοντας την παγίδα του πομπώδους και του κιτς, νομίζω ότι η ιστοσελίδα του γραφείου της Ελένης και του Παναγιώτη είναι υποδειγματική, καθώς τηρεί την λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην επαγγελματική αισθητική και την προσωπική πινελιά. 

Το αγαπημένο μου blawg είναι το ΚΕΝΟ ΔΙΚΑΙΟΥ, το οποίο όμως έχει σταματήσει να ανανεώνεται από το 2006. Εξαιρετικά κείμενα, με τολμηρές παραπομπές. Κρίμα που ήταν τόσο βραχύβιο.

Το πιο σατιρικό artwork έχει φυσικά το blawg του Χασοδίκη. Με ισόποσες δόσεις "προσωπικού"  και νομικού στοιχείου, νομίζω ότι έχει γίνει εξαιρετικά δημοφιλής χώρος. Δεν τον διαβάζω πολύ συχνά ομολογώ, καθώς το υπερβολικά "χύμα" του μερικές φορές με απωθεί. Βρίσκω πιο ενδιαφέροντα τα νομικά posts του, γιατί νομίζω ότι δεν αναπαράγει απλώς γνώση, αλλά έχει και άποψη, όχι δεδομένη και αμετακίνητη, αλλά προϊόν σκέψης - πάντα καλεί σε διάλογο, ακόμη κι όταν ξεκινάει από το ένα άκρο του. Αρκετές φορές πολιτικολογεί βέβαια, πράγμα που σκέφτομαι να περιορίσω στο e-lawyer και να εστιάσω σε πιο καθαρά νομικές προσεγγίσεις, αφήνοντας έξω τις θέσεις που μπορεί να παρερμηνευθούν. Ο χασοδίκης όμως έχει επιλέξει περισσότερο την οπτική του δικηγόρου που "ψήνεται" στους δαιδάλους της "μαχόμενης", οπότε νομίζω ότι αυτό είναι και το πιο ενδιαφέρον και εξατομικευτικό χαρακτηριστικό του.

Ο netpen νομίζω ότι έχει εγκαταλείψει το blawg του, το οποίο είναι κάπως περισσότερο blog παρά blawg. Επειδή συχνά με ρωτούν οι φίλοι μου για ποιο λόγο διαφωνούμε τόσο πολύ, πράγμα που με έχει κάνει να του συμπεριφερθώ και με απότομο τρόπο, ενώ ο ίδιος είναι πάντοτε ευγενικός, ήρεμος και νηφάλιος, αναλογίστηκα και ο ίδιος ποια να είναι αυτή η βαθύτερη αιτία. Κατέληξα ότι ο netpen σκέπτεται μάλλον συντηρητικά: "αυτό δεν θα το δεχτούν ποτέ οι δικαστές", "το άλλο  είναι αντίθετο στη νομολογία", "με το τρίτο διαφωνεί η κρατούσα άποψη στη θεωρία". Ε, και; Αν δεν σκεφτούμε λίγο πιο ανεξάρτητα από όλα αυτά, δεν θα πάμε ποτέ τη συζήτηση λίγο παρακάτω. Θεωρώ ότι σε νομικές συζητήσεις βλέπει τα πράγματα λίγο πιο στενά από ό,τι θα έπρεπε, όπως λ.χ. ο αυτοπεριορισμός του τύπου σε περιπτώσεις όπως αυτή του Δανού σκιτσογράφου, αλλά στην πραγματικότητα είναι ένας ευαίσθητος άνθρωπος που έχει ένστικτο για τις υπερβάσεις που πρέπει να γίνουν. Απλώς διστάζει να τις αναζητήσει στα υπάρχοντα νομικά δεδομένα και τις θεωρεί λίγο εξωτικές. Θεωρώ ότι η συμμετοχή του σε καμπάνιες όπως η πρωτοβουλία για την κατάργηση των διακρίσεων στο σύμφωνο συμβίωσης και ο συντονιστικός του ρόλος στην καμπάνια για το dvd τον απελευθέρωσαν σε ένα βαθμό. 

Ένα blawg που θαυμάζω πολύ, αλλά ομολογώ ότι δυστυχώς δεν επισκέπτομαι συχνά είναι το αναΜόρφωση-Συνιστολόγιο. Στον αντίποδα του netpen, εκεί όλα είναι υπό διαρκή αμφισβήτηση, με τα "ελεύθερα" εργαλεία της μεθοδολογίας που μπορούν να κολλήσουν στον τοίχο κάθε θετικιστή. Θυμάμαι τις καταπληκτικές αντιρρήσεις που είχαν φέρει στην ανάλυσή μου για την απόρριψη της υποψηφιότητας Γεννηματά και πόσο είχα χαρεί που κάποιοι κοιτάνε και πέρα από τις διατάξεις, την ιστορία και το σκοπό τους και έχουν ξεπεράσει το δόγμα, ρωτώντας ένα διαρκές "γιατί" σε κάθε νομική απάντηση! 

Πιο πρόσφατα δημιούργησε ένα blog και ο σύλλογος συνταγματολόγων υπό το όνομα του αείμνηστου Αριστόβουλου Μάνεση. Αμιγώς νομικά κείμενα, ορισμένων από τους σημαντικούς σύγχρονους συνταγματολόγους, όπως η Λίνα Παπαδοπούλου, ο Ευάγγελος Μάλλιος, ο Γεώργιος Παπαδημητρίου και ο Τάκης Βιδάλης. Με τις νομικές τοποθετήσεις του καθηγητή Μανιτάκη σε "δύσκολα" διαφωνώ κάθετα και οριζόντια  και διαχρονικά, γιατί θεωρώ ότι κάνει  απλώς αντιπολίτευση, στο blog όμως υπάρχουν αξιόλογες αναλύσεις. Κατά τη γνώμη μου όμως, δεν πρόκειται για blog, αλλά για μια φτηνή λύση αντί για την δημιουργία κανονικής ιστοσελίδας: αργούν να δημοσιεύσουν τα σχόλια που έχουν γίνει - δεν ξέρω μήπως τα απορρίπτουν κι όλας. Έκανα το τεστ να αποκαλύψω εν είδη σχολίου νομικά σφάλματα ορισμένων αρθρογράφων (λ.χ. η καθηγήτρια κυρία Κοτζάμπαση αναφέρει ότι ο εισαγγελέας νομιμοποιείται να προσβάλλει με αγωγή έναν γάμο ως ανυπόστατο, αν και κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τις σχετικές διατάξεις), αλλά μέχρι στιγμής δεν τα έχουν αναρτήσει. 

Με αφορμή το τελευταίο σχόλιο, θέλω να διατυπώσω και εδώ την θέση που υποστήριξα και αλλού για την έννοια του ιστολόγου, του blogger. Τυπικά, όποιος έχει ανοίξει ένα blog θεωρείται blogger. Το θέμα είναι ο ορισμός του blog, ο οποίος κατά τη γνώμη μου μπορεί να είναι μόνο περιγραφικός και να "χάνει" με κριτήρια θεωρητικοποίησης. Ας πούμε η wikipedia μιλάει για "ημερολόγιο", για αναρτώμενες με αντίστροφη χρονολογική σειρά καταγραφές κλπ. Εντάξει, πες ότι το τυπικό μπορεί να περιγραφεί. Αυτό καθιστά τους συνταγματολόγους που τα κείμενά τους αναρτώνται στο manesis.blogspot.com ιστολόγους; Δεν νομίζω. Πρώτ' απ' όλα δεν τα αναρτούν οι ίδιοι (αν δεν κάνω λάθος διαχειρίστρια είναι η κα Παπαδοπούλου). Έπειτα, υπάρχει μηδενική διάδραση: έχουν ένα ξεχασμένο moderation στα σχόλια. Δεν χρησιμοποιούν το "συντακτικό" του διαδικτύου, με links, εικόνες, παραπομπές, video ενδεχομένως. Τέταρτον, δεν απαντούν. Πέμπτον δεν πάνε να σχολιάσουν σε άλλα blogs ή εν πάσει περιπτώσει δεν παρακολουθούν τι γίνεται "παραδίπλα" ή και μέσα στο δικό τους blog: ενδιαφέρονται ενεργά αν το διαβάζει κανείς; Αυτά τα χαρακτηριστικά, συν το γεγονός ότι ο σκοπός του manesis.blogspot θα μπορούσε να καλυφθεί και με μια ιστοσελίδα, νομίζω ότι του αφαρούν την ιδιότητα του blog ή έστω την ιδιότητα του blogger από τους συμμετέχοντες.

Αντίθετα, θεωρώ ότι blogger μπορείς να είσαι και εκτός blog, όταν στέλνεις ένα message όπως αυτό που έλαβα μόλις από τον ibt:

"vassili eimai sta starbucks kai kopika apo to kapaki enos frappuccino. Mporoume na ksekinisoume agwgi?"

Απορρίφθηκε η προσφυγή κατοίκων Λέσβου για το "όνομα"

"οι λέξεις «Λέσβιος», «λεσβίας», «λέσβιο» και «λεσβιακός», «λεσβιακή», «λεσβιακό» δεν αποτελούν σύμβολα μέσω των οποίων εξατομικεύεται ο καθένας, δεν αποτελούν στοιχεία της ανθρώπινης ιδιότητας, ούτε συμπεριλαμβάνονται μεταξύ των συντελεστών εκείνων που καθορίζουν την ατομικότητα κάθε προσώπου. "

Ενδιαφέρουσα αιτιολογία: δεν αποτελούν στοιχείο εξατομίκευσης από μόνα τους ούτε ο τόπος κατοικίας/καταγωγής, ούτε ο σεξουαλικός προσανατολισμός.

Άρα, δεν μπορεί κάποιος λόγω της σύνδεσής του με έναν τόπο ή λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού να απαγορεύει το πως θα αυτοπροσδιορίζεται κάποιος άλλος. Αλήθεια, τι γνώμη να έχει για αυτή τη θέση το υπουργείο Εξωτερικών;

Ας περιμένουμε όμως το πλήρες κείμενο της απόφασης, το οποίο πάντοτε χρειάζεται για να έχει κανείς σαφή εικόνα της δικαστικής κρίσης. 

Update: Γι' αυτό δεν πρέπει να βιαζόμαστε.

Απαγόρευση χρήσης domain που μοιάζει με προγενέστερο domain και μεταγενέστερο εμπορικό σήμα

Με απόφασή του Πρωτοδικείου  Αθηνών απαγορεύθηκε η χρήση domain name και των ομόηχων διακριτικών γνωρισμάτων, σημάτων, τίτλων και απεικονίσεων  που περιέχουν όρο, ομόηχο  του οποίου o ενάγων είχε κατοχυρώσει σε προγενέστερο χρόνο ως domain αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο ως ημεδαπό σήμα στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Κρίσιμο στοιχείο κατά το Δικαστήριο στάθηκε η υπογραφή ιδιωτικού συμφωνητικού ανάμεσα σε ενάγοντα και εναγόμενο περί μη χρήσης όμοιων domain names, σημάτων και άλλων απεικονίσεων.

Με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται ότι η νομοθεσία για τα εμπορικά σήματα εφαρμόζεται και στο διαδίκτυο, ενώ το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν ασκεί επιρροή ποιο από τα δύο όμοια ονόματα χώρου ενεργοποιήθηκε πρώτο, υπογραμμίζοντας τον καταλυτικό ρόλο του ιδιωτικού συμφωνητικού. Συνεπώς, με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται ότι η ιδιωτική αυτονομία κάμπτει την αρχή της χρονικής προτεραιότητας που ισχύει στο δίκαιο των domain names.

Περαιτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ότι σε υποθέσεις που αφορούν το Διαδίκτυο δεν εφαρμόζεται η ταχεία διαδικασία που ισχύει για τις προσβολές από τη ραδιοτηλεόραση και τα έντυπα, επειδή "... το διαδίκτυο (internet) δεν αποτελεί "τύπο" με την έννοια της ίδιας διάταξης, επομένως οι αξιώσεις για χρηματική ικανοποίηση ηθικής βλάβης, η οποία προκλήθηκε μέσω του διαδικτύου υπάγονται στην τακτική διαδικασία". 

Αποτέλεσμα αυτής της αθεμελίωτης κρίσης είναι η άρνηση της Δικαιοσύνης να αναγνωρίσει ότι οι παραβάσεις που τελούνται μέσω διαδικτύου θα έπρεπε να εκδικάζονται με την ταχεία διαδικασία του άρθρου 681Δ, όπως ισχύει για τα έντυπα δημοσιεύματα και τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και όχι με την αργόσυρτη τακτική διαδικασία, όπως όλες οι άλλες περιπτώσεις προσβολής της προσωπικότητας. 

Επίσης με τον υπεργενικευτικό αφορισμό "το διαδίκτυο (internet) δεν αποτελεί τύπο" εκτοπίζονται αυθαίρετα οι συνταγματικές εγγυήσεις της ελευθεροτυπίας και της απαγόρευσης της λογοκρισίας (άρθρο 14 Σ.), όπως έχω επισημάνει και παλαιότερα.

Περαιτέρω, με αυτές τις αθεμελίωτες παραδοχές, κατ' αποτέλεσμα σε μια διαδικτυακή εφημερίδα κλασικής επιχειρηματικής διάρθρωσης δεν θα εφαρμόζεται ο Ν.1178 ούτε θα αναγνωρίζονται τα minimum χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης που ισχύουν για τις εφημερίδες, τα περιοδικά και τη ραδιοτηλεόραση. Ενισχύεται έτσι εμμέσως η "ιδιότυπη ασυλία" των διαδικτυακών ηλεκτρονικών εφημερίδων, οι οποίες μπορεί όμως να παρουσιάζουν επιχειρηματική διάρθρωση όπως και οι παραδοσιακοί εκδοτικοί οργανισμοί, αλλά να μην υπέχουν  αντίστοιχη ευθύνη.

Περισσότερες πληροφορίες για την υπόθεση: Data&Protection - Νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας

Πάντως οι παραπάνω νομολογιακές απόψεις είναι άκρως επικίνδυνες γιατί αρνούνται να εφαρμόσουν ουσιαστικά την αναλογική εφαρμογή κάλυψης του "κενού" με τα υπάρχοντα νομικά εργαλεία και ανοίγουν δρόμο για νέες νομοθετικές επεμβάσεις στην ελευθερία της έκφρασης. 

Νίκη της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών: μετά την παρέλευση αδρανούς τριετίας δεν αφαιρούνται κείμενα από ιστοσελίδα

Με μια απόφαση του Πρωτοδικείου απορρίφθηκε η αίτηση κειμενογράφων περί αφαίρεσης κειμένων που είχαν αναρτηθεί σε ιστοσελίδα στις αρχές του έτους 2005. Οι κειμενογράφοι επικαλέστηκαν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που έχουν στα κείμενα και ζήτησαν να αφαιρεθούν από την ιστοσελίδα στην οποία ισχυρίστηκαν ότι είχαν αναρτηθεί κατόπιν αντιγραφής. Ζήτησαν επίσης να απενεργοποιηθεί και το domain name της ιστοσελίδας.

Η ιστοσελίδα όμως, όταν έλαβε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων των κειμενογράφων αφαίρεσε άμεσα τα επίμαχα κείμενα. Το γεγονός αυτό ήταν αποφασιστικής σημασίας για να απορριφθεί από το Δικαστήριο η αίτησή τους, η οποία κατέστη έτσι άνευ αντικειμένου ("ουσία αβάσιμη").

Το Δικαστήριο, όμως, παρ' ολο που θα μπορούσε να αρκεστεί στην παραπάνω τυπική διαπίστωση και να βγάλει την απόφασή του, πήγε ένα βήμα παραπέρα. Υπογράμμισε ως παράλληλο λόγο απόρριψης του αιτήματος το μεγάλο διάστημα αδράνειας των κειμενογράφων, από τη στιγμή που υποτίθεται ότι αντιγράφησαν τα κείμενά τους (αρχές 2005) μέχρι την άσκηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων και της αγωγής τους (τέλη 2007). Η παρέλευση της τριετούς αδράνειας των κειμενογράφων, οδήγησε το Δικαστήριο στην εκτίμηση ότι "πιθανολογείται η έλλειψη επείγουσας κατάστασης αλλά και επικείμενου κινδύνου που επικαλούνται οι αιτούντες".

Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου αποτελεί μία νίκη της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών στο Διαδίκτυο, έναντι μιας  αντίληψης για την πνευματική ιδιοκτησία που θα έθετε ανά πάσα στιγμή σε κίνδυνο την αρχειακή λειτουργία των ιστοσελίδων, ως ένα διαρκές και δημόσια προσβάσιμο μητρώο πληροφοριών. Με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται ότι η παρέλευση αδρανούς τριετίας από την ανάρτηση μιας καταχώρησης αποδυναμώνει το δικαίωμα να ζητηθεί με ασφαλιστικά μέτρα η απόσυρση των κειμένων, ακόμη κι αν οι αιτούντες επικαλούνται παράνομη αντιγραφή και παράνομη ανάρτηση σε μια ιστοσελίδα.

Περισσότερα στοιχεία και το κείμενο της απόφασης θα βρείτε στη σελίδα της Data&Protection - νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας.

Είναι οπωσδήποτε θετικό ότι το Mονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών διέγνωσε ότι δεν νοείται "επείγουσα κατάσταση" για την αφαίρεση των κειμένων, τρία ολόκληρα χρόνια μετά την ανάρτησή τους, παρόλο που θα μπορούσε να αρκεστεί στη διαπίστωση ότι αφού κατέβηκαν τα κείμενα, δεν υπάρχει λόγος λήψης ασφαλιστικών μέτρων.  Το Δικαστήριο όμως δεν τόλμησε να κάνει ευθέως λόγο για το υπέρτερο έννομο συμφέρον που υποστηρίζει ουσιαστικά την σκέψη ότι μετά την τριετία δεν υπάρχει λόγος για απόσυρση, παρόλο που επισημάνθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. 

Το υπέρτερο αυτό γενικό έννομο συμφέρον συνδέεται ακριβώς με τη φύση του Διαδικτύου, ως ένα μέσο που υπερβαίνει την κλασική ιδιοκτησιακή αντίληψη που διέπει τόσο την σχέση ιδιοκτήτη - μέσου ενημέρωσης, όσο και τη σχέση δημιουργού - έργου. Πρόκειται για το ειδικό χαρακτηριστικό του μέσου που εξήγησα και στο Δικαστήριο ότι συνιστά την "αρχειακή λειτουργία του Διαδικτύου". Η ιδιαίτερη αυτή φύση του μέσου, ενισχυμένη από την λειτουργία των "μηχανών αναζήτησης", το διαφοροποιεί κάθετα σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα όπως οι εφημερίδες, τα περιοδικά, η τηλεόραση και το ραδιόφωνο. 

Το Διαδίκτυο, σε αντίθεση με αυτά τα μέσα,  αποτελεί, εκτός των άλλων, ένα δημόσια προσβάσιμο αρχείο, στο οποίο τα ιδιοκτησιακού χαρακτήρα δικαιώματα θα πρέπει να σέβονται οπωσδήποτε την ένταξη έργων στη δομή μιας ιστοσελίδας, η οποία παρέχει διαρκή και ελεύθερη πρόσβαση στο χρήστη, πέρα από τους χρονικούς ή τοπικούς περιορισμούς που είναι σύμφυτοι με τα παραδοσιακά μέσα (καταχωρήσεις σε ημερήσιες εφημερίδες, εκπομπές στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο), στις οποίες ο χρήστης δεν μπορεί να ανατρέχει όποτε θέλει και από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. 

Οι διαφοροποιήσεις αυτές σαφώς περιορίζουν τα δικαιώματα των δημιουργών σχετικά με την απαίτησή τους να αποσυρθούν τα κείμενά τους, όποτε αυτοί το επιθυμήσουν και χωρίς την επίκληση συγκεκριμένων λόγων που υπερέχουν του δημόσιου συμφέροντος για απόλαυση της "αρχειακής λειτουργίας" του Διαδικτύου. Φυσικά ο νόμος για την πνευματική ιδιοκτησία δεν έχει μεταβληθεί, αλλά οι σχετικές σκέψεις για τα αντιτιθέμενα δικαιώματα δημιουργών - χρηστών διευθετούνται με βάση της συνταγματική αναγωγή τους: από τη μία η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία που διακινείται ηλεκτρονικά (άρθρο 5Α του Συντάγματος) και από την άλλη τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί προϊόντων της διανοίας (άρθρο 17 του Συντάγματος).

Αυτές οι σκέψεις θα παρείχαν ακόμη πληρέστερη θεμελίωση στην παραπάνω απόφαση, καθώς περιέχουν σταθμίσεις που οπωσδήποτε έλαβε υπόψη το Δικαστήριο και θα μπορούσε να είχε διατυπώσει και ρητά.

"Αντισυνταγματική" η αποπομπή Ζορμπά;

Με το θέμα αυτό είχα ασχοληθεί διεξοδικά και πέρσι.

Το Σύνταγμα λέει ότι απαγορεύεται η "ανάθεση διοικητικών καθηκόντων σε δικαστικούς λειτουργούς", χωρίς να διακρίνει  ανάμεσα σε "εν ενεργεία" ή "επί τιμή", διάκριση που παίζει ρόλο γιατί κατά το άρθρο 88 παρ. 1 του Συντάγματος "οι δικαστικοί λειτουργοί [...] είναι ισόβιοι". Άρα είτε είναι "εν ενεργεία" είτε είναι "επί τιμή" και πάλι κατά το άρθρο 89 παρ. 3 απαγορεύεται η ανάθεση σε αυτούς διοικητικών καθηκόντων. 

Όμως το Σύνταγμα έχει και τη διάταξη του άρθρου 89 παρ. 2 που λέει ότι "κατ΄' εξαίρεση επιτρέπεται στους δικαστικούς λειτουργούς να [...] μετέχουν σε συμβούλια ή επιτροπές που ασκούν αρμοδιότητες πειθαρχικού, ελεγκτικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα καθώς και σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, εφόσον η συμμετοχή τους αυτή προβλέπεται ειδικά από νόμο".

Και εδώ αρχίζει η ανάλυση που είχα κάνει πέρσι για το θέμα. 

Ουδέποτε βοήθησε στο διάλογο η  επιλεκτική ανάγνωση του Συντάγματος (για "αντισυνταγματικό κόλπο" μιλούν ΤΑ ΝΕΑ), τη στιγμή μάλιστα που τόσο εύκολα μπορεί να καταδειχθεί ότι αυτή εξυπηρετεί αντιπολιτευτικούς σκοπούς.

Ωστόσο, διαφορετικό είναι το ζήτημα σχετικά με το ποιος μπορεί να μπει επικεφαλής σε αυτήν την επιτροπή και διαφορετικό το κατά πόσον η ΕΑΚΝΕΑΕΔ επιτρέπεται να υποβιβαστεί από ανεξάρτητη διοικητική αρχή σε υπηρεσία του υπουργείου οικονομικών, όπως ήταν και πριν το 2005. 

Ο Συνήγορος του Πολίτη ελέγχει την ΕΕΤΤ κατόπιν αναφοράς του ΠΑΣΟΚ

Μια υπόθεση με ευρύτερο ενδιαφέρον για το "ελληνικό" Διαδίκτυο, ιδίως σχετικά με το ποια domain names μπορούν να εκχωρηθούν και σε ποιους. Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε μέσω του παρόχου του την εκχώρηση του Ονόματος Χώρου euroelections.gr, όμως η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) απέρριψε την αίτηση με την τηλεγραφική αιτιολογία της "Προφανούς κακοπιστίας". 

Ποια είναι όμως αυτή η "προφανής κακοπιστία" που επέδειξε ο εν λόγω πολιτικός φορέας; 

Αποφεύγοντας μια - ενδεχομένως μακροχρόνια - δικαστική αντιδικία, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε μια πιο γόνιμη οδό: κατέθεσε στην ΕΕΤΤ αίτηση θεραπείας  και πρόταση για την έναρξη μιας διαβούλευσης ώστε να διευκρινιστεί ποια είναι τα domain names που μπορούν να εκχωρούνται  και ποια αυτά που θα πρέπει ενδεχομένως να παραμένουν στον δημόσιο τομέα. 

Παράλληλα, το Κίνημα προσέφυγε και στον Συνήγορο του Πολίτη, επισημαίνοντας ότι η απόφαση της ΕΕΤΤ δεν περιλαμβάνει επαρκή αιτιολογία, ενώ τα κριτήρια για τα οποία μπορεί να απορριφθεί ένα όνομα χώρου λόγω "προφανούς κακοπιστίας" είναι απροσδιόριστα, περιορίζοντας το συνταγματικό δικαίωμα για "συμμετοχή στην κοινωνία της πληροφορίας" (άρθρο 5Α του Συντάγματος).

Η ΕΕΤΤ δεν απάντησε στην αίτηση θεραπείας εντός της προβλεπόμενης   από τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας προθεσμίας τριάντα ημερών  αίτηση θεραπείας.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, όμως, ενεργώντας εντός των 50 ημερών που ορίζονται για την διεκπεραίωση υποθέσεων από το Δημόσιο, έστειλε στην ΕΕΤΤ έγγραφο που αναφέρει τα παρακάτω:

Αξιότιμοι κύριοι, 

      Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του σύμφωνα με τα άρθρα 3 & 4 ν. 3094/2003, εξετάζει την από 5.6.2008 αναφορά (αρ. πρωτ. 8800) του δικηγόρου κ. *** , ως πληρεξουσίου του πολιτικού κόμματος «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα».  

      Από την αναφορά προκύπτει ότι η υπ’ αρ. πρωτ. 1283126/6.5.2008 αίτηση του εν λόγω κόμματος (υποβληθείσα μέσω του καταχωρητή *** Α.Ε.), για εκχώρηση του ονόματος χώρου www.euroelections.gr, απορρίφθηκε με την υπ’ αρ. πρωτ. 482/26.5.2008 απόφαση ΕΕΤΤ και με αιτιολογία «Προφανής κακοπιστία – άρθρο 8.1^η΄ του Κανονισμού».  

      Επισημαίνοντας τον εμφανώς συνοπτικό χαρακτήρα της αιτιολογίας αυτής, καθώς και την παράλειψη προηγούμενης ακρόασης, ο αναφερόμενος κατέθεσε σε σας την υπ’ αρ. πρωτ. 31686/5.6.2008 αίτηση θεραπείας, η οποία φέρεται να παραμένει αναπάντητη. 

      Εν όψει των ανωτέρω, παρακαλώ για τις απόψεις σας σχετικά με:

• την πλήρη αιτιολογία της επίμαχης απορριπτικής απόφασης,
• την εξειδίκευση της αόριστης έννοιας «προφανής κακοπιστία» κατά την τρέχουσα πρακτική εκχώρησης ονομάτων χώρου,
• το κατά πόσον η εξειδίκευση αυτή έχει λάβει οποιαδήποτε δημοσιότητα προκειμένου να καθίσταται εφικτή η προληπτική συνεκτίμησή της από τους ενδιαφερομένους,
• την τήρηση διαδικασίας ακρόασης προ δυσμενών αποφάσεων και
• την τύχη της συγκεκριμένης αίτησης θεραπείας.

       Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη συνεργασία. 

Απομένει να παρακολουθήσουμε αν η ΕΕΤΤ θα ανταποκριθεί σε αυτό το κάλεσμα για μεγαλύτερη διαφάνεια στους όρους βάσει των οποίων εκχωρούνται τα ονόματα χώρου, ανταποκρινόμενη ταυτόχρονα και στις συνταγματικές υποχρεώσεις της για προηγούμενη ακρόαση και διαμόρφωση συνθηκών ασφάλειας δικαίου για το "ελληνικό" Διαδίκτυο. 

Υλοποίηση: Data&Protection - νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας

Update: επειδή υπάρχει ενδιαφέρον για την συζήτηση του θέματος, ακολουθούν μερικές θεσμικές πληροφορίες για την εκχώρηση domain names από την EETT. Από την ανάλυση προκύπτει ότι άλλο πράγμα είναι η προληπτική απόρριψη αίτησης domain name λόγω κακοπιστίας κατά το στάδιο της αίτησης εκχώρησης και άλλο πράγμα η κατασταλτική διαγραφή domain name λόγω κακόπιστης χρήσης, μετά από καταγγελία. 

- Kατά το άρθρο 11 του Κανονισμού Διαχείρισης Ονομάτων Χώρου με κατάληξη .gr, η διαδικασία εκχώρησης ενός Ονόματος Χώρου εκκινεί με την εκ μέρους του ενδιαφερόμενου (“κάθε πρόσωπο το οποίο επιθυμεί να του εκχωρηθεί συγκεκριμένο Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr”) συμπλήρωση και υποβολή Αίτησης Εκχώρησης. H αίτηση υποβάλλεται σε έναν “Καταχωρητή”, o oποίος γνωστοποιεί εντός μιας εργάσιμης ημέρας τα στοιχεία της Αίτησης στο Μητρώο με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω Διαδικτύου και δίδει στον καταχωρούμενο αποδεικτικό έγγραφο κατάθεσης της αίτησης. Το Μητρώο ερευνά, άμεσα, με την υποβολή της αίτησης αν η Αίτηση είναι υποστατή κατά την έννοια του άρθρου 7 του Κανονισμού και, εφόσον δεν συντρέχει τέτοια περίπτωση, ενεργοποιεί προσωρινά το Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr, το οποίο αποτελεί αντικείμενο της Αίτησης και χαρακτηρίζει την Αίτηση στο Μητρώο με την ένδειξη "προσωρινή ενεργοποίηση". Οι κατ' άρθρο 7 όροι του υποστατού της αίτησης είναι οι εξής: 

(α) η Αίτηση δεν είναι πλήρης.

(β) Το Μεταβλητό ή/κι το Μη Μεταβλητό πεδίο του Ονόματος Χώρου αντιβαίνει τις διατάξεις των παραγράφων 1,2,3,4 και 5 του άρθρου 3 του Κανονισμού (επιτρεπτοί αλφαριθμητικοί χαρακτήρες, τουλάχιστον τρεις (3) έως εξήντα (60), όχι διαφοροποίηση τύπου μικρά/κεφαλαία, κλπ).

(γ) Κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης έχει ήδη εκχωρηθεί σε άλλο πρόσωπο όμοιο Όνομα Χώρου.

(δ) Κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης έχει ήδη δεσμευθεί σε άλλο πρόσωπο όμοιο Όνομα Χώρου.

(ε)  Το Μεταβλητό Πεδίο αποτελεί Κοινόχρηστο Όνομα Χώρου σύμφωνα με το Παράρτημα Γ του Κανονισμού (δηλ. το Μεταβλητό Πεδίο είναι “com”, “edu”, “net”, “org”, “gov”).

(στ) Το Μεταβλητό Πεδίο είναι όμοιο με το Μεταβλητό Πεδίο ήδη εκχωρηθέντος Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr του οποίου το δεύτερο επίπεδο συντίθεται από τους αλφαριθμητικούς χαρακτήρες gov.

- Εντός αποκλειστικής προθεσμίας είκοσι (20) ημερών από τη διαβίβαση της Αίτησης στο Μητρώο  από τον Καταχωρητή, η ΕΕΤΤ προβαίνει είτε σε Εκχώρηση του Ονόματος είτε σε απόρριψη της σχετικής Αίτησης  (άρθρο 13 Κανονισμού Διαχείρισης).

Οι λόγοι απόρριψης της Αίτησης Εκχώρησης προβλέπονται -ως ρητώς “περιοριστικά οριζόμενοι”- στο άρθρο 8 του Κανονισμού Διαχείρισης:

(α) Ταύτιση Μεταβλητού Πεδίου του Ονόματος Χώρο με γεωγραφικό όρο που περιλαμβάνεται στο σχέδιο Καποδίστριας.

(β) Το Μεταβλητό Πεδίο αποτελεί κωδικό χώρας που περιέχεται στη λίστα ISO 3166-1

(γ) Το Όνομα Χώρου σντίθεται από αλφαριθμητικά στοιχεία τα οποία συνθέτουν σημείο το οποίο αποτελεί λεξι κλειδί στο Διαδίκτυο. Ενδεικτικά αναφέρονται οι λέξεις www, email.

(δ) Το Όνομα Χώρου συντίθεται από αλφαριθμητικά στοιχεία, τα οποία συνθέτουν σημείο, η Εκχώρηση του οποίου αντίκειται στη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη. 

(ε) Το Όνομα Χώρου συντίθεται από αλφαριθμητικά στοιχεία τα οποία συνιστούν σημείο και επίσημα του Ελληνικού κράτους και των λοιπών κρατών που αναφέρονται στο άρθρο 6 τρις της Συμβάσεως των Παρισίων για τη Βιομηχανική Ιδιοκτησία, καθώς και σημείο μεγάλης συμβολικής σημασίας, ιδίως θρησκευτικά σύμβολα και λέξεις. 

(στ) Αν το ίδιο πρόσωπο κατέθεσε εκ νέο�