Τρίτη, Ιουνίου 18, 2019

Γιατί δεν νοείται προαιρετική αναγραφή θρησκεύματος σε απολυτήρια

Αν ψάξετε το απολυτήριο του Λυκείου σας, θα δείτε ότι υπάρχει το πεδίο στο οποίο αναγράφεται το θρήσκευμα. Το υπουργείο παιδείας συλλέγει τα δεδομένα θρησκεύματος των μαθητών, επικαλούμενο δύο κυρίως λόγους. Ο ένας είναι το δικαίωμα των μαθητών που ανήκουν σε θρησκεύματα όπως ΤΤο μουσουλμανικό, το εβραϊκό και το καθολικό δόγμα, ώστε να λαμβάνουν δικαιολογημένες απουσίες τις ημέρες που οι ομολογίες αυτές εορτάζουν τις ημέρες θρησκευτικής αργίας. Καθώς οι επίσημες κρατικές αργίες είναι αυτές του ορθόδοξου εορτολογίου, οι μαθητές που ανήκουν σε άλλες ομολογίες πρέπει με κάποιον τρόπο να το δηλώσουν ώστε να μην καταγραφεί η απουσία τους ως αδικαιολόγητη. Ο άλλος λόγος είναι το μάθημα των θρησκευτικών που θα παρακολουθήσουν ή που δεν θα παρακολουθήσουν αυτοί οι μαθητές ή και άλλοι μαθητές που δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι: υποβάλλοντας σχετική υπεύθυνη δήλωση. Έτσι, στα αρχεία του κράτους καταχωρείται το θρήσκευμα των μαθητών που το δηλώνουν και όλοι οι υπόλοιποι λογίζονται ως χριστιανοί ορθόδοξοι και αυτό αναγράφεται στα απολυτήρια γυμνασίου και λυκείου. Κατά τη γνώμη μου η καταχώριση του θρησκεύματος δεν είναι δικαιολογημένη με βάση την αρχή της ελαχιστοποίησης των δεδομένων που προβλέπει το άρθρο 25 του GDPR. Tο δικαίωμα μαθητών να απέχουν νόμιμα τις ημέρες της θρησκευτικής αργίας μπορεί να ασκηθεί και χωρίς αρχειοθέτηση του θρησκεύματος τους ως τέτοιο: αρκεί η υποβολή μιας υπεύθυνης δήλωσης στην αρχή της σχολικής χρονιάς που θα γνωρίζει στο σχολείο ότι ο τάδε μαθητής θα απέχει τις τάδε ημερομηνίες από το σχολείο του. Το σχολείο θα ξέρει ότι οι τάδε ημερομηνίες αντιστοιχούν στην συγκεκριμένη θρησκευτική εορτή, επομένως το θρήσκευμα  δεν θα καταγράφεται ευθέως ότι ο τάδε μαθητής είναι μουσουλμάνος ή Εβραίος ή καθολικός και φυσικά στο τέλος της χρονιάς η υπεύθυνη δήλωση θα καταστρέφεται επίσημα με πρωτόκολλο καταστροφής όπως και όλα τα περιττά δεδομένα που δεν χρειάζεται να μείνουν αιωνίως στο αρχείο του σχολείου. Αυτά είναι ούτως ή άλλως άμεσες νομικές υποχρεώσεις όλων των σχολείων της χώρας, καθόσον ο GDPR εφαρμόζεται ευθέως και δεν τελεί υπό την έγκριση ούτε του υπουργείου παιδείας ούτε καν του εθνικού νομοθέτη.

Πάμε τώρα στην ίδια την αναγραφή στα απολυτήρια. Τα απολυτήρια είναι τα κρατικά πιστοποιητικά που βεβαίωνουν την περάτωση της φοίτητησης ενός μαθητή σε μια τάξη της αντίστοιχης εκπαιδευτικής βαθμίδας. Προκειμένου να ταυτοποιείται ο μαθητής που αποφοίτησε πρέπει το απολυτήριο  να φέρει τα στοιχεία που εξατομικεύουν τον μαθητή. Τα στοιχεία αυτά δεν μπορεί να είναι άλλα από αυτά του δελτίου αστυνομικής ταυτότητας. Στο δελτίο αστυνομικής ταυτότητας έχει κριθεί ότι δεν είναι αναγκαίο στοιχείο ταυτοποίησης το θρήσκευμα. Αυτό έχει κριθεί από τους αρμόδιους θεσμούς της Ελληνικής Δημοκρατίτας που έκριναν ότι ούτε η προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος στην ταυτότητα είναι νόμιμη, διότι με το δελτίο της αστυνομίας το άτομο δεν αυτοπροσδιορίζεται, δεν ασκεί ατομικό δικαίωμα, αλλά αναγνωρίζεται από το κράτος. Το κράτος αναγνωρίζει το άτομο από εξωτερικά χαρακτηριστικά ταυτοποίησης και όχι από το ενδιάθετο φρόνημα ή από άλλα στοιχεία που αναφέρονται στον εσωτερικό κόσμο όπως είναι το θρήσκευμα.

Το υπουργείο παιδείας με εγκύκλιο του λέει ότι μπορούν προαιρετικά τα σχολεία να αναγράφουν το θρήσκευμα στα απολυτήρια με υπεύθυνη δήλωση των ενδιαφερομένων. Πάμε δηλαδή να ξανακάνουμε όλη αυτή τη συζήτηση από την αρχή, σαν να μην έκλεισε οριστικά το 2001 με τις σχετικές αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας. Τώρα όμως υπάρχει ένας ακόμη λόγος που δεν νοείται η προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος σε δημόσια έγγραφα. Το θρήσκευμα είναι μια από τις «ειδικές κατηγορίες δεδομένων» που το άρθρο 9 του GDPR απαγορεύει την συλλογή και επεξεργασία τους, εκτός αν συντρέχει μία από τις δέκα προβλεπόμενες εξαιρέσεις. Η πρώτη προβλεπόμενη εξαίρεση είναι η συγκατάθεση του ατόμου. Αν δηλαδή το άτομο έχει δώσει την συγκατάθεσης του, επιτρέπεται η αναγραφή του θρησκεύματος. Ωστόσο, η ίδια η έννοια της συγκατάθεσης προσδιορίζεται δεσμευτικά από τον GDPR. Συγκεκριμένα, στο άρθρο 4 αριθμός 11, ως συγκατάθεση ορίζεται: «κάθε ένδειξη βουλήσεως, ελεύθερη, συγκεκριμένη, ρητή και εν πλήρει επιγνώσει, με την οποία το υποκείμενο των δεδομένων εκδηλώνει ότι συμφωνεί, με δήλωση ή με σαφή θετική ενέργεια, να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν». 

Αναπόσπαστο στοιχείο της έγκυρης συγκατάθεσης είναι λοιπόν η «ελεύθερη» ένδειξη βούλησης. Ωστόσο, ο ίδιος ο GDPR ορίζει ότι η «ελεύθερη» ένδειξη βούλησης είναι συνάρτηση του ποιός είναι το υποκείμενο των δεδομένων και ποιος είναι ο αποδέκτης της συγκατάθεσης. Αναφέρει λοιπόν ο αριθμός 43 του Προοιμίου του GDPR: 

Για να διασφαλιστεί ότι η συγκατάθεση έχει δοθεί ελεύθερα, η συγκατάθεση δεν θα πρέπει να παρέχει έγκυρη νομική βάση για την επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα σε μια συγκεκριμένη περίπτωση, όταν υπάρχει σαφής ανισότητα μεταξύ του υποκειμένου των δεδομένων και του υπευθύνου επεξεργασίας, ιδίως στις περιπτώσεις που ο υπεύθυνος επεξεργασίας είναι δημόσια αρχή και είναι επομένως σχεδόν απίθανο να έχει δοθεί η συγκατάθεση ελεύθερα σε όλες τις περιστάσεις αυτής της ειδικής κατάστασης”. 

Δεν νοείται λοιπόν «προαιρετική» αναγραφή, αφού δεν νοείται «συγκατάθεση» ως νόμιμη βάση επεξεργασίας δεδομένων των μαθητών από το σύστημα της δημόσιας εκπαίδευσης, μέρος της οποίας αποτελεί και η αρμοδιότητα της έκδοσης των απολυτηρίων.

Στις 10.5.2019 εκπροσωπώντας μαθητές στην Ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας για αυτό ακριβώς το θέμα, άκουσα την δικηγόρο του υπουργείου να υπερασπίζεται την προαιρετική αναγραφή, κυρίως επικαλούμενη όχι την συγκατάθεση, αλλά την επεξεργασία του θρησκεύματος για σκοπούς δημοσίου συμφέροντος. Πράγματι, η έβδομη εξαίρεση που επιτρέπει την επεξεργασία ειδικών κατηγοριών δεδομένων, όπως εξ αν το θρήσκευμα, είναι αυτή: 

«η επεξεργασία είναι απαραίτητη για λόγους ουσιαστικού δημόσιου συμφέροντος, βάσει του δικαίου της Ένωσης ή κράτους μέλους, το οποίο είναι ανάλογο προς τον επιδιωκόμενο στόχο, σέβεται την ουσία του δικαιώματος στην προστασία των δεδομένων και προβλέπει κατάλληλα και συγκεκριμένα μέτρα για τη διασφάλιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων και των συμφερόντων του υποκειμένου των δεδομένων». 


Το δημόσιο συμφέρον λειτουργεί λοιπόν ως εξαίρεση μόνο όταν τελει σε πλήρη αναλογία προς τον επιδιωκόμενο στόχο. Εδώ ποιος είναι ο επιδιωκόμενους στόχος της αναγραφής του θρησκεύματος στα απολυτήρια; Το υπουργείο απαντά: για να δίνονται οι θρησκευτικές αργίες! Μα αυτός ο στόχος ικανοποιείται και με την καταχώριση του θρησκευματος στο σχολικό αρχείο, δεν χρειάζεται να τυπώνεται και στο ίδιο το απολυτήριο για να πάρει ο μαθητής την δικαιολογημένη απουσία! Αφού το απολυτήριο εκδίδεται όταν τελειώσει το σχολικό έτος, είναι πρόδηλο ότι δεν νοείται εξυπηρέτηση του στόχου αυτού από την αναγραφή του θρησκευματος μετά το πέρας της σχολικής χρονιάς. 

Είναι ολοκάθαρο λοιπόν ότι η αναγραφή του θρησκεύματος στα απολυτήρια δεν εξυπηρετεί κάποιον δεδηλωμένο στόχο, ενώ κατά το άρθρο 13 του GDPR το υποκείμενο των δεδομένων πρέπει να γνωρίζει ποιος είναι ο σκοπός της επεξεργασίας στη οποία υποβάλλονται τα δεδομένα. Εδώ δεν έχει γνωστοποιηθεί κανένας νόμιμος σκοπός! Επομένως το κράτος προβαίνει σε ένα φακέλωμα του θρησκεύματος χωρίς νόμιμη βάση. 



Δευτέρα, Ιουνίου 10, 2019

"Εθνικό θέμα" για να μην παραιτηθεί όπως το 2015

Η χώρα οδηγήθηκε σε πρόωρες εκλογές τον Αύγουστο του 2015 με τον ορθό συνταγματικά τρόπο: ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε, δόθηκαν διερευνητικές εντολές στο δεύτερο και τρίτο κόμμα, δεν τελεσφόρησαν και μετά ορίστηκε υπηρεσιακή κυβέρνηση. Αυτό έχει αποτυπωθεί στο προεδρικό διάταγμα 107/2015 με το οποίο διαλύθηκε η Βουλή. 

Τώρα ο πρωθυπουργός δεν ακολουθεί αυτή την διαδικασία. Δεν παραιτείται, δεν θα δοθούν διερευνητικές εντολές από τον ΠτΔ στο δεύτερο και τρίτο κόμμα και το κυριότερο δεν θα οριστεί υπηρεσιακή κυβέρνηση. Η διάλυση της Βουλής από τον ΠτΔ δεν μπορεί να γίνει για τον λόγο που διέγνωσε ο πρωθυπουργός το βράδυ των ευρωεκλογών, δηλαδή ότι βρίσκεται σε δυσαρμονία η κυβέρνηση με το λαϊκό αίσθημα. Αυτό ήταν ένας λόγος διάλυσης της Βουλής που προβλεπόταν μέχρι το 1986, οπότε όμως αναθεωρήθηκε το Σύνταγμα και πλέον δεν υπάρχει αυτή η συνταγματική δυνατότητα.

Οπότε απομένει η διάλυση της Βουλής με επίκληση ενός "εθνικού θέματος εξαιρετικής σημασίας", για το οποίο το Σύνταγμα επιτρέπει στον ΠτΔ την διάλυση της Βουλής, χωρίς την παραίτηση του πρωθυπουργού, αλλά προφανώς "με πρόταση της Κυβέρνησης" (άρθρο 41). 

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, αυτό το εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας θα είναι η οικονομία. 

Κυριακή, Ιουνίου 09, 2019

1,7 τρισ. δολλάρια ο τζίρος από την ΛΟΑΤΚΙ επιχειρηματικότητα στις ΗΠΑ

Διανύουμε τον μήνα Ιούνιο, ο οποίος έχει καθιερωθεί στις ΗΠΑ από τη δεκαετία του 1970 ως ο μήνας υπερηφάνειας της ΛΟΑΤΚΙ κοινότητας. Σε όλο τον ελεύθερο κόσμο τον Ιούνιο διοργανώνονται φεστιβάλ υπερηφάνειας, σε ανάμνηση συγκεκριμένων γεγονότων πολιτών εναντίον του κράτους που καταπίεζε την ελευθερία της έκφρασής τους. Ο λόγος ήταν ο σεξουαλικός προσανατολισμός και η ταυτότητα φύλου τους. Με επίκεντρο το μπαρ Stonewall, Αμερικανοί ακτιβιστές και κυρίως τρανς ακτιβίστριες πρωτοστάτησαν σε σοβαρά επεισόδια εναντίον της αστυνομίας που τους είχε στοχοποιήσει με διαρκείς συλλήψεις και κακοποιήσεις, διεκδικώντας σεβασμό στα ατομικά δικαιώματά τους. Οι Αμερικανοί πολύ σύντομα κατάλαβαν ότι αυτή η κοινότητα, που διεκδικεί την ορατότητά της ως ισότιμη σε μια δημοκρατική κοινωνία, έχει την αξίωση να γίνεται σεβαστή σε όλες τις δραστηριότητές της και όχι μόνο στο «κρεβάτι» της ή στο ακτιβιστικό πεδίο. Αναπτύχθηκε έτσι ένας ολόκληρος κλάδος επιχειρηματικότητας που ασχολείται με την εξυπηρέτηση των καταναλωτικών αναγκών των ΛΟΑΤΚΙ, παρουσιάζοντας ήδη πολύ ενδιαφέροντα αποτελέσματα τις τελευταίες δεκαετίες.
Το 2002 ιδρύθηκε στις ΗΠΑ το Εθνικό Εμπορικό Επιμελητήριο για Γκέι και Λεσβίες (National Gay & Lesbian Chamber of Commerce). Το εν λόγω Εμπορικό Επιμελητήριο πιστοποιεί ποιες επιχειρήσεις στις ΗΠΑ είναι ΛΟΑΤΚΙ επιχειρήσεις. Υπολογίζεται ότι είναι περίπου 1,4 εκατομμύρια επιχειρήσεις. Ο ετήσιος κύκλος εργασιών τους ανέρχεται σε 1,7 τρισεκατομμύρια δολάρια. Η επιτυχία του επιμελητηρίου βασίζεται στο πρόγραμμα πιστοποίησης των επιχειρήσεων. Μια επιχείρηση δεν γίνεται φιλική προς τα ΛΟΑΤΚΙ άτομα απλώς προσθέτοντας στη διακόσμηση μια σημαία με το ουράνιο τόξο, χωρίς να έχει π.χ. εκπαιδεύσει σχετικά το ανθρώπινο δυναμικό της για την επιβαλλόμενη ορολογία που πρέπει να χρησιμοποιεί σε πελάτες και συνεργάτες. Σταδιακά, η πιστοποίηση του επιμελητηρίου άρχισε να αναγνωρίζεται και από κρατικούς φορείς των ΗΠΑ και να αποτελεί ένα πρότυπο και στον δημόσιο τομέα.
Στην Ευρώπη οι εξελίξεις είναι πιο αργές. Στην Ιταλία υπάρχει το Επιχειρηματικό Επιμελητήριο ΛΟΑΤΚΙ επιχειρήσεων με σκοπό την προώθηση της ανάπτυξης αυτών των επιχειρήσεων της χώρας. Παρέχει πιστοποίηση των επιχειρήσεων ως ΛΟΑΤ, βοήθεια σε νομικά και οικονομικά θέματα και σε θέματα ανθρώπινου δυναμικού, όπως εκπαίδευση και ενημέρωση σε ειδικότερους τομείς της αγοράς ΛΟΑΤΚΙ. Η πιο σημαντική παροχή του ιταλικού επιμελητηρίου φαίνεται ότι είναι η διασύνδεση με μια πλατφόρμα χορηγών, μεγάλων επιχειρήσεων, ιδίως πολυεθνικών που έχουν αποδεχτεί ένα πρόγραμμα υποστήριξης διαφορετικότητας και μπορούν να παρέχουν οικονομική και εμπορική στήριξη σε μικρότερες ιταλικές ΛΟΑΤΚΙ επιχειρήσεις.
Συνήθως η αγορά αυτή δείχνει να αφορά τους καταναλωτές και τους πελάτες των τουριστικών υπηρεσιών, των ταξιδιωτικών γραφείων και της βιομηχανίας του ελεύθερου χρόνου και γενικά της διασκέδασης. Οι αντίστοιχες εισηγήσεις που αφορούν την Ελλάδα εστιάζουν σε αυτό το αγοραστικό κοινό, συνήθως ακολουθώντας ορισμένα στερεότυπα που απηχούν παλαιές προκαταλήψεις. Μια ματιά όμως στις ΛΟΑΤΚΙ επιχειρήσεις των παραπάνω επιμελητηρίων αποκαλύπτει ότι πρόκειται για το σύνολο της εμπορικής αγοράς. Από την αγορά της εστίασης και τη βιομηχανία παρασκευής τροφίμων, μέχρι τις οικονομικές, νομικές, ακόμη και κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, οι επιχειρηματίες θέλουν πια να είναι ελκυστικοί και για τους ΛΟΑΤΚΙ πελάτες. Δεν αρκεί δηλαδή απλά ένα στοιχείο συμβατικού σεβασμού, χρειάζεται η επένδυση σε ένα πρόγραμμα αναγνώρισης μιας επιχείρησης ως απευθυνόμενης και σε ΛΟΑΤΚΙ κοινό και όχι απλά «φιλικής» προς αυτό. Σίγουρα είναι ένας καινούργιος επιχειρηματικός κόσμος που, κρίνοντας από τα οικονομικά μεγέθη που αφορά, δεν μπορεί να θεωρηθεί ασήμαντος στον γενικότερο επιχειρηματικό χάρτη και στην οικονομική ανάπτυξη μιας χώρας.

Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΞΙΑ

Τετάρτη, Ιουνίου 05, 2019

Ανάλυση για την νέα διάταξη που αφορά τον βιασμό

Τι ακριβώς θα αλλάξει για το έγκλημα του βιασμού;

Με τον Ποινικό Κώδικα που εισάγεται σήμερα στην Επιτροπή της Βουλής για την Δημόσια Διοίκηση και την Δικαιοσύνη, υπάρχουν ορισμένες μεταβολές στο ποινικό αδίκημα του βιασμού. 

Μέχρι σήμερα, με το ισχύον άρθρο 336 του Ποινικού Κώδικα, ο βιασμός είναι ένα κακούργημα που τιμωρείται ως εξής:

"1. Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σπουδαίου και άμεσου κινδύνου εξαναγκάζει άλλον σε συνουσία ή σε άλλη ασελγή πράξη ή σε ανοχή της τιμωρείται με κάθειρξη.

2. Αν η πράξη της προηγούμενης παραγράφου έγινε από δύο ή περισσότερους δράστες που ενεργούσαν από κοινού, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών"


Το προτεινόμενο νέο άρθρο 336 που έρχεται σε ψηφοφορία θα ορίζει τα εξής (με κόκκινο οι αλλαγες):

"1. Όποιος με σωματική βία ή με απειλή σοβαρού και άμεσου κίνδυνου ζωής ή σωματικής ακεραιότητας εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης τιμωρείται με κάθειρξη. 

2. Γενετήσια πράξη είναι η συνουσία και οι ίσης βαρύτητας με αυτήν πράξεις.

3. Αν η γενετήσια πράξη έγινε από δύο ή περισσότερους δράστες που ενεργούσαν από κοινού, επιβάλλεται κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών.

4. Αν κάποια από τις πράξεις των προηγούμενων παραγράφων είχε ως συνέπεια τον θάνατο του παθόντος επιβάλλεται κάθειρξη ισόβια ή πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών.

5. Όποιος, εκτός από την παράγραφο του άρθρου 1, εξαναγκάζει άλλον σε επιχείρηση ή ανοχή γενετήσιας πράξης απειλώντας αυτόν με παράνομη πράξη ή παράλειψη, τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών ετών."

Εδώ λοιπόν, στον νέο ποινικό κώδικα, έχουμε τέσσερις περιπτώσεις βιασμού. 

Το κακούργημα της πρώτης παραγράφου που όμως δεν αρκεί για την τέλεσή του η σωματική βία ή απειλή σοβαρού και άμεσου κινδύνου, όπως μέχρι σήμερα, αλλά πρέπει  αυτός ο κίνδυνος να αφορά την ζωή ή την σωματική ακεραιότητα του ατόμου. Δηλαδή, η βία πρέπει να είναι μόνο σωματική, όχι ψυχολογική όπως π.χ. "αν δεν μου κάτσεις θα αναρτήσω το βίντεο μας στο διαδίκτυο". Αυτή η δεύτερη, ψυχολογική βία, πηγαίνει στην τέταρτη μορφή βιασμού που είναι και η προβληματική, βλέπε παρακάτω.

Η δεύτερη μορφή είναι από περισσότερους δράστες, μορφή τέλεσης που υπάρχει και σήμερα και η οποία είναι κακούργημα όπως σήμερα και μάλιστα τουλάχιστον δέκα ετών (άρα μέχρι είκοσι), όπως ισχύει και σήμερα.

Η τρίτη περίπτωση ο θανατηφόρος βιασμός, αυτός που έχει αποτέλεσμα τον θάνατο του θύματος, ο οποίος τιμωρείται είτε με ισόβια κάθειρξη, είτε πρόσκαιρη τουλάχιστον δέκα ετών. Εδώ η διάταξη έχει σαφές πρόβλημα, διότι ενώ ορθώς επιβάλλει την ισόβια κάθειρξη που είναι η ποινή της ανθρωποκτονίας (άρθρο 299 ΠΚ), αίφνης παρουσιάζεται ως εναλλακτική ποινή που μπορεί να επιβάλλει το δικαστήριο η πρόσκαιρη κάθειρξη των, τουλάχιστον, δέκα ετών! Νομίζω ότι είναι λάθος.

Η τέταρτη περίπτωση είναι ο βιασμός που θα αποτελεί πλημμέλημα κι όχι κακούργημα. Είναι ο βιασμός που επιτυγχάνεται όχι με σωματική βία, αλλά με απειλή παράνομης πράξης. Δηλαδη με ψυχολογική βία. Για κάποιον ακατανόητο λόγο, αυτός ο βιασμός, μολονότι μέχρι σήμερα θα ήταν κανονικά το κακούργημα της παραγράφου 1, αίφνης υποβιβάζεται σε πλημμέλημα, το οποίο τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον τριών (δηλ. έως πέντε) ετών. Το θεωρώ εξόχως προβληματικό. Το θύμα ενός βιασμού υφίσταται την ίδια σωματική συνέπεια, είτε η απειλή που του ασκείται είναι σωματική, είτε είναι ψυχολογική! Σε έναν νόμο που το έννομο αγαθό είναι η σεξουαλική αξιοπρέπεια και αυτοδιάθεση του ατόμου, η διακύμανση που φτάνει μέχρι το πλημμέλημα είναι ανεπίτρεπτη και απομειώνει την ηθική απαξία που η κοινωνία μας αποδίδει στο έγκλημα του βιασμού, είτε αυτός γίνεται με σωματική είτε με ψυχολογική απειλή. 

Το πιο εξοργιστικό από όλα είναι ότι η Αιτιολογική Έκθεση του Υπουργείου Δικαιοσύνης δεν αναφέρει απολύτως τίποτε για αυτή την διακύμανση!



Δευτέρα, Ιουνίου 03, 2019

O νέος Ποινικός Κώδικας αποποινικοποιεί τον ρατσιστικό αποκλεισμό από πρόσβαση σε υπηρεσίες

Έχουμε δύο πάρα πολύ σοβαρές νομικές εξελίξεις: μόλις κατατέθηκαν προς ψήφιση στην Βουλή τα νομοσχέδια του Ποινικού Κώδικα και του Κώδικα Ποινικής Δικονομίας!
Πρόκειται για σημαντικές μεταβολές, ειδικά αν σκεφτεί κανείς ότι ο ισχύων σήμερα Π.Κ. είναι μια κωδικοποίηση του έτους 1950.
Είναι κρίμα που το σχέδιο του Π.Κ. δεν έχει ακολουθήσει τις εξελίξεις σε ορισμένα κεφάλαια και διατηρεί αρχαϊκή γλώσσα (π.χ. "εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας", αντί "σεξουαλικά εγκληματα"). 
Είναι εντελώς ακατανόητο, πάντως ότι καταργείται το άρθρο 361Β, με το οποίο απαγορεύεται ο αποκλεισμός από την προμήθεια αγαθών ή υπηρεσιών σε πρόσωπα λόγω φυλής, εθνικής καταγωγής, θρησκείας, αναπηρίας, σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου! Η αιτιολογική έκθεση λέει ότι δήθεν η διάταξη αυτή προκαλούσε ... ερμηνευτικά προβλήματα, τα οποία βέβαια ουδέποτε μάθαμε.
Έχουμε ήδη καταδίκη ενός ιατρού που υπήρχε έξω απο το ιατρείο του στην Θεσσαλονίκη η επιγραφή "ανεπιθύμητοι οι εβραίοι εδώ", κατ' έφεση τον Απρίλιο του 2019. 
Μετά την κατάργηση αυτού του άρθρου (αν δεν έχει ακόμη καθαρογραφεί η απόφαση), πολύ απλά θα κάνει αναίρεση και θα αθωωθεί. Και δεν ξέρουμε και πόσες και ποιες άλλες τέτοιες υποθέσεις θα οδηγηθούν στο αρχείο!
Δηλαδή δεν αρκεί που ο Ν.4443/2016 αφήνει εκτός εφαρμογής της αρχής της ίσης μεταχείρισης τον τομέα της παροχής αγαθών και υπηρεσιών, με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το Ποτάμι τοτε είχε ζητήσει να επεκταθεί η ίση μεταχείριση, σήμερα το Υπουργείο Δικαιοσύνης θέλει να καταργήσει και την ποινική προστασία!

Προσοχή όμως, το άρθρο 11 του Ν.4443 αναφέρει μεν ότι στη "συναλλακτική" παροχή υπηρεσιών είναι ποινικό αδίκημα η παραβιαση της ίσης μεταχείρισης. Αυτό όμως δεν σημαινει ότι είναι περιττό το 361Β του Ποινικού Κώδικα που δεν αναφέρει σε συναλλακτική αλλά και σε κάθε παροχή υπηρεσιών, ώστε να απαγορεύονται και οι δωρεάν παροχές, όπως τα "συσσίτια μόνο για Έλληνες". 

H κοινότητα που δεν εκπροσωπήθηκε

Απόψε που τελείωσαν οι τρείς πρώτες εκλογικές αναμετρήσεις της χρονιάς, μπορούμε να κάνουμε μια πρώτη αποτίμηση για την πλήρη εκλογικη αποτυχία των ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ υποψηφιοτήτων σε όλες τις διαδικασίες. Η κοινότητα δεν εξέλεξε καμία/κανένα εκπρόσωπό της, ούτε σε δημοτικό συμβούλιο, ούτε σε περιφερειακό συμβούλιο, αλλά ούτε και στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο.
Αυτό θα πρέπει να προβληματίσει πολλαπλά, τόσο τα υποψήφια άτομα, όσο και τα πολιτικά κόμματα, αλλά τελικά και τους ίδιους του ψηφοφόρους, είτε ανήκουν στην κοινότητα είτε όχι. Άλλες κοινωνικές ομάδες που υφίστανται διακρίσεις είχαν σαφέστατα θετικότερες εκλογικές επιδόσεις και τελικά εξέλεξαν εκπροσώπους και στις τρεις θεσμικές βαθμίδες, με αποκορύφωμα την τεράστια επιτυχία του κ. Κυμπουρόπουλου που σημείωσε ένα συγκλονιστικό αριθμό στην σταυροδοσία. 
Παρατηρώ ότι πολιτικοί συνδυασμοί που επέλεξαν να περιλαμβάνουν ΛΟΑΤΚΙ υποψηφίους, καταγγέλθηκαν ή και κατηγορήθηκαν ότι το έκαναν για ψηφοθηρικούς λόγους. Αυτό αποδεικνύεται ότι δεν είναι αλήθεια. Η κοινότητα ασχολείται ελάχιστα με την κομματική στήριξη και το γεγονός ότι δεν εξελέγη εκπρόσωπος σε καμία θεσμική βαθμίδα συνηγορεί στο ότι μάλλον δεν υπάρχει ωφέλεια με ψηφοθηρικούς όρους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα κόμματος που αντιμετωπίζει τα δικαιώματα ως πολιτικό κόστος είναι βέβαια η Νέα Δημοκρατία που δεν είχε ούτε ανοιχτά ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιο, αλλα ούτε και ατζέντα για το Ευρωκοινοβούλιο σχετικά με το θέμα αυτό! Την στιγή που όλα τα κεντροδεξια κόμματα στην Ευρώπη περιλαμβάνουν στο πρόγραμμά τους εξαγγελίες για συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις υπέρ των ΛΟΑΤΚΙ ατόμων (αιμοδοσία χωρίς να πρέπει να υπογράψεις ότι δεν είσαι γκέι, γονεϊκότητα, ίση μεταχείριση στην εκπαίδευση, την υγεία, γάμος κ.τ.λ.), η Ν.Δ. αποσιωπά πλήρως το θέμα! Σαν να μην υπάρχουν ΛΟΑΤΚΙ άτομα στην χωρα.
Από την άλλη πλευρά, υπήρξε μια θετική υποδοχή από τον Τύπο για το γεγονός ότι φέτος υπήρχαν οι περισσότερες υποψηφιότητες. Εφημερίδες έκαναν αφιερώματα, η ΕΡΤ έκανε ντοκιμαντέρ, το ΟΝΕ μας κάλεσε σε εκπομπή αφιερωμένη ειδικά σε αυτό. Το Αntivirus για πρώτη φορά εξέδωσε ειδικό τεύχος παρουσίασης και έκανε και βιντεοσυνεντεύξεις των υποψηφίων στις ευρωεκλογές. Πιστεύω ότι αποδείχθηκε ότι η κοινότητα δεν "ανήκει" στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά αντιθέτως βρίσκει έκφραση σε ευρύτερους πολιτικούς χώρους που ξεπερνούν την αριστερά, ακόμη και το κέντρο (το ΚΙΝΑΛ είχε μόνο ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιο δημοτικό σύμβουλο) και εκτείνεται και στο φιλελεύθερο ακροατήριο.
Η προσπάθεια όμως του ΣΥΡΙΖΑ να καπελώσει την κοινότητα, έβλαψε το αίτημα της ορατότητας και κόστισε σοβαρά στην εκλογική αποτυχία όλων των ΛΟΑΤΚΙ. Μετέτρεψε το θέμα των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε μια "συριζαϊκή εργολαβία", γεγονός που πρέπει να σκεφτούν πολύ τα άλλα κόμματα του δημοκρατικού τόξου. Γιατί αφηνετε τον ΣΥΡΙΖΑ μόνο του; Πρέπει επίσης να το σκεφτεί και η ίδια η κοινότητα. Σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση, το συνολικό μήνυμα της ψήφου ήταν να φύγει ο ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα ένα μέρος της κοινότητας να ταυτιστεί εκλογικά με τον μεγάλο ηττημένο των εκλογών.
Το Ποτάμι, ενώ είχε πρωτοστατήσει στα ανθρώπινα δικαιώματα, όχι απλώς στηρίζοντας τα νομοσχέδια του συμφώνου και της ταυτότητας φύλου, αλλά ενισχύοντας το επίπεδο προστασίας των δικαιωμάτων προτείνοντας διεύρυνσή τους με τεκνοθεσία και γάμο, δεν πρόβαλε αρκετά αυτό το σημαντικό πλεονέκτημά του, έναντι του ΣΥΡΙΖΑ. Ως υποψήφιος ευρωβουλευτής μίλησα σε όλα τα μέσα ενημέρωσης για την πρωτοπορία που εκφράζει αυτό το κόμμα στα ΛΟΑΤΚΙ δικαιώμώατα, αλλά τελικά το εκλογικό σώμα είχε αποφασίσει να μας οδηγήσει εκτός Ευρωβουλής. Η κοινότητα είναι σαφές ότι στήριξε το Ποτάμι, αφού πολλοί ψηφοφόροι μού είπαν ότι ψήφισαν Ποτάμι λόγω ΛΟΑΤΚΙ ατζέντας και τους ευχαριστώ για αυτό. Φαίνεται ότι δεν καταφέραμε να πείσουμε τους συνοδοιπόρους του αριστερού και του κεντρώου χώρου να εντοπίσουν την πρόσθετη αξία που είχε η συμβολή του κόμματος στις σχετικές κοινωνικές κατακτήσεις, αλλά και στις τρέχουσες διεκδικήσεις. Θεωρώ ότι το Ποτάμι πρέπει να συνεχίσει τις παρεμβάσεις του, με έμφαση στον τομέα των ΛΟΑΤΚΙ δικαιωμάτων και θα το υποστηρίξω και στα όργανα του κόμματος. Το Ποτάμι θα συμμετέχει με δικό του περίπτερο στο Athens Pride! 
Το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι η ΛΟΑΤΚΙ κοινότητα δεν είναι ακόμη όσο εξωστρεφής πρέπει να είναι σε μια σύγχρονη ευρωπαϊκή χώρα. Δεν υπάρχουν ΛΟΑΤΚΙ οργανώσεις στους χώρους εργασίας, στα πανεπιστήμια, στους επιστημονικούς συλλόγους, στα ίδια τα πολιτικά κόμματα. Υπάρχει στην Αστυνομία και συνέχεια βιώνει τον αποκλεισμό, λόγω της ομοφοβικής συμπεριφοράς ΑΛΛΩΝ αστυνομικών! Οι 4 οργανώσεις που θα εκπροσωπήσουν την κοινότητα στην Εθνική Επιτροπη Δικαιωμάτων του Ανθρώπου σύμφωνα με τον νέο νόμο, επωμίζονται έναν πρόσθετο πολιτειακό ρόλο, ως σύμβουλοι της Πολιτείας σε θέματα ανθρώπινων δικαιωμάτων. Εκεί, όμως, εκκρεμεί η μεγάλη πρόκληση για να αποδειχθει κατά ποσον θα εκπροσωπήσουν την κοινότητα διεκδικητικά και όχι ως φύλλο συκής μιας κυβέρνησης που δεν φαίνεται και να μακροημερεύει.
Το τέλος του πολιτικού χρόνου του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση δεν πρέπει επ' ουδενί να σημαίνει και παραδοχή ότι τελείωσαν τα πεδία διεκδίκησης των δικαιωμάτων. Παράλληλα, δεν πρέπει να αποδεχτούμε μοιρολατρικά ότι μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ τα δικαιώματα πηγαίνουν στην αντιπολίτευση! Καμία "ανάθεση" δεν απέδωσε ποτέ σε αυτόν τον τομέα. Πρέπει να συνεχίσουμε, τόσο θεσμικα και δικαστηριακά, όσο και κινηματικά. Ανοιχτές δικαστικές διαδικασίες υπάράχουν, τόσο για την διαγραφή φύλου σε επίπεδο Έφεσης τον φθινόπωρο του 2019, όσο και για την κατάργηση της προϋπόθεσης αγαμίας στην ΝΑΤΦ, αλλά και για την αναγνώριση πλήρους μεταβολής επωνύμου. Νομοθετικά είναι πάντα ανοικτό το αίτημα της απλοποίησης της ΝΑΤΦ με απλή ληξιαρχική αίτηση, χωρίς δικαστήριο, το αίτημα της τεκνοθεσίας στο σύμφωνο, το αίτημα του γάμου, της ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και της άρσης των διακρίσεων στην αιμοδοσία, στην υγεία, στην εκπαιδευση, στις κοινωνικές παροχές και στις συναλλαγες.
Περιμένω να δω ποια θα είναι η ΛΟΑΤΚΙ ατζέντα της ΝΔ, του ΣΥΡΙΖΑ, του ΚΙΝΑΛ και των άλλων κομμάτων στις εκλογές που έρχονται.

Κυριακή, Ιουνίου 02, 2019

Ελεύθερη κυκλοφορία μη προσωπικών δεδομένων

Η Ευρώπη δεν προβλέπει μόνο απαγορεύσεις, αλλά εγγυάται και τις ελευθερίες στην διακίνηση των πληροφοριών. Πολλά νομοθετήματα βρίσκονται προς την κατεύθυνση των «ανοιχτών δεδομένων» και συνυπάρχουν με νόμους για την προστασία προσωπικών δεδομένων. Το πιο πρόσφατο επίτευγμα σε αυτήν την «διαπάλη» είναι ο Κανονισμός για την ελεύθερη ροή δεδομένων μη προσωπικού χαρακτήρα, ο οποίος ψηφίστηκε το 2018. Αυτό που έρχεται να «ξεκλειδώσει» ο κανονισμός αυτός είναι η λεγόμενη «τοπικοποίηση των δεδομένων». Η τοπικοποίηση είναι η εθνική νομοθεσία ή γενικότερα κρατική ρύθμιση που επιβάλλει σε κάποιες κατηγορίες πληροφοριών να τυγχάνουν επεξεργασίας μόνο στο συγκεκριμένο κράτος ή απαγορεύουν την διακίνηση των πληροφοριών σε άλλα κράτη. Αυτό δημιουργεί εμπόδια στην ελευθερία της ροής των πληροφοριών μέσα στην Ε.Ε., γιαυτό και ο Ευρωπαίος νομοθέτης παρενέβη ώστε να επιτρέψει, παρά τις αντίθετες κρατικές νομοθεσίες, την ολοένα μεγαλύτερη κυκλοφορία των δεδομένων μη προσωπικού χαρακτήρα. 
Στις 29.5.2019 η Κομισιόν δημοσίευσε νέες κατευθυντήριες γραμμές για την αλληλεπίδραση μεταξύ της ελεύθερης ροής δεδομένων μη προσωπικού χαρακτήρα και των κανόνων της Ε.Ε. για την προστασία των δεδομένων. Αυτές οι γραμμές δίνουν πρακτικά παραδείγματα για τον τρόπο με τον οποίο θα πρέπει να εφαρμόζονται οι κανόνες όταν μια επιχείρηση επεξεργάζεται σύνολα δεδομένων που αποτελούνται από δεδομένα τόσο προσωπικού όσο και μη προσωπικού χαρακτήρα. Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που αφορά σε εταιρεία που δραστηριοποιείται εντός της Ε.Ε. και παρέχει τις υπηρεσίες της μέσω πλατφόρμας. Οι πελάτες αναφορτώνουν στην πλατφόρμα τα έγγραφά τους, τα οποία περιέχουν μεικτά σύνολα δεδομένων, δηλαδή και προσωπικά δεδομένα αλλά και μη προσωπικά δεδομένα. Ως «υπεύθυνος επεξεργασίας», η επιχείρηση που αναφορτώνει τα έγγραφα πρέπει να διασφαλίσει ότι η επεξεργασία συμμορφώνεται με τον GDPR. Κατά την επεξεργασία του συνόλου δεδομένων για λογαριασμό του υπευθύνου επεξεργασίας η εταιρεία που παρέχει τις υπηρεσίες (ο «εκτελών την επεξεργασία») πρέπει να αποθηκεύσει και να επεξεργαστεί τα δεδομένα σύμφωνα με τον GDPR, για παράδειγμα οφείλει να μεριμνήσει για την εξασφάλιση κατάλληλου επιπέδου ασφάλειας σε σχέση με τα δεδομένα, μεταξύ άλλων μέσω κρυπτογράφησης.
Σε ένα άλλο παράδειγμα που αναφέρει η Κομισιόν, μια μικρή ευρωπαϊκή νεοφυής επιχείρηση από το κράτος μέλος Α αποφασίζει να επεκτείνει τις επιχειρηματικές της δραστηριότητες ανοίγοντας υποκατάστημα στο κράτος μέλος Β. Προκειμένου να ελαχιστοποιήσει το κόστος, αυτή η νεοφυής επιχείρηση επιλέγει να συγκεντρώσει σε κεντρικό επίπεδο την αποθήκευση και την επεξεργασία δεδομένων του νέου υποκαταστήματος στον εξυπηρετητή της, ο οποίος βρίσκεται στο κράτος μέλος Α. Τα κράτη μέλη δεν μπορούν να απαγορεύσουν αυτές τις προσπάθειες συγκέντρωσης των πληροφοριακών συστημάτων, εκτός εάν αυτό δικαιολογείται για λόγους δημόσιας ασφάλειας σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας.
Κεντρικό θέμα στις κατευθυντήριες γραμμές της Κομισιόν κατέχουν οι κώδικες δεοντολογίας, καθώς φαίνεται ότι τα ζητήματα αυτά ολοένα και περισσότερο θα αποτελέσουν αντικείμενα αυτορρύθμισης. Κατά το σχετικό παράδειγμα, μια επιχείρηση που χρησιμοποιεί μια υπηρεσία υπολογιστικού νέφους αποφασίζει να αλλάξει πάροχο υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους και να μεταφέρει όλα τα δεδομένα σε νέο πάροχο. Η αλλαγή του παρόχου υπηρεσιών και η μεταφορά των δεδομένων καλύπτονται στη σύμβαση μεταξύ του πελάτη και του παρόχου υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους. Εάν ο παλαιός πάροχος υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους τηρεί τους κώδικες δεοντολογίας που έχουν καταρτιστεί βάσει του κανονισμού για την ελεύθερη ροή των δεδομένων μη προσωπικού χαρακτήρα, η μεταφορά των δεδομένων πρέπει να πραγματοποιηθεί σύμφωνα με τις απαιτήσεις που προσδιορίζονται στους κώδικες αυτούς. Εάν τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα αποτελούν επίσης μέρος των μεταφερόμενων συνόλων δεδομένων, η μεταφορά πρέπει να συμμορφώνεται με όλες τις σχετικές διατάξεις του γενικού κανονισμού για την προστασία δεδομένων, ειδικότερα πρέπει να διασφαλιστεί ότι ο νέος πάροχος υπηρεσιών υπολογιστικού νέφους τηρεί τις εφαρμοστέες απαιτήσεις, όπως η ασφάλεια.
Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΑΞΙΑ
http://axianews.gr/2019/06/02/βασίλης-σωτηρόπουλος-ελεύθερη-ροή-μη/

Παρασκευή, Μαΐου 31, 2019

O καυτός ορισμός της ηγεσίας του Αρείου Πάγου

Αυτή τη στιγμή συνεδριάζει το Υπουργικό Συμβούλιο προκειμένου να αποφασίσει για τον ορισμό των νέων προσώπων που θα στελεχώσουν την προεδρεία του Αρείου Πάγου και την Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Το θέμα έχει προκαλέσει πολιτική θύελλα, διότι έχει αμφισβητηθεί αν η κυβέρνηση έχει την πολιτική νομιμοποίηση να προβεί σε έναν τέτοιο διορισμό, ενώ βρισκόμαστε ουσιαστικά σε μια προ-προεκλογική περίοδο μέχρι τις 7 Ιουλίου 2019, οπότε θα πραγματοποιηθούν οι εκλογές.

Το πρόβλημα είναι το εξής: στις 30 Ιουνίου ορίζει το Σύνταγμα ότι είναι η καταληκτική ημερομηνία για όσες και όσους υπηρετούν στις θέσεις της ηγεσίας της Δικαιοσύνης, ως ημερομηνία υπολογισμού συμπλήρωσης του 67ου έτους των ανώτατων δικαστών. Δηλαδή για να μην ψάχνουμε πότε έχουν τα γενέθλιά τους, το Σύνταγμα τοποθετεί κυριαρχικά αυτό το ορόσημο, ώστε το Υπουργικό Συμβούλιο να έχει προετοιμάσει την διαδικασία της διαδοχής τους.

Άρα το ίδιο το Σύνταγμα θέλει, χωρίς βέβαια να το λέει, η διαδικασία να ολοκληρώνεται στις 30/6.

Επομένως, η Κυβέρνηση πρέπει να κάνει όλη τη διαδικασία πριν από αυτή την ημερομηνία. Οι ενστάσεις που έχουν όλες προκύψει αυτές τις μέρες είναι πολιτικής και δεοντολογικής φύσης. Δηλαδή η Κυβέρνηση δεν είναι υπηρεσιακή μεν, αλλά μήπως λόγω του ότι έχει εξαγγείλει τις εκλογές έχει μόνο διεκπεραιωτικές αρμοδιότητες για να οδηγήσει την χώρα σε αυτές; Αυτή είναι μια πολιτική κριτική, δεν είναι νομική. Νομικά η Κυβέρνηση έχει όλες τις συνταγματικές αρμοδιότητες της εκτελεστικής εξουσίας και πολιτικά επιλέγει ποιές θα ασκήσει.

Η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου με την οποία ορίζεται ο πρόεδρος του Αρείου Πάγου είναι προεδρικό διάταγμα, το οποίο εισηγειται το Υπουργικό Συμβούλιο στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Άρα, αυτός καλείται να δημοσιεύσει στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως τον ορισμό της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Μπορεί ο ΠτΔ να αρνηθεί να υπογράψει το σχέδιο του προεδρικού διατάγματος; Αυτό είναι ένα μεγάλο ερώτημα που συνδέεται με το αν ο ΠτΔ ασκεί έλεγχο συνταγματικότητας των νόμων. Όμως, εδώ δεν τίθεται θέμα συνταγματικότητας, αφού όλοι οι συνταγματολόγοι συμφωνούν ότι το θέμα είναι δεοντολογικό, ηθικό και πολιτικό, όχι συνταγματικό. Μπορεί ο ΠτΔ να αρνηθεί να υπογράψει σχεδιο προεδρικού διατάγματος τασσόμενος με μια πολιτική κριτική εις βάρος της Κυβέρνησης; Ξεκάθαρα όχι. Αν το πράξει, θα έχει τελέσει παράβαση καθήκοντος. Το μόνο που υπάρχει ως αντίδραση θα είναι να υποβάλει την παραίτησή του.

Ποιός είναι ο φύλακας του Συντάγματος, ο ανώτατος άρχων ή ένα ανώτατο δικαστήριο; Αυτό ήταν το αντικείμενο του επιστημονικού διαλόγου των δύο κορυφαίων γερμανών δημοσιολόγων Κέλσεν και Σμιτ. Κατά την γνώμη μου, το θέμα που μας απασχολεί δεν είναι νομικό. Δεν είναι τυχαίο ότι το ίδιο το Σύνταγμα αναφέρει ότι η πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου δεν προσβάλλεται στο Συμβούλιο της Επικρατείας! Το ίδιο το Σύνταγμα θέλει η διαδικασία αυτή να αποτελεί αποκλειστική αρμοδιότητα της Κυβέρνησης και ο έλεγχος της διαδικασιας να περιορίζεται στο πεδίο της πολιτικής κριτικής.

Τρίτη, Μαΐου 28, 2019

Στην Ολομέλεια ΣτΕ για το θρήσκευμα στα απολυτήρια γυμνασιου και λυκείου

Κυρίες και κύριοι δικαστες, 

Βρισκόμαστε στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με μια υπόθεση η οποία αφορά το επίπεδο της προστασίας προσωπικών δεδομένων ανηλίκων μαθητών. Πιστεύουμε ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας για μία ακόμη φορά θα επιβεβαιώσει ότι βρίσκεται στην πρωτοπορία της διασφάλισης ενός υψηλού επιπέδου προστασίας των ανθρώπινων δικαιωμάτων στην Ελλαδα.

Ο πρώτος λόγος της αίτησης ακύρωσης αφορά ακριβώς την παραβίαση του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων της Ε.Ε. 2016/679, ο οποίος τέθηκε σε εφαρμογή στις 25.5.2018. Λίγες ημέρες μετά, ο Υπουργός Παιδείας και Θρησκευμάτων δημοσίευσε την απόφασή του με την οποία ορίζεται ότι σε πολλά σχολικά πιστοποιητικά, ανάμεσα στα οποία και το απολυτήριο του γυμνασίου και το απολυτήριο του λυκείου θα φέρουν το πεδίο του θρησκεύματος των μαθητών. 

Δεν θα έρθουμε καθόλου στο ερώτημα περί του εάν είναι υποχρεωτική ή όχι η αναγραφή. Αρκεί και μόνο ότι πάνω στο απολυτήριο του λυκείου υπάρχει το πεδίο του θρησκεύματος. Γιατί μας αρκεί αυτό για να μιλήσουμε για παραβίαση των ανθρώπινων δικαιωμάτων; Για τους ίδιους ακριβώς λόγους που κάναμε ακριβώς αυτή την συζήτηση για την προαιρετική ή μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες. Το Δικαστήριό Σας επί αυτού του ερωτήματος είχε έρθει τότε να δικάσει και να κρίνει και να πει ότι το δικαίωμα παραβιάζεται και με την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος. Με αποτέλεσμα να αφαιρεθεί το πεδίο “θρήσκευμα” από τα δελτία των αστυνομικών ταυτοτήτων. Θυμίζω ότι τότε το αίτημα της Εκκλησίας της Ελλάδας για την διενέργεια δημοψηφίσματος ήταν για την προαιρετική αναγραφή του θρησκεύματος και οχι, φυσικά, για την υποχρεωτική αναγραφή που δεν θα μπορούσε με τίποτε να υποστηριχθεί. 

Από την πλευρά του Υπουργείου έχουμε την απάντηση ότι ο λόγος για τον οποίο συγκεντρώνονται στοιχεία για τα θρησκεύματα των μαθητών είναι ότι στο αρχείο που λέγεται My School, δηλαδή “το σχολείο μου”, εισέρχονται τέτοια δεδομένα προκειμένου να δουν ποιοι μαθητές ανήκουν σε θρησκεύματα που επιτρέπουν να πάρουν άδειες για θρησκευτικές αργίες ώστε να μην μπουν αδικαιολόγητες απουσίες. Ωστόσο, αυτή η δήλωση, ότι δηλαδή ας πούμε ένας μαθητής είναι μουσουλμάνος, άρα μπορεί τις ημέρες του Ραμαζανίου να απέχει, ή ότι ένας μαθητής είναι εβραίος, άρα μπορεί να απέχει τις αντίστοιχες ημέρες των θρησκευτικών εορτών, αυτή η καταγραφή στο συγκεκριμένο αρχείο που λέγεται My School δεν έχει καμία απολύτως σχέση με το να καταγράφεται το θρήσκευμα του μαθητή στο τελικό εκείνο δημόσιο έγγραφο, το οποίο θα τον ακολουθεί σε όλη του την ζωή. Και κυρίως την εργασιακή του ζωή. Γιατί το απολυτήριο λυκείου δεν είναι ένα οποιοδήποτε πιστοποιητικό. Είναι ένα δημόσιο έγγραφο  που καθένας που αναζητά εργασία θα το προσκομίσει, θα το παρουσιάσει στον εργοδότη του, σε μια κοινωνία που διακατέχεται από έντονα θρησκευτικά συναισθήματα και στην οποία υπάρχει και η επικρατούσα θρησκεία, σύμφωνα με το άρθρο 3 του Συντάγματος, δεν είναι ξεκάθαρο και δεν είναι ασφαλές το να γνωρίζουμε ποια θα είναι όταν θα έχει αυτό το χαρτί κενό το πεδίο του θρησκεύματος. 

Γι’ αυτόν τον λόγο, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου έκρινε ότι παραβιάζεται η θρησκευτική ελευθερία του μαθητή εκείνου που απλώς και μόνο μπαίνει μια παύλα στο μάθημα των θρησκευτικών στον έλεγχο της αναλυτικής του βαθμολογίας. Γιατί; Γιατί φαίνεται ότι έχει πάρει απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών στην Πολωνία, όπου κι εκεί είναι έντονο το θρησκευτικό στοιχείο και πολύ σημαντική και πλειοψηφική η καθολική πίστη και δεν πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο διακρίσεων λόγω των θρησκευτικών πεποιθήσεών του. Και γι’ αυτό τον λόγο, καταδικάστηκε το 2010 η Πολωνία, στην υπόθεση Grzelak κατά Πολωνίας αυτού του μαθητή. Μόνο και μόνο επειδή υπήρχε μια παύλα, επειδή είχε πάρει απαλλαγή από το μάθημα των θρησκευτικών. 

Στην προκειμένη υπό κρίση περίπτωση, ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων κατηγοριοποιεί το θρήσκευμα ως ένα από τα ευαίσθητα δεδομένα: “ειδικές κατηγορίες δεδομένων”, στο άρθρο 9. Στο άρθρο 9, λοιπόν, υπάρχουν δέκα λόγοι για τους οποίους επιτρέπεται η επεξεργασία των δεδομένων του θρησκεύματος. Κανένας από αυτούς τους λόγους δεν δικαιολογεί την αναγραφή του δεδομένου του θρησκεύματος στο πιστοποιητικό του απολυτηρίου του σχολείου. Κανένας λόγος! Και θα μου πείτε, μα, αν είναι προαιρετικό, τελικά και δεν μπει για όλους τους μαθητές – πέρα από την προηγούμενη συζήτηση που σας είπα ότι μπορεί να χρησιμοποιηθεί κάπου ως ένα κενό, γιατί είναι παράβαση και μόνο που ο Υπουργός, στην υπουργική του απόφαση έχει βάλει το πεδίο του θρησκεύματος; Γιατί και μόνο το υπόδειγμα που έχει ένα πεδίο, στο οποίο θα συλλέγεις το θρήσκευμα, με την ορολογία που ακολουθεί ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων είναι περίπτωση “συλλογής” προσωπικών δεδομένων! Ο Γενικός Κανονισμός εφαρμόζετα και στο στάδιο ακόμη της συλλογής. Μπορεί να μην έχεις αποκτήσει το δεδομένο, αλλά προσκαλείς το υποκείμενο να σου το παραχωρήσει, ακόμη και οικειοθελώς. 


Δεν νοείται οικειοθελής παραχώρηση ευαίσθητων δεδομένων, με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων, όταν ο υπεύθυνος επεξεργασίας είναι δημόσια αρχή, όπως είναι εδώ τα σχολεία. Βλέποντας τον αριθμό 43 του Γενικού Κανονισμού Προστασίας Δεδομένων, αναγράφεται ότι δεν νοείται “συγκατάθεση” του πολίτη, προς μια δημόσια αρχή, γιατί αυτή η συγκατάθεση στερείται του στοιχείου της ελεύθερης δήλωσης βούλησης. Δεν είναι ελεύθερη συγκατάθεση, για να δώσεις ένα ευαίσθητο δεδομένο, σε μια δημόσια αρχή, σύμφωνα με τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων. 

Συνεπώς, αφού αυτή η συλλογή και η επεξεργασία δεν εμπίπτει σε καμία από τις προβλεπόμενες νόμιμες βάσεις του άρθρου 9, είναι ξεκάθαρο ότι παραβιάζεται, και μόνο με την έκδοση της υπουργικής απόφασης και με ό,τι αυτό συνεπάγεται για μια κανονιστική διοικητική πράξη, ο Γενικός Κανονισμός Προστασίας Δεδομένων. 

Και το χειρότερο είναι ότι δεν παραβιάστηκε απλώς ένα μήνα μετά την θέση σε ισχύ του GDPR. Παραβιάστηκε και πριν από έναν μήνα περίπου, όπως ακούσαμε και από την εισηγήτρια, ύστερα από την άσκηση των υπό κρίση αιτήσεων ακυρώσεως. Ο Υπουργός επανέρχεται, διορθώνει κάτι άλλο στα απολυτήρια Γυμνασίου και Λυκείου και στα υπόλοιπα πιστοποιητικά. Είναι εις γνώση της συγκεκριμένης αίτησης ακύρωσης με μια πολύ σταθερή νομική θεμελιωση. Επιμένει, κάνει πάλι το ίδιο λάθος και θέλει να παραβιάσει και πάλι τον Γενικό Κανονισμό Προστασίας Δεδομένων. 

Αυτά είναι, λίγο πολύ, διατάξεις που ισχύουν και με τον Ν.2472/1997. Δεν χρειάζεται να τον ενσωματώσουμε τον Κανονισμό είναι άμεσα εφαρμοστέο δίκαιο. Αλλά και ο Ν.2472 έχει κι αυτός επτά λόγους για τους οποίους επιτρέπεται η επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, στο άρθρο 7 παρ. 2.  Αν δεν ισχύει κάποιος από τους λόγους, που δεν ισχύουν στην συγκεκριμένη περίοπτωση, δεν εξυπηρετεί καν τον σκοπό η καταγραφή του θρησκεύματος στο τελικό αυτό δημόσιο έγγραφο, παραβιάζεται η βασική αρχή που είναι ότι απαγορεύεται η επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων. 

O τρίτος λόγος ακύρωσης είναι η παραβίαση της θρησκευτικής ελευθερίας που κατοχυρώνεται από το άρθρο 9 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, σε συνδυασμό με το άρθρο 8, γιατί αφορά ενδιάθετο φρόνημα, το οποίο δεν χρειάζεται να είναι τυπωμένο πάνω στο απολυτήριο, αλλά ούτε και να εμφαίνεται ότι αυτός δεν ήθελε να αναγραφεί το θρήσκευμά του πάνω στο απολυτήριο. Και συνεπώς, με μόνη την συγκεκριμένη διοικητική πράξη παραβιάζεται το άρθρο 9 για την θρησκευτική ελευθερία σε συνδυασμό βεβαίως με το άρθρο 8 για την απαγορευμένη παρέμβαση του κράτους στην ιδιωτική ζωή των πολιτών.


Κλείνοντας δυο λόγια για το έννομο συμφέρον, όχι των μαθητών, αλλά του Σωματείου που έχει υποβάλει την υπό κρίση αίτηση ακυρωσεως. Η Ένωση Αθέων σε εύλογο χρόνο, το 2015, είχε υποβάλει ένα πολύ σαφές αίτημα στο Υπουργείο Παιδείας, με τον αριθμό πρωτοκόλλου που αναγράφεται και στην έκθεση της εισηγήτριας, που λέει ότι επιθυμούμε εφεξής να μην περιληφθεί στις επόμενες υπουργικές αποφάσεις. Και φυσικά αυτό απορρίφθηκε από το Υπουργείο με τις προσβαλλόμενες εδώ υπουργικές αποφάσεις. Ως εκ τούτου, η Ένωση Αθέων και εκ του καταστατικού της έχει στους σκοπούς την θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους και την επίτευξή της με δικαστικά μέσα, όπως οι υπό κρίση αιτήσεις ακυρώσεως και γι’ αυτούς τους λόγους σαφέστατα έχει έννομο συμφέρον και το Σωματείο αυτό να παρισταται και να αξιώσει την ακύρωση των τεσσάρων προσβαλλόμενων διοικητικών πράξεων απο το Δικαστήριό Σας.”


Δευτέρα, Μαΐου 27, 2019

Η διάλυση της Βουλής δεν είναι προνόμιο του πρωθυπουργού

Ξέρω ότι θα με πείτε τυπολάτρη νομικιστή, αλλά το πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα εμείς το συντηρούμε, όχι κατ' ανάγκη το ίδιο το Σύνταγμα.
Διότι το Σύνταγμα επιτρέπει τις πρόωρες εκλογές με πρόταση της κυβέρνησης μόνο σε μια περίπτωση: "για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας". 
Αυτό πρέπει να αναγράφει το προεδρικό διάταγμα της διάλυσης της Βουλής, όπως γίνεται πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις: ένα "εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασιας". 
Τώρα ποιο ακριβώς είναι το "εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας"; 
Αν θα δώσει τα 50 ευρώ ο Τσίπρας στις συντάξεις;
ή
Αν θα γίνει πρωθυπουργός ο Μητσοτάκης;
Ξέρω ότι και οι μεν και οι δε θα συμφωνήσουν, λέγοντα "ναι, είναι εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας" και το ένα, αλλα και το άλλο. Όχι, παιδιά. Αυτό είναι "για οποιονδήποτε λόγο κρίνει ο πρωθυπουργός". Ας αφήσουμε την κατάχρηση του όρου "εθνικό θέμα" και ας είμαστε ειλικρινείς. Αυτό κάνουμε.
Αυτό ήταν άραγε το νόημα του Συντάγματος; Να μπορεί ανά πάσα στιγμή ο πρωθυπουργός να έχει το προνόμιο της προσφυγής στις κάλπες για οποιονδήποτε λόγο;
Όχι. Το Σύνταγμα αρχικά είναι σαφέστατο: αποφασίζει ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας. Αυτός έχει την εξουσία της διάλυσης της Βουλής. Άντε τώρα να το πεις αυτό όμως. Θα αρχίσει πάλι ο χλευασμός και η άρνηση ότι τα πρόσωπα εκπροσωπούν τους θεσμούς και όλη η κυκλική κριτική που καταδικάζει το πολίτευμα στον πρωθυπουργοκεντρισμό.
Διαμορφώσαμε μέσα στα χρόνια πολλές στρεβλώσεις. Γράφω αυτό το κείμενο για συμβολικούς καθαρά λόγους, γιατί δεν θέλω κανείς να μου πει ότι εχω συμπράξει.

Τετάρτη, Μαΐου 15, 2019

Καταγγελία στο ΕΣΡ για μη προβολή ΛΟΑΤΚΙ υποψηφίων ευρωβουλευτών από την ΕΡΤ

ατεπείγουσα καταγγελία στο Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης κατέθεσε ο υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι κ. Βασίλης Σωτηρόπουλος, καταγγέλλοντας άνιση προβολή ΛΟΑΤΚΙ υποψηφιοτήτων απο την ΕΡΤ ΑΕ. Συγκεκριμένα, ο κ. Σωτηρόπουλος αναφέρει ότι έχουν ήδη φιλοξενηθεί από την εκπομπή "Άλλη Διάσταση" οι δύο ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι ευρωβουλευτές με τον ΣΥΡΙΖΑ, ενώ ο ίδιος ζήτησε από τις 6/5 να φιλοξενηθεί ως εχει δικαίωμα από την ραδιοτηλεοπτική νομοθεσία στις 17/5, διεθνή ημέρα κατά της ομοφοβίας, αλλά το αίτημά του απορρίφθηκε από την ενημερωτική εκπομπή. 
Ο καταγγέλλων ευρωβουλευτής αναφέρει ότι υπάρχουν συνολικά έξι (6) ΛΟΑΤΚΙ υποψηφιότητες, δηλαδή εκτός από τον ΣΥΡΙΖΑ και το ΠΟΤΑΜΙ, υποψήφιοι της ίδιας κοινότητας υπάρχουν επίσης στα ευρωψηφοδέλτια των Οικολόγων Πράσινων, της Λ.Α.Ε. και της Φιλελεύθερης Συμμαχίας χωρίς να έχει φιλοξενηθεί κανείς από αυτούς στην "Αλλη Διάσταση" ή σε οποιαδήποτε άλλη εκπομπή της ΕΡΤ μέχρι στιγμής.
Υπενθυμίζεται ότι η ραδιοτηλεοπτική εκλογική νομοθεσία απαγορεύει τα οικονομικά ή άλλα ανταλλάγματα για την εμφάνιση υποψηφίων σε ρ/τ σταθμούς κατά την προεκλογική περίοδο και προβλέπει δύο (2) εμφανίσεις κάθε υποψήφιου ευρωβουλευτή σε κάθε ραδιοτηλεοπτικό μέσο πανελλήνιας εμβέλειας.
Η καταγγελία Σωτηρόπουλου βασίζεται στο άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγματος, στην Κ.Υ.Α. για την αναλογική ισότητα της προβολής των κομμάτων από την ΕΡΤ και από τις συστάσεις για ίση μεταχείριση χωρίς διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και πολιτικών πεποιθήσεων. 
Διαβάστε την καταγγελία:
ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ – ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ
Του Βασίλη Σωτηρόπουλου του Αθανασίου, υποψήφιου Ευρωβουλευτή με “ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ”, κατοίκου Αθηνών, οδός Μαυρομιχάλη αρ. 9 
ΚΑΤΑ
Της ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία “Ελληνική Ραδιοφωνία Τηλεόραση Α.Ε.”, η οποία εδρεύει
_______
Ι. ΙΣΤΟΡΙΚΟ 
1. Είμαι υποψήφιος Ευρωβουλευτής με το πολιτικό κόμμα “ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ” για τις Εκλογές για την Ανάδειξη των Αντιπροσώπων του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου της 26ης Μαϊου 2019. Το Ποτάμι είναι πολιτιτικό κόμμα το οποίο ήδη εκπροσωπείται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με δύο (2) ευρωβουλευτές, τον καθηγητή κ. Γ.Γραμματικάκη και τον κ. Μ.Κύρκο.
2. Παράλληλα, είμαι δικηγόρος και ενεργό μέλος της ελληνικής Λ.Ο.Α.Τ.Κ.Ι. κοινότητας, ως νομικός σύμβουλος ατόμων και οργανώσεων με γενικότερο αίτημα την κατάργηση όλων των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, ταυτοτητας φύλου και χαρακτηριστικών φύλου. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, στις επικείμενες ευρωεκλογές υπάρχουν έξι (6) υποψηφιότητες ΛΟΑΤΚΙ συνολικά (βλ. εδώ: https://avmag.gr/106356/106356/) , γεγονός το οποίο έχει χαιρετιστεί ως μια σημαντική εξέλιξη για την ορατότητα και την ενάσκηση του δικαιώματος του εκλέγεσθαι και την συμμετοχή στην πολιτική ζωή της χώρας χωρίς τις προαναφερόμενες διακρίσεις. Οι υποψήφιες/-οι αυτοί έχουν ανακηρυχθεί με τα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ και του κόμματος ΠΟΤΑΜΙ από τα κόμματα με κοινοβουλευτική εκπροσώπηση και του κόμματος των ΟΙΚΟΛΟΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΩΝ, της Λ.Α.Ε. και της Φιλελεύθερης Συμμαχίας απο τα κόμματα χωρίς κοινοβουλευτική εκπροσώπηση.
3. Η ενημερωτική εκπομπή της καθ’ ης με τίτλο “ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ” έχει ήδη φιλοξενήσει τους δύο ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιους Ευρωβουλευτές με τον ΣΥΡΙΖΑ σε προηγούμενες εκπομπές της. Επίσης, έχει προετοιμαστεί και ένα αφιέρωμα της καθ’ ης στο οποίο έχουν πάρει μέρος ΛΟΑΤΚΙ υποψηφιότητες όχι μόνο για τις ευρωεκλογές, αλλά και για τις περιφερειακές εκλογές.
4. Στις 6.5.2019 ο καταγγέλλων έστειλα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ενημερώνοντας την συντακτική ομάδα της εμπομπής “ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ” ότι στις 17.5.2019 εορτάζεται διεθνώς η Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας (επέτειος διαγραφής της ομοφυλοφιλίας από τις ψυχικές νόσους από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 1990) και εξέφρασα το ενδιαφέρον μου να φιλοξενηθώ στην εν λόγω εκπομπή. Ως γνωστόν, κάθε υποψήφιος ευρωβουλευτής έχει δικαίωμα για δύο (2) τηλεοπτικές εμφανίσεις σε ρ/τ μέσα πανελλήνιας εμβέλειας. Μου απαντήθηκε ότι το αίτημά μου θα απαντηθεί αρμοδίως. Στις 9.5.2019 επανέφερα το αίτημά μου, διότι δεν είχα λάβει απάντηση και τότε μου απαντήθηκε ότι έχουν ήδη προγραμματιστεί οι καλεσμένοι της εν λόγω ημερομηνίας, δηλαδή έχουν ήδη προγραμματιστεί ποιοι θα μιλήσουν στην εκπομπή αυτήν για την Παγκόσμια Ημέρα κατά της Ομοφοβίας στις 17.5.2019. Διαμαρτυρήθηκα έντονα για την συγκεκριμένη μεταχείριση και ιδίως για το γεγονός ότι από την εν λόγω εκπομπή της ΕΡΤ έχουν ήδη φιλοξενηθεί οι δύο ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ενώ δεν έχουν φιλοξενηθεί ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι ευρωβουλευτές από το Ποτάμι, την Λ.Α.Ε., την Φιλελεύθερη Συμμαχία και τους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ.
5. Το γεγονός ότι η ενημερωτική εκπομπή της ΕΡΤ Α.Ε. με τίτλο “ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ” έχει αποκλείσει για την Ημέρα Κατά της Ομοφοβίας εμένα ως ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιο Ευρωβουλευτή του δεύτερου κοινοβουλευτικού κόμματος που διαθέτει ΛΟΑΤΚΙ υποψηφιότητα συνιστά κατάφωρη παραβίαση της αρχής της με ίσους όρους ενημέρωσης, της πολυφωνίας, της αναλογικής κατανομής του τηλεοπτικού χρόνου και της εξασφάλισης της ίσης μεταχείρισης χωρίς διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, αλλά και χωρίς διακρίσεις λόγω πολιτικών πεποιήσεων.
ΙΙ. ΝΟΜΙΚΟ ΜΕΡΟΣ 
6. Σύμφωνα με το άρθρο 15 παρ. 2 του Συντάγματος, ο άμεσος έλεγχος του Κράτους που ασκεί το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης στους τηλεοπτικούς σταθμούς έχει σκοπό την με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων, την εξασφάλιση της ποιοτικής στάθμης των προγραμμάτων που επιβάλλει η κοινωνική αποστολή της τηλεόρσης και η πολιτιστική ανάπτυξη της Χώρας, καθώς και το σεβασμό της αξίας του ανθρώπου.
7. Σύμφωνα με το άρθρο 12 παρ. 2 περίπτωση (α) του Ν.3023/2002, σε κάθε ραδιοφωνικό ή τηλεοπτικό σταθμό εθνικής εμβέλειας, επιτρέπεται η εμφάνιση για κάθε υποψήφιο μέλος στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο μέχρι δύο (2) φορές. 
8. Σύμφωνα με την Κ.Υ.Α. 1243/2019 (ΦΕΚ Β΄ 1560/8-5-2019), άρθρο 2, η ΕΡΤ ΑΕ, οι ιδιωτικοί ενημερωτικοί ραδιοφωνικοί και τηλεοπτικοί σταθμοί επίγειας μετάδοσης (...) οφείλουν να μεριμνούν, ώστε κατά την μετάδοση δελτίων ειδήσεων, συνεντεύξεων, εκπομπών πολιτικού διαλόγου ή άλλων ενημερωτικών εκπομπών σχετικά με τις θέσεις και την δραστηριότητα των πολιτικών κομμάτων (...) να μην παραβιάζεται η αρχή της αναλογικής ισότητας και να διασφαλίζεται η ουσιαστική ενημέρωση των πολιτών για τις θέσεις όλων των πολιτικών κομμάτων (...) σε σχέση με το αντικείμενο της προεκλογικής εκστρατείας σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Κατά το άρθρο 5 παρ. 8 της ίδιας Κ.Υ.Α. το Ε.Σ.Ρ. μεριμνά για την τήρηση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την απόφαση αυτή και μπορεί να ζητά για τον έλεγχο αυτό οποιοδήποτε στοιχείο. Το Ε.Σ.Ρ. μπορεί στο πλαίσιο των σχετικών ελεγκτικών αρμοδιοτήτων του να ζητά από τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς την υποβολή εντός ευλόγου χρόνου συγκεκριμένων στοιχείων. Σύμφωνα με την ίδια απόφαση, απαγορεύεται η εμφάνιση υποψηφίων σε τηλεοπτικούς σταθμούς έναντι ανταλλάγματος.
9. Σύμφωνα με το άρθρο 21 του Χάρτη των Θεμελιωδών Ελευθεριών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, απαγορεύεται κάθε διάκριση ιδίως λόγω (...) πολιτικών φρονημάτων, (...) ή σεξουαλικού προσανατολισμού.
10. Σύμφωνα με την Σύσταση (R) 2010 αρ. 5 του Συμβουλίου της Ευρώπης για την καταπολέμηση των διακρίσεων λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου δεν νοούνται περιορισμοί της ελευθερίας της έκφρασης λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και ταυτότητας φύλου του ατόμου.
11. Σύμφωνα με το άρθρο 25 των Αρχών της Yogyakarta για την Εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου Ανθρώπινων Δικαιωμάτων Χωρίς Διακρίσεις Λόγω Σεξουαλικού Προσανατολισμού και Ταυτότητας Φύλου, κάθε πολίτης έχει το δικαίωμα να συμμετέχει στη διαμόρφωση των δημόσιων υποθέσεων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος να θέτει υποψηφιότητα για αιρετά αξιώματα, να συμμετέχει στη διαμόρφωση των πολιτικών που έχουν επιπτώσεις στην ευημερία του και να έχει ίση πρόσβαση σε όλα τα επίπεδα δημόσιων υπηρεσιών και απασχόληση στις δημόσιες λειτουργίες, συμπεριλαμβανομένης της πρόσβασης στις υπηρεσίες της αστυνομίας και του στρατού, χωρίς διάκριση με κριτήριο τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου. 
12. Από τον συνδυασμό των ανωτέρω διατάξεων προκύπτει ότι οι Λ.Ο.Α.Τ.Κ.Ι υποψήφιοι ευρωβουλευτές αποτελούμε μια κατηγορία υποεκπροσωπείται σταθερά και συνολικά στην πολιτική ζωή της Χώρας και ότι, σε κάθε περίπτωση, πρέπει να της αναγνωριστούν ακριβώς τα ίδια δικαιώματα και η ίδια μεταχείριση όπως και σε κάθε άλλο υποψήφιο ευρωβουλευτή, σύμφωνα με την εκλογική και ραδιοτηλεοπτική νομοθεσία. Το γεγονός ότι “επιτρέπονται” δύο (2) εμφανίσεις σε πανελλήνια μέσα σε συνδυασμό με το γεγονός ότι απαγορεύεται η έναντι οικονομικού ανταλλάγματος εμφάνιση υποψηφίων σε ραδιοτηλεοπτικά μέσα, καθιστά υποχρεωτική για την ΕΡΤ Α.Ε. την επί ίσοις όροις προβολή ΟΛΩΝ των ΛΟΑΤΚΙ υποψηφίων, τουλάχιστον των κοινοβουλευτικά εκπροσωπούμενων κομμάτων. 
13. Από τα ανωτέρω όμως προκύπτει ότι η Ε.Ρ.Τ. Α-Ε έχει επιφυλάξει την ίση μεταχείριση που οφείλει μόνο στους ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιους του ΣΥΡΙΖΑ, φιλοξενώντας τους ήδη στην ενημερωτική εκπομπή “ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ”, αποκλείοντας μέχρι στιγμής τους ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιους των υπόλοιπων κομμάτων, ιδίως του μοναδικού επίσης κοινοβουλευτικού κόμματος με ΛΟΑΤΚΙ υποψηφιότητα, δηλαδή του κόμματος Ποτάμι. Επί ίσοις όροις προβολή των ΛΟΑΤΚΙ υποψηφίων σημαίνει φιλοξενία τους στην ίδια ακριβώς εκπομπή, όπως οι ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι του ΣΥΡΙΖΑ.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
και με την ρητή επιφύλαξη παντός εν γένει νομίμου δικαιώματός μου
ΖΗΤΩ
1. Να ελεγχθεί η ΕΡΤ Α.Ε. για τυχόν παραβίαση των υποχρεώσεών της για ίση μεταχείριση χωρίς διακρίσεις λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού και λόγω πολιτικών πεποιθήσεων.
2. Να απευθυνθεί σύσταση προς την ΕΡΤ Α.Ε. ώστε να κληθούν να εμφανιστούν οι υπόλοιποι ΛΟΑΤΚΙ υποψήφιοι ευρωβουλευτές στην εκπομπή “ΑΛΛΗ ΔΙΑΣΤΑΣΗ”, κατά προτίμηση στις 17 Μαϊου 2019, Διεθνή Ημέρα κατά της Ομοφοβίας.
3. Να απαγορευθεί στην ΕΡΤ Α.Ε. να παραβιάζει την αρχή της ίσης μεταχείρισης, με την επιβολή από το Ε.Σ.Ρ. των προβλεπόμενων διοικητικών κυρώσεων.
Αθήνα, 14.5.2019 
Ο καταγγέλλων υποψήφιος Ευρωβουλευτής
*Ο Βασίλης Σωτηρόπουλος είναι δικηγόρος και υποψήφιος ευρωβουλευτής με το Ποτάμι.

Κυριακή, Απριλίου 07, 2019

Υπεύθυνη δήλωση ότι ο νονός δεν έχει δηλώσει ομοφυλόφιλος

To έντυπο υπεύθυνης δήλωσης που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο και με το οποίο ο εφημέριος ενός ιερού ναού στο Μαρούσι ζητά ο υποψήφιος ανάδοχος να δηλώσει υπεύθυνα ότι δεν έχει τελέσει πολιτικό γάμο ή σύμφωνο συμβίωσης και ότι δεν έχει δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος, εάν επαληθευτεί ότι όντως ζητείται, δείχνει ότι το συγκεκριμένο εκκλησιαστικό νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου δεν έχει συμμορφωθεί προς τις διατάξεις του GDPR. O Γενικός κανονισμός προστασίας δεδομένων αναγνωρίζει δικαιώματα στις εκκλησίες και στις ομολογιακές οργανώσεις ως προς την τήρηση δεδομένων θρησκεύματος των πιστών. Επομένως σαφώς μπορούν να τηρούν ευαίσθητα δεδομένα που αφορούν το θρήσκευμα. Η βάπτιση επίσης καταχωρείται ως ληξιαρχική πράξη κατά τον ν.344/1976 (άλλο αν υπάρχει και ονοματοδοσία χωρίς βάπτιση) όποτε και αυτά τα δεδομένα που αφορούν το τέκνο επιτρέπεται να τα επεξεργάζεται ο ιερός ναός.

Όμως ο σεξουαλικός προσανατολισμός είναι μια κατηγορία ευαίσθητων δεδομένων που προβλέπεται ως διακριτή από τις θρησκευτικές πεποιθήσεις στον GDPR και η συλλογή και διατήρηση του σε αρχείο επιτρέπεται κατ εξαίρεση μόνο υπό τους όρους του άρθρου 9. Τέτοια περίπτωση εφαρμογης του άρθρου 9, δεν συντρέχει για την υπεύθυνη δήλωση με τον σεξουαλικο προσανατολισμο του ανάδοχου γονέα. Η συλλογή τέτοιων υπευθύνων δηλώσεων θα οδηγούσε σε ένα αρχείο που τηρείται από νπδδ με δεδομένα σεξουαλικού προσανατολισμού για τους αναδόχους, δηλαδή σε ένα φακέλωμα που δεν επιτρέπεται από την νομοθεσία.

Με την ευκαιρία αυτή, να επισημάνουμε ότι είναι ελάχιστοι οι δημόσιοι φορείς που έχουν συμμορφωθεί με τον GDPR παρόλο που θα έπρεπε να είναι έτοιμοι από τις 25.5.2018.

Σε λίγο θα ψηφιστεί από το #Ευρωπαϊκό_Κοινοβούλιο και το δεύτερο μέρος, ο Κανονισμός #ePrivacy  για τον οποίο έχω αφιερώσει το αυριανό άρθρο μου στην ΑΞΙΑ.

Παρασκευή, Απριλίου 05, 2019

Ψηφίστηκε η διεύρυνση της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων με 5 ΛΟΑΤΚΙ και 2 Ρομά οργανώσεις

Αφού πρώτα παραιτήθηκε ο πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κ. Σταυρόπουλος, με μια επιστολή που καταγγέλλει ότι η Κυβέρνηση επιχειρεί να προσθέσει ΜΚΟ στην σύνθεση της ΕΕΔΑ με τρόπον ώστε να στρεβλώνεται η ανεξαρτησία της και αφού κατήγγειλε και ότι ο Πρωθυπουργός ουδέποτε ενδιαφέρθηκε για το έργο της, η Βουλή σαν να μην συμβαινει τίποτε, ψήφισε χθες το βράδυ την διεύρυνση της συνθεσής της με 5 ΛΟΑΤΚΙ και 2 Ρομά οργανώσεις.

Σύμφωνα με το άρθρο 10 παρ. 2 λοιπόν του νέου νόμου, στην ΕΕΔΑ εκτός από την Διεθνή Αμνηστία, την Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου, το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες, τον Σύνδεσμο για τα Δικαιώματα της Γυναίκας και την Πανελλήνια Ομοσπονδία Σωματείων Ελλήνων Ρομά (ΠΟΣΕΡ), προστίθενται οι εξής οργανώσεις:

- Πανελλαδική Συνομοσπονδία Ελλήνων Ρομά "ΕΛΛΑΝ ΠΑΣΣΕ"
- το Σωματείο Υποστήριξης Διεμφυλικών (Σ.Υ.Δ.)
- το Φεστιβάλ Υπερηφάνειας της Αθήνας - Athens Pride
- η Ομοφυλοφυλική και Λεσβιακή Κοινότητα Ελλάδας (Ο.Λ.Κ.Ε.)
- η COLOURYOUTH - Κοινότητα LGBTQ Νέων Αθήνας
- οι Οικογένειες Ουράνιο Τόξο
- η Hellenic Roma Action - HEROMACT

Είναι χαρακτηριστικό ότι το αναπηρικό κίνημα στην Επιτροπή εκπροσωπείται μόνο από την ΕΣΑΜΕΑ, δηλαδή την τριτοβάθμια οργάνωσή τους, το κίνημα των κρατουμενων δεν εκπροσωπείται, ούτε και οι μετανάστες.

Κι ενώ δεν εκπροσωπούνται αυτές οι κατηγορίες, αίφνης στην Εθνική Επιτροπή, όπου θα έπρεπε να εκπροσωπούνται οργανώσεις με πανελλήνια εμβέλεια, εισέρχονται οργανώσεις με καθαρά τοπική δράση αποτυπωμένη στην ίδια την επωνυμία τους, όπως είναι το Athens Pride που είναι απλά ο φορέας διοργάνωσης του τοπικού φεστιβάλ ΛΟΑΤΚΙ της Αθήνας και δεν είναι κατανοητό τί ακριβώς θα προσφέρει στο έργο της επιτροπής η διοργάνωση ενός τοπικού φεστιβάλ, ενώ υπάρχουν άλλες 4-5 τέτοιες οργανώσεις τοπικών φεστιβάλ ΛΟΑΤΚΙ στην χώρα. Και η COLOURYOUTH που είναι απλά μια κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ "νέων Αθήνας".
Έχουμε επίσης πολλά χρόνια να ακούσουμε κάποιο νέο ακόμη και από την ΟΛΚΕ.

Η Κυβέρνηση προκάλεσε ένα σοβαρό πρόβλημα που θίγει την ανεξαρτησία της Ε.Ε.Δ.Α., η οποία ανεξαρτησία αξιολογείται με βάση τις Αρχές των Παρισίων, διεθνές κείμενο του ΟΗΕ του 1993 (βλ. εδώ). Εάν μία Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κριθεί ότι δεν πληροί αυτές τις αρχές, απλά δεν μπορεί να εκπροσωπήσει κανονικά την χώρα στα διεθνή fora των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Δείτε και την ανακοίνωση που εξέδωσε για το θέμα αυτό, το Ποτάμι (εδώ).


Δευτέρα, Απριλίου 01, 2019

Να καταστρωθεί σε Κώδικα όλη η ευρωπαϊκή νομοθεσία

Το δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το παλαίο "κοινοτικό", σήμερα "ενωσιακό" δίκαιο είναι μια αχανής θάλασσα που αποτελείται από Συνθήκες, Κανονισμούς, Οδηγίες, Αποφάσεις και Συστάσεις. Το σώμα του ενωσιακού δικαίου τυπώνεται στο αντίστοιχο ευρωπαϊκό "Φ.Ε.Κ", δηλαδή στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και φυσικά αναρτάται στο διαδίκτυο σε ιστότοπους που χρειάζεται ένας βαθμός εξειδίκευσης σχεδόν επιστημονικής για να βρεις αυτό που αναζητάς.

Βρισκόμαστε πλέον σε ένα τέτοιο βαθμό ωριμότητας, αλλά και πληθωρισμού των ενωσιακών διατάξεων που χρειάζεται η επέμβαση της νομικής επιστήμης, ώστε να εντοπίσει τους πυρήνες, τις αρχές και να αποκαθάρει τις διατυπώσεις από το περιττό. Σε όλες τις μεγάλες υπερκρατικές και υπερεθνικές οντότητες, ιστορικά έχει παρατηρηθεί ότι ο νομοθετικός εκσυγχρονισμός διέρχεται και από το απολύτως απαραίτητο στάδιο της κωδικοποίησης. Η κωδικοποίηση είναι μια επιστημονική, αλλά και νομοθετική εργασία που διευκολύνει όχι μόνο τον εντοπισμό των νόμων, αλλά τελικά και την ίδια την εφαρμογή τους. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι κωδικοποιήσεις των νόμων είναι κομβικές στιγμές στην ιστορική εξέλιξη διαφόρων πολιτισμών.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σύμφωνα με σχετική αναφορά στην ιστοσελίδα της, αντιλαμβάνεται την κωδικοποίηση με μια κάπως στενή, γραφειοκρατική έννοια. Αναφέρει ότι υπάρχουν δύο μορφές κωδικοποίησης, η κάθετη και η οριζόντια. Η κάθετη κωδικοποίηση είναι να εκδοθεί ένας τελικός νόμος που περιλαμβάνει όλες τις τροποποιήσεις που έχουν γίνει στον αρχικό νόμο. Η οριζόντια κωδικοποίηση είναι να συγκεντρωθούν σε έναν νόμο όλες οι διατάξεις που ισχύουν για το ίδιο θέμα. Υπάρχει όμως και μια γενικότερη, πιο πολιτική, διαδικασία κωδικοποίησης: η κατάρτιση ενιαίου Κώδικα Ενωσιακού Δικαίου. Στις Η.Π.Α. υπάρχει ο U.S. Code που είναι ένας κεντρικός κατάλογος του ομοσπονδιακού δικαίου, μια ταξινόμηση σαν βάση δεδομένων της νομοθεσίας.

Χρειαζόμαστε μια παρέμβαση που θα εκλαϊκεύσει και θα καταστήσει το ενωσιακό δίκαιο πιο προσβάσιμο από μια συνήθη εισαγωγή του σε μια βάση δεδομένων. Χρειαζόμαστε ένα νομικό επιστημονικό και νομοθετικό έργο που προϋποθέτει όμως την ανάλογη πολιτική βούληση, όπως αυτή που επέδειξε ο Ιουστινιανός, καθώς και άλλοι ιστορικοί ηγέτες πρίν και μετά από αυτόν. Να δείξουμε ότι το δίκαιο δεν είναι η απόκρυφη γλώσσα που μιλάει ένα περιορισμένο επιστημονικό ιερατείο, αλλά ένα εργαλείο που μπορεί να γίνει προσβάσιμο και κατανοητό από κάθε πολίτη την ζωή του οποίου καλείται να ρυθμίσει αποφασιστικά. 

Κυριακή, Μαρτίου 10, 2019

Τα μακεδονικά εμπορικά προϊοντα μετά την Συμφωνία των Πρεσπών

Πέραν του εθνικού και ιστορικού διακυβεύματος, η επίλυση του ονοματολογικού προβλήματος ανάμεσα σε Ελλάδα και Βόρεια Μακεδονία αποτελεί ένα εγχείρημα που περιλαμβάνει και την τρέχουσα χρήση της σχετικής εμπορικής ορολογίας. Στο υπόβαθρο της Συμφωνίας των Πρεσπών (Ν.4588/2019) υφέρπει μια διαχρονική παραδοχή από την ελληνική πλευρά: η Ελλάδα πάντοτε αποδεχόταν ότι η ευρύτερη γεωγραφική περιοχή της Μακεδονίας δεν περιορίζεται εντός των ελληνικών συνόρων, αλλά εκτείνεται και στις επικράτειες άλλων δύο κρατών. Όμως, μολονότι δεν διεκδικεί τα εδάφη της εξωελληνικής Μακεδονίας, η Ελλάδα επέμεινε σθεναρά στην απαγόρευση αποκλειστικής χρήσης του όρου «μακεδονικός/-η/-ο» από τις άλλες δύο χώρες, με την εξαίρεση φυσικά της (σλαβο)μακεδονικής γλώσσας που είχε αναγνωριστεί de facto από δεκαετίες ως νοτιοσλαβική. Αυτή η πάγια γραμμή κλονίσθηκε εν μέρει με τη Συμφωνία των Πρεσπών ως προς το στοιχείο της ιδιότητας του πολίτη της Βόρειας Μακεδονίας, για τους οποίους πολίτες αναγνωρίσθηκε πλέον ότι μπορούν να λέγονται και Μακεδόνες. Πέραν όμως της γλώσσας και της ιδιότητας του πολίτη, η απαγόρευση της αποκλειστικής χρήσης εξακολουθεί να ισχύει ως αρχή της Συμφωνίας των Πρεσπών και για τις εμπορικές ονομασίες.
Στο άρθρο 1 παρ. 3 στοιχείο θ, η Συμφωνία αναφέρει ότι ως προς τον όρο «μακεδονικός/-η/-ο» στις εμπορικές ονομασίες, τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες, η Ελλάδα με τη Βόρεια Μακεδονία «συμφωνούν να υποστηρίξουν και να ενθαρρύνουν τις επιχειρηματικές κοινότητές τους να θεσμοθετήσουν έναν ειλικρινή, δομημένο και με καλή πίστη διάλογο, στο πλαίσιο του οποίου θα επιδιώξουν και θα επιτύχουν αμοιβαίως αποδεκτές λύσεις στα θέματα που πηγάζουν από τις εμπορικές ονομασίες, τα εμπορικά σήματα και τις επωνυμίες και όλα τα σχετικά ζητήματα σε διμερές και διεθνές επίπεδο. Για την υλοποίηση των προαναφερόμενων διατάξεων θα δημιουργηθεί μία διεθνής ομάδα ειδικών η οποία θα αποτελείται από εκπροσώπους των δύο κρατών στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) με την κατάλληλη συμβολή των Ηνωμένων Εθνών και του ΔΟΤ. Αυτή η ομάδα ειδικών θα συγκροτηθεί εντός του 2019 και θα ολοκληρώσει τις εργασίες της εντός τριών ετών. Τίποτα στο άρθρο 1 (3) (θ) δεν θα επηρεάσει την παρούσα εμπορική χρήση μέχρις ότου εξευρεθεί αμοιβαία συμφωνία όπως προβλέπεται σε αυτήν την παράγραφο».
Αυτό σημαίνει ότι εξακολουθούν να παραμένουν σε ισχύ όλα τα εμπορικά σήματα με τη χρήση του επιθέτου μακεδονικός που έχουν κατοχυρωθεί σύμφωνα με την εθνική και την ευρωπαϊκή νομοθεσία. Σημειωτέον ότι η νομοθεσία αυτή προβλέπει συγκεκριμένες διάρκειες για τα εμπορικά σήματα (κατά κανόνα δεκαετία, ανανεώσιμη από τον δικαιούχο), κάτι το οποίο πρέπει να λάβει υπόψη της η εν λόγω ομάδα ειδικών. Δεν πρέπει να διαταραχθούν υφιστάμενα εμπορικά δικαιώματα σε επωνυμίες και σήματα, γιατί διαφορετικά ενδέχεται οι δικαιούχοι να προσφύγουν δικαστικά και να επιτύχουν ακόμη και ακυρώσεις διμερών διακρατικών συμφωνιών. Πάντως, η ίδια η Συμφωνία των Πρεσπών δεν αποτελεί την τελική διευθέτηση του θέματος, αλλά προεξαγγέλλει μελλοντικές συμφωνίες. Υποδεικνύει απλώς τη θεσμική μεθοδολογία της επίλυσης από ειδικούς των δύο κρατών, ενεργούντες στο πλαίσιο διεθνών οργανισμών.
Μια αναζήτηση στο μητρώο ημεδαπών εμπορικών σημάτων της Γενικής Γραμματείας Εμπορίου με το επίθετο «μακεδονικός» μας δίνει ως αποτελέσματα μερικές εκατοντάδες προϊόντων και υπηρεσιών που αφορούν τον χαλβά, την αρτοποιία, τον γύρο, τη σφολιάτα, την γκοφρέτα, τα μ.μ.ε., τα αλλαντικά, τη χαρτοποιία, την κλωστοποιία, τη μελισσοκομία, την μπουγάτσα, τη γαλακτοκομία, την ποτοποιία, την ταπητουργία, την τυροκομία. Ενδεχομένως υπάρχουν και άλλες επωνυμίες ελληνικών επιχειρήσεων που δεν είναι κατοχυρωμένες ως εμπορικά σήματα, αλλά υπάρχουν στα μητρώα των εμπορικών και βιομηχανικών επιμελητηρίων. Είναι σίγουρο ότι αντίστοιχες κατοχυρώσεις θα υπάρχουν και στη Βόρεια Μακεδονία, αλλά δεν αποκλείεται κατοχυρώσεις εμπορικών ονομασιών να υπάρχουν και στη Μακεδονία του Πιρίν, δηλαδή στη Βουλγαρία. Οι προστατευόμενες ονομασίες προέλευσης (Π.Ο.Π.) αφορούν πολύ συγκεκριμένα προϊόντα και την αποκλειστικότητα στην ονομασία τους και είναι μια άλλη κατηγορία που θα πρέπει να λάβει υπόψη της η ως άνω επιτροπή. Ως τότε ισχύουν όλα όσα προβλέπονται από την υπάρχουσα νομοθεσία που εκτιμώ ότι θα αποδειχθεί ιδιαίτερα ανθεκτική και μετά από οποιαδήποτε νεότερη διακρατική διευθέτηση.

(Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα "ΑΞΙΑ" στις 8.3.2019)

Γιατί δεν νοείται προαιρετική αναγραφή θρησκεύματος σε απολυτήρια

Αν ψάξετε το απολυτήριο του Λυκείου σας, θα δείτε ότι υπάρχει το πεδίο στο οποίο αναγράφεται το θρήσκευμα. Το υπουργείο παιδείας συλλέγει τ...