Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Aθώωση για ιστοσελίδα υποτίτλων που αναρτούν χρήστες

Σήμερα στο Εφετείο υπερασπίστηκα τον δημιουργό του subs.gr στο οποίο υπήρχε χώρος φιλοξενίας υποτίτλων που αναρτούν οι χρήστες. Στον πρώτο βαθμό, πέρσι, ήταν συγκατηγορούμενος με άλλα δύο άτομα που αθωώθηκαν για την κατηγορία της παράβασης του νόμου περί πνευματικής ιδιοκτησίας, δηλαδή για μετάφραση και διάδοση υποτίτλων και σήμερα δικάστηκε η έφεση του διαχειριστή - δημιουργού της ιστοσελίδας. Ο νόμος για την πνευματική ιδιοκτησία λέει ξεκάθαρα ότι η μετάφραση επιτρέπεται μόνον εφόσον υπάρχει άδεια του δημιουργού, οπότε αν λείπει τέτοια άδεια, ο μεταφραστής παραβιάζει το νόμο και έχει ποινικές κυρώσεις. 

Το 2012, στην Νορβηγία ένας φοιτητής καταδικάστηκε γιατί λειτουργούσε ένα site υποτίτλων (βλ. εδώ) και αυτή είναι η μόνη απόφαση που έχω βρει για το θέμα αυτό σε επίπεδο Ευρώπης (όχι όμως ΕΕ, στην οποία δεν ανήκει η Νορβηγία). 

Το Εφετείο αθώωσε σήμερα και τον δημιουργό του subs.gr, γιατί αποδείχθηκε ότι δεν ήταν ο ίδιος που είχε προβεί σε μεταφράσεις υποτίτλων χωρίς άδεια των δημιουργών, αλλά και -το πιο σημαντικό- ότι οι υπότιτλοι αναρτώνται στο site ύστερα από έγγραφη δήλωση των χρηστών ότι κατέχουν τα πνευματικά δικαιώματα και με δυνατότητα καταγγελίας από τυχόν τρίτους δικαιούχους. Στην υπόθεση αυτή, οι μηνυτές ισχυρίστηκαν ότι είχαν υποβάλλει τέτοια καταγγελία με email ("εξώδικο") αλλά δεν αποδείχθηκε ότι χρησιμοποίησαν το συγκεκριμένο email υποδοχής των καταγγελιών (abuse@subs.gr), επομένως ο διαχειριστής δεν είχε όντως ενημερωθεί για το παράνομο του περιεχομένου, οπότε απαλλάσσεται της ευθύνης του σύμφωνα με την ευρωπαϊκή οδηγία 2000/31 και το πδ 131/2003 που την ενσωματώνει. Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως ότι είναι νόμιμη η ανάρτηση υποτίτλων από τους ανθρώπους που δεν έχουν δικαίωμα. Σημαίνει όμως ότι ο διαχειριστής του σάιτ δεν είναι δικαστής για να αποφασίζει αν αληθώς ή ψευδώς ισχυρίζονται οι χρήστες ότι έχουν το δικαίωμα. Όταν ο δικαστής της έδρας είπε "άρα δεν μπορείτε να ελέγξετε αν αληθώς έχουν τα δικαιώματα" του είπα ότι παράλληλα δεν μπορούμε να αμφισβητήσουμε εξ αρχής μια τέτοια δήλωση, όπως αν σας φέρω το συμβόλαιο του σπιτιού μου δεν έχετε δικαίωμα να το θεωρήσετε εξ αρχής πλαστό. Έτσι ο κατηγορούμενος κηρύχθηκε αθώος.
Η σημερινή απόφαση επιβεβαιώνει το αξίωμα "ουδείς ευθύνεται για περιεχόμενο στο διαδίκτυο που δεν το έχει δημιουργήσει ο ίδιος και δεν το έχει υιοθετήσει ή το έχει αποσύρει κατόπιν σχετικής διάταξης" (Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υπόθεση συντακτικής επιτροπής Pravoye Dehlo κα κατά Ουκρανίας, δημοσιευμένη στο ΔιΜΕΕ σε μετάφρασης μου).

Περισσότερα για αυτή την υπόθεση, όταν πάρουμε στα χέρια μας καθαρογραμμένη την απόφαση.

Σχόλια

Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Όταν μεταφράζεις στη γλώσσα σου αυτά που ακούς με τ' αυτιά σου σε άλλη γλώσσα, που ακριβώς βρίσκεται η παρανομία; Ποιο είναι το προστατευόμενο αντικείμενο; Το σενάριο; Κι αν μεταφράσεις ένα βίντεο, από όσα κυκλοφορούν π.χ. στο Youtube, τις ίδιες συνέπειες θα εχει;
Ο χρήστης Ανώνυμος είπε…
Χαίρετε,

Θα ήθελα να ρωτήσω το εξής:
όταν κάποιος μη μεταφραστής βλέποντας μια ταινιά φτιάχνει εκ του μηδενός και "εξ ακοής" ένα αρχείο με τους διαλόγους της -τους υπότιτλους- στα ελληνικά (εφόσον μιλάμε για το ελληνικό διαδίκτυο και την Ελλάδα) αυτό το αρχείο που φτιάχνει γιατί να χαρακτηριστεί η μετάφραση των υποτίτλων/διαλόγων της ταινίας και άρα να είναι παράνομη η χρήση και η διάδοσή του (λόγω πνευματικής ιδιοκτησίας) και να μην χαρακτηριστεί ως μια απόδοση των διαλόγων; Ποιος ελέγεχει την πιστότητα της 'μετάφρασης'; Ποιανού "πνευματικός κόπος" είναι η παραγωγή αυτού του αρχείου αν όχι του 'μεταφραστή';

Προφανώς οι κινηματογραφικές εταιρίες θεωρούν ότι θίγονται διότι θεωρούν ότι έχουν διαφυγόντα κέρδη, αλλά επί της ουσίας το τελευταίο μου ερώτημα παραμένει.

Τέλος ένα ακόμα ερώτημα: όταν κάποιος αναρτά σε ένα site υποτίτλων ένα αρχείο (υποτίτλων) και δεν έχει κανένα οικονομικό όφελος από αυτό -δεν πληρώνεται για να το κάνει, δεν έχει έσοδα από διαφημίσεις, τίποτα- αλλά το κάνει επειδή πιστεύει στην διάδοση της πληροφορίας (αυτής της μορφής) ή απλά είναι το hobby του γιατί να θεωρείται αυτό παράνομο; Αν τέλος το εν λόγω αρχείο το έχει φτιάξει ο ίδιος -όπως έγραψα πιο πάνω- και δεν είναι κάποιο που απλά το βρήκε σε άλλο site και το αναπαράγει -ή το βρήκε σε άλλο site, σε άλλη τρίτη γλώσσα και το μετέφρασε ο ίδιος- ισχύουν πάλι τα ίδια;

Παρακαλώ δεχτείτε τα ερωτήματά μου και αν θέλετε απαντήστε.

Σας ευχαριστώ

anthrwpos@freemail.gr
Ο χρήστης e-Lawyer είπε…
Όταν μεταφέρεις ένα κείμενο από μία γλώσσα σε μία άλλη γλώσσα σημαίνει ότι το μεταφράζεις, άρα δημιουργείς ένα παράγωγο έργο, για την δημιουργία του οποίου πρέπει να έχεις την άδεια του αρχικού δικαιούχου. Αν δεν έχεις αυτή την άδεια, η πράξη αυτή τιμωρείται από τον Ν.2121/1993 ως ποινικό αδίκημα.

Δεν παίζει ρόλο αν το κάνεις για οικονομικούς λόγους, αν είσαι επαγγελματίας ή όχι μεταφραστής, ή αν έχεις οποιοδήποτε κίνητρο. Τιμωρείται αυτή καθαυτή.

Ο μόνος λόγος για τον οποίο αθωώθηκαν οι παραπάνω στην υπόθεση που χειρίστηκα είναι γιατί δεν αποδείχθηκε ότι έκαναν οι ίδιοι τις μεταφράσεις. Αν είχε αποδειχθεί, θα καταδικάζονταν.

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παράνομη η αντιγραφή φωτογραφιών από ελεύθερης πρόσβασης προφίλ στο facebook

Yπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι αν κάποιος έχει λογαριασμό ελεύθερης πρόσβασης ("ανοιχτό προφίλ") σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ό,τι έχει αναρτήσει σε αυτήν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ελεύθερα. Η παρανόηση αυτή επικρατεί κυρίως σε μέσα ενημέρωσης που νομίζουν ότι μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα υλικό από προφίλ των χρηστών στο facebook, χωρίς να σέβονται ότι οι χρήστες δεν έχουν συγκατατεθεί στην εμπορική χρήση των δεδομένων τους από εφημερίδες ή την τηλεόραση. Μια πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Αθηνών  (2016) στην οποία υπερασπίστηκα μια χρήστη του facebook επιβεβαίωσε ότι και από ελεύθερα προσβάσιμο λογαριασμό δεν επιτρέπεται χωρίς συγκατάθεση η αναπαραγωγή των προσωπικών δεδομένων (φωτογραφιών) και καταδίκασε την εφημερίδα να καταβάλει αποζημίωση στην θιγόμενη. Ανέφερε χαρακτηριστικά το Δικαστήριο:
“ Σε ό,τι αφορά, ειδικότερα τις φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν, είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι αυτές πραγματικά προέρχονταν από ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, στην οποία η …

Χρήση φωτογραφιών από το facebook σε ΜΜΕ

Μια σημαντική απόφαση εκδόθηκε πρόσφατα από το Εφετείο Αθηνών και αφορά την χρήση φωτογραφιών που είχε αναρτήσει ένα πρόσωπο στο facebook και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν στον Τύπο και στην τηλεόραση. Με την απόφαση 5336/2015, το Εφετείο έκρινε ότι αυτό δεν επιτρέπεται χωρίς την συγκατάθεση του υποκειμένου και επίσης αποφάνθηκε ότι το facebook αποτελεί "αρχείο προσωπικών δεδομένων" στοιχείο που αποτελεί προϋπόθεση για να εφαρμοστεί επ' αυτού ο Ν.2472/1997 για την προστασία από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. 
Οι επί του θέματος των φωτογραφιών αιτιολογικές σκέψεις του δικαστηρίου έχουν ως εξής:
"Με την προβολή των φωτογραφιών της ενάγουσας στην τηλεόραση, χωρίς τη συναίνεση ή την εκ των υστέρων έγκρισή της, προσεβλήθη το δικαίωμά της επί της ιδίας εικόνας. Το γεγονός ότι στις προβληθείσες φωτογραφίες της ήταν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου της δεν αναιρεί την προσβολή, δεδομένου ότι, αφ' ενός μεν, εικόνα του ατόμου δεν είναι μόνο το πρόσωπό του, α…

Σκουρλέτης: αντίθετο σε δημόσια τάξη / χρηστά ήθη το επώνυμο τέκνου ζεύγους γυναικών

Κατόπιν κοινοβουλευτικής ερώτησης 12 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για την άρνηση του Ειδικού Ληξιαρχείου του Υπουργείου Εσωτερικών να καταχωρήσει ληξιαρχική πράξη γέννησης τέκνου που έλαβε το επώνυμο της συζύγου της μητέρας του (βλ. εδώ), απαντήσεις δόθηκαν από τον υπουργό Δικαιοσύνης και τον υπουργό Εσωτερικών. 
Ο (πρώην) υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων κ. Παρασκευόπουλος αντί να απαντήσει τί συγκεκριμένο πρόκειται να πράξει σε επίπεδο νομοθεσίας για την ανεπιφύλακτη αναγνώριση των γονέων του παιδιού, όπως επιβάλλει η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (η επιλογή του ονόματος τέκνου ήδη δίνεται από τον νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης), αναφέρει στην απάντησή του -γενικά και αόριστα- ότι το υπουργείο του υλοποιεί δράσεις "Δικαιοσύνης φιλικές για τα παιδιά" και ότι αναμένεται η έναρξη εργασιών μιας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για θέματα οικογενειακού δικαίου. Περαιτέρω, για το γεγονός ότι το Ειδικό Ληξιαρχείο δεν εφαρμόζει το άρθρο 10 του νόμου…