Τετάρτη, Φεβρουαρίου 11, 2015

Νέες αποφάσεις για ελευθερία έκφρασης και θρησκεύματος

Tρεις ωραίες αποφάσεις χτες από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.
1) Τραγουδιστής κατά τη διάρκεια συναυλίας που διοργάνωσε το Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα Τουρκίας πήρε το μικρόφωνο και είπε ότι η σύγχρονη Τουρκία δεν είναι ούτε ελεύθερη, ούτε δημοκρατική και εξέφρασε την υποστήριξή του στα κουρδικά εθνικιστικά κινήματα. Ο εισαγγελέας κίνησε εναντίον του δίωξη επειδή η άδεια που είχε δώσει η Περιφέρεια αφορούσε μόνο συναυλία κι όχι πολιτική ομιλία! Επιβλήθηκε πρόστιμο στον τραγουδιστή και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε την Τουρκία για παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης σε συνδυασμό με παραβίαση της αρχής της δίκαιης δίκης. Το κλου είναι ότι η απόφαση του ΕΔΔΑ βγήκε χτες ενώ η προσφυγή είναι του 2005!
2) Δημοσιογράφος επέκρινε δήμαρχο για τις επαγγελματικές του δραστηριότητες και ζήτησε την παραίτησή του με αποτέλεσμα ο δήμαρχος να υποβάλει μήνυση εναντίον του και το δικαστήριο να κηρύξει ένοχο τον δημοσιογράφο γιατί είχε μεν έγγραφα που παρουσίαζαν ζητηματάκια της δημοτικής αρχής, αλλά όχι και τίποτα φοβερό. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο καταδίκασε τη Ρουμανία για παραβίαση της ελευθερίας της έκφρασης (κι αυτή η προσφυγή παλιά, του 2006).
3) Πιστή μιας διεθνούς θρησκευτικής κοινότητας (Word of life) για την οποία κοινότητα οι αρχές είχαν απαγορεύσει τις δημόσιες δράσεις κατελήφθη σε λατρευτικές διαδικασίες στο σπίτι της και κατασχέθηκε έντυπο υλικό. Δικαιώθηκε μεν από τα Βουλγάρικα δικαστήρια, εν μέρει όμως, καθώς της επεστράφη το υλικό, αλλά απορρίφθηκε από το εφετείο το δικαίωμά της για αποζημίωση. Έτσι, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο αναγνώρισε ότι η Βουλγαρία παραβίασε την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης σε συνδυασμό με το δικαίωμα προσφυγής σε ένδικο μέσο και της επιδίκασε ... 2.000 ευρώ αποζημίωση κι άλλα 2.000 για δικαστικά έξοδα! Προσφυγή του 2007.
Περισσότερα εδώ
Αυτές τις αποφάσεις θα μπορούσε να βγάλει οποιοδήποτε δικαστήριο στην Ευρώπη. Δεν το κάνουν όμως. Μπορεί να φαίνονται απλοϊκές οι υποθέσεις, σε καθεμιά τους όμως υπάρχει ένα έντονο τοπικό στοιχείο (εθνική θέση για μειονότητες - προστασία τοπικού άρχοντα - θρήσκευμα διαφορετικό από την επικρατούσα εκκλησία) που εμποδίζει τους τοπικούς δικαστές από μια δίκαιη κρίση. Από την άλλη πλευρά το Ευρωπαϊκό Δικαστηριο είναι, απλά, πολύ "λίγο". Τι να την κάνει την δικαίωση ο άλλος μετά από δέκα χρόνια και αποζημίωση 2 χιλιάδες ευρώ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Νομική φύση του "Αρχείου Καβάφη" και πνευματική ιδιοκτησία

Με αφορμή την εξώδικη δήλωση του Ιδρύματος Ωνάση, κατόχου του "Αρχείου Καβάφη", εναντίον του καθηγητή Μιχάλη Πιερή για την δημοσ...