Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τα διαδικτυακά δημοσιεύματα δικάζονται στον τόπο κατοικίας του θύματος

Ένα σύνηθες ερώτημα για τους θιγόμενους από διαδικτυακά δημοσιεύματα είναι το ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο να δικάσει λ.χ. μια αγωγή προσβολής προσωπικότητας. Ο γενικός κανόνας του τόπου του εναγομένου αποτελεί εξάλλου συντρέχουσα δωσιδικία με τον τόπο που τελέστηκε η αδικοπραξία, αλλά στα διαδικτυακά δημοσιεύματα προκύπτει το γνωστό πρόβλημα της διεθνούς προσβασιμότητας - "κυκλοφορίας" τους, ώστε να μην είναι ευχερές να προσδιοριστεί ο τόπος τέλεσης του αδικήματος, ώστε να θεμελιωθεί με αδιαμφισβήτητο τρόπο η κατά τόπον αρμοδιότητα του δικαστηρίου.


Aπό την απόφαση αυτή προκύπτει ο εξής κανόνας:

- το θύμα της προσβολής μπορεί να ζητήσει το σύνολο της αποζημίωσης στο δικαστήριο του τόπου που βρίσκεται το κέντρο των συμφερόντων του, δηλαδή της συνήθους διαμονής του.

- το θύμα μπορεί να προσφύγει όμως και σε δικαστήρια άλλων τόπων, αναζητώντας το μέρος της αποζημίωσης για την προσβολή που προκλήθηκε σε καθέναν από αυτούς τους τόπους.

Δηλαδή μπορεί είτε να ζητήσει το σύνολο της αποζημίωσης από το δικαστήριο του τόπου συνήθους διαμονής του, είτε μέρος της αποζημίωσης από το δικαστήριο κάθε τόπου στον οποίο επήλθε η προσβολή.

Και φυσικά υπάρχει πάντα η αρμοδιότητα του τόπου εγκατάστασης του εναγομένου.

Αυτό σημαίνει ότι εάν δεν είναι γνωστός ο δράστης ενός προσβλητικού δημοσιεύματος, μπορεί να εναχθεί η εταιρία - φορέας που το φιλοξενεί (εάν έχει βεβαίως λάβει γνώση του περιστατικού και αρνείται να αποσύρει ταχέως την πληροφορία) στον τόπο κατοικίας του θύματος.

Συνεπώς, εάν εταιρίες όπως η Google, το Facebook και το Twitter φιλοξενούν προσβλητικό περιεχόμενο για κάποιον που κατοικεί λ.χ. στην Αθήνα, μπορεί η δίκη να γίνει στα δικαστήρια της Αθήνας (κι όχι των Η.Π.Α. όπου έχουν τις έδρες τους αυτές οι υπηρεσίες).


Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παράνομη η αντιγραφή φωτογραφιών από ελεύθερης πρόσβασης προφίλ στο facebook

Yπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι αν κάποιος έχει λογαριασμό ελεύθερης πρόσβασης ("ανοιχτό προφίλ") σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ό,τι έχει αναρτήσει σε αυτήν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ελεύθερα. Η παρανόηση αυτή επικρατεί κυρίως σε μέσα ενημέρωσης που νομίζουν ότι μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα υλικό από προφίλ των χρηστών στο facebook, χωρίς να σέβονται ότι οι χρήστες δεν έχουν συγκατατεθεί στην εμπορική χρήση των δεδομένων τους από εφημερίδες ή την τηλεόραση. Μια πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Αθηνών  (2016) στην οποία υπερασπίστηκα μια χρήστη του facebook επιβεβαίωσε ότι και από ελεύθερα προσβάσιμο λογαριασμό δεν επιτρέπεται χωρίς συγκατάθεση η αναπαραγωγή των προσωπικών δεδομένων (φωτογραφιών) και καταδίκασε την εφημερίδα να καταβάλει αποζημίωση στην θιγόμενη. Ανέφερε χαρακτηριστικά το Δικαστήριο:
“ Σε ό,τι αφορά, ειδικότερα τις φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν, είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι αυτές πραγματικά προέρχονταν από ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, στην οποία η …

Χρήση φωτογραφιών από το facebook σε ΜΜΕ

Μια σημαντική απόφαση εκδόθηκε πρόσφατα από το Εφετείο Αθηνών και αφορά την χρήση φωτογραφιών που είχε αναρτήσει ένα πρόσωπο στο facebook και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν στον Τύπο και στην τηλεόραση. Με την απόφαση 5336/2015, το Εφετείο έκρινε ότι αυτό δεν επιτρέπεται χωρίς την συγκατάθεση του υποκειμένου και επίσης αποφάνθηκε ότι το facebook αποτελεί "αρχείο προσωπικών δεδομένων" στοιχείο που αποτελεί προϋπόθεση για να εφαρμοστεί επ' αυτού ο Ν.2472/1997 για την προστασία από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. 
Οι επί του θέματος των φωτογραφιών αιτιολογικές σκέψεις του δικαστηρίου έχουν ως εξής:
"Με την προβολή των φωτογραφιών της ενάγουσας στην τηλεόραση, χωρίς τη συναίνεση ή την εκ των υστέρων έγκρισή της, προσεβλήθη το δικαίωμά της επί της ιδίας εικόνας. Το γεγονός ότι στις προβληθείσες φωτογραφίες της ήταν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου της δεν αναιρεί την προσβολή, δεδομένου ότι, αφ' ενός μεν, εικόνα του ατόμου δεν είναι μόνο το πρόσωπό του, α…

Σκουρλέτης: αντίθετο σε δημόσια τάξη / χρηστά ήθη το επώνυμο τέκνου ζεύγους γυναικών

Κατόπιν κοινοβουλευτικής ερώτησης 12 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για την άρνηση του Ειδικού Ληξιαρχείου του Υπουργείου Εσωτερικών να καταχωρήσει ληξιαρχική πράξη γέννησης τέκνου που έλαβε το επώνυμο της συζύγου της μητέρας του (βλ. εδώ), απαντήσεις δόθηκαν από τον υπουργό Δικαιοσύνης και τον υπουργό Εσωτερικών. 
Ο (πρώην) υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων κ. Παρασκευόπουλος αντί να απαντήσει τί συγκεκριμένο πρόκειται να πράξει σε επίπεδο νομοθεσίας για την ανεπιφύλακτη αναγνώριση των γονέων του παιδιού, όπως επιβάλλει η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (η επιλογή του ονόματος τέκνου ήδη δίνεται από τον νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης), αναφέρει στην απάντησή του -γενικά και αόριστα- ότι το υπουργείο του υλοποιεί δράσεις "Δικαιοσύνης φιλικές για τα παιδιά" και ότι αναμένεται η έναρξη εργασιών μιας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για θέματα οικογενειακού δικαίου. Περαιτέρω, για το γεγονός ότι το Ειδικό Ληξιαρχείο δεν εφαρμόζει το άρθρο 10 του νόμου…