Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

atenistas: η ανάκτηση του δημόσιου χώρου

Οι προσκλήσεις των atenistas για συλλογικά δρώμενα στις πλατείες της Αθήνας καταφάσκουν την ίδια την έννοια του δημόσιου χώρου. Μέσα σε ένα περιβάλλον στο οποίο η συλλογικότητα συνδέεται εξ ορισμού με συμφέροντα (εργασιακά, κοινωνικά, κομματικά), οι atenistas μας υπενθυμίζουν ότι πριν απ' όλα είμαστε κάτοικοι αυτής της πόλης, όχι μόνο κάτοικοι των διαμερισμάτων και των σπιτιών μας.

Βλέποντας τις φωτογραφίες από τις νυχτερινές παρέες με τα κεριά των atenistas σκέφτομαι ότι είναι ένας τρόπος, συμβολικός αλλά και πρακτικός, να επισημάνεις την ύπαρξή σου στην δημόσια σφαίρα. Δεν πρόκειται για κάποιου ειδους διεκδίκηση, αλλά είναι μια μορφή ανάκτησης. Μια σειρά φωτεινών σημάνσεων ότι εδώ υπάρχουν άνθρωποι που ζουν και μπορούν ακόμα να χαίρονται την συλλογικότητα, χωρίς ιδιοτέλεια και συναισθηματικές αποταμιεύσεις.

Ο κοινόχρηστος χώρος αποτελεί περιεχόμενο δικαιώματος, από το οποίο φαίνεται ότι παραιτηθήκαμε σταδιακά. Όταν αναγκαζόμαστε να φτάσουμε στα δικαστήρια για να πείσουμε ένα τζιπ να μην παρκάρει στη μέση του πεζοδρομίου (βλ. εδώ), δράσεις σαν αυτές των atenistas υπενθυμίζουν ότι είμαστε ακόμα εδώ κι ότι η πόλη πρέπει να υπηρετεί τον άνθρωπο - όχι ο άνθρωπος την πόλη.


Σχόλια

Ο χρήστης Giannis Afouras είπε…
Προσωπική μου άποψη είναι ότι ρίζα του προβλήματος είναι ότι δεν υπάρχει η κατάλληλη Παιδεία στην Ελλάδα για να νιώθουμε το δημόσιο ΔΙΚΟ ΜΑΣ.
Αυτό δεν πάει μόνο στον δημόσιο χώρο, πάει σε οποιοδήποτε δημόσιο αγαθό.
Γιατί στην Κοπεγχάγη εφαρμόζουν με επιτυχία το σύστημα με τα δωρεάν δημοτικά ποδήλατα και εδώ αν πάει να εφαρμοστεί θα εξαφανιστούν όλα σε χρόνο ρεκόρ από τους δρόμους?
Γιατί όταν γινόντουσαν καταλήψεις στα σχολεία μας, κάποιοι από τους συμμαθητές μας έσπαγαν θρανία και έδρες?
Γιατί ο Έλληνας δεν θέλει να πληρώνει τους φόρους του ελπίζοντας σε μία πιο ποιοτική δωρεάν Παιδεία για το παιδί του, αλλά προτιμά να χρησοπληρώνει φροντιστήρια?

Επειδή πολύ απλά έχουμε απωλέσει κάθε αίσθηση συλλογικότητας, επειδή δεν νιώθουμε ότι το οτιδήποτε δημόσιο μας ανήκει. Και όταν δεν νιώθουμε κάτι δικό μας, το παραμελούμε, το βιάζουμε, το καταστρέφουμε.
Αυτό είναι το μέγιστο λάθος μας.

Διαφωνώ με την φράση σου ότι "οι atenistas μας υπενθυμίζουν ότι πριν απ' όλα είμαστε κάτοικοι αυτής της πόλης". Ή έστω θεωρώ λάθος την δράση τους αν αυτό επιδιώκουν όντως να κάνουν.
Θα έπρεπε να μας υπενθυνμίζουν ότι πριν από όλα ΜΑΣ ΑΝΗΚΕΙ ΑΥΤΗ Η ΠΟΛΗ.
Ο χρήστης Curious King Cobra είπε…
με ποια έννοια πρέπει να νιώσουμε το δημόσιο, την αφηρημένη έννοια της πολιτείας, σαν δικό μας και δική μας: σαν συνάνθρωπο ή σαν συναίσθημα; Γιάννη
Ο χρήστης ergasia είπε…
@Giannis και εγώ θα διαφωνήσω μαζί σου, όχι τόσο στο κλίμα που περιγράφεις αλλά ως προς τους λόγους. Αν πας στην επαρχία θα δεις ότι εκεί που δεν φτάνει το κράτος ο κόσμος προσέχει τον τόπο του. Δυστυχώς εκεί που η παρουσία του κράτους είναι έκδηλη...έχουμε καταλήξει να παραιτούμαστε της προσπάθειας (αντί του αντιθέτου)

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Παράνομη η αντιγραφή φωτογραφιών από ελεύθερης πρόσβασης προφίλ στο facebook

Yπάρχει διάχυτη η εντύπωση ότι αν κάποιος έχει λογαριασμό ελεύθερης πρόσβασης ("ανοιχτό προφίλ") σε ιστοσελίδα κοινωνικής δικτύωσης, ό,τι έχει αναρτήσει σε αυτήν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ελεύθερα. Η παρανόηση αυτή επικρατεί κυρίως σε μέσα ενημέρωσης που νομίζουν ότι μπορούν να χρησιμοποιούν ελεύθερα υλικό από προφίλ των χρηστών στο facebook, χωρίς να σέβονται ότι οι χρήστες δεν έχουν συγκατατεθεί στην εμπορική χρήση των δεδομένων τους από εφημερίδες ή την τηλεόραση. Μια πρόσφατη απόφαση του Εφετείου Αθηνών  (2016) στην οποία υπερασπίστηκα μια χρήστη του facebook επιβεβαίωσε ότι και από ελεύθερα προσβάσιμο λογαριασμό δεν επιτρέπεται χωρίς συγκατάθεση η αναπαραγωγή των προσωπικών δεδομένων (φωτογραφιών) και καταδίκασε την εφημερίδα να καταβάλει αποζημίωση στην θιγόμενη. Ανέφερε χαρακτηριστικά το Δικαστήριο:
“ Σε ό,τι αφορά, ειδικότερα τις φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν, είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι αυτές πραγματικά προέρχονταν από ιστοσελίδα στο διαδίκτυο, στην οποία η …

Χρήση φωτογραφιών από το facebook σε ΜΜΕ

Μια σημαντική απόφαση εκδόθηκε πρόσφατα από το Εφετείο Αθηνών και αφορά την χρήση φωτογραφιών που είχε αναρτήσει ένα πρόσωπο στο facebook και στη συνέχεια χρησιμοποιήθηκαν στον Τύπο και στην τηλεόραση. Με την απόφαση 5336/2015, το Εφετείο έκρινε ότι αυτό δεν επιτρέπεται χωρίς την συγκατάθεση του υποκειμένου και επίσης αποφάνθηκε ότι το facebook αποτελεί "αρχείο προσωπικών δεδομένων" στοιχείο που αποτελεί προϋπόθεση για να εφαρμοστεί επ' αυτού ο Ν.2472/1997 για την προστασία από την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων. 
Οι επί του θέματος των φωτογραφιών αιτιολογικές σκέψεις του δικαστηρίου έχουν ως εξής:
"Με την προβολή των φωτογραφιών της ενάγουσας στην τηλεόραση, χωρίς τη συναίνεση ή την εκ των υστέρων έγκρισή της, προσεβλήθη το δικαίωμά της επί της ιδίας εικόνας. Το γεγονός ότι στις προβληθείσες φωτογραφίες της ήταν καλυμμένα τα χαρακτηριστικά του προσώπου της δεν αναιρεί την προσβολή, δεδομένου ότι, αφ' ενός μεν, εικόνα του ατόμου δεν είναι μόνο το πρόσωπό του, α…

Σκουρλέτης: αντίθετο σε δημόσια τάξη / χρηστά ήθη το επώνυμο τέκνου ζεύγους γυναικών

Κατόπιν κοινοβουλευτικής ερώτησης 12 βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ για την άρνηση του Ειδικού Ληξιαρχείου του Υπουργείου Εσωτερικών να καταχωρήσει ληξιαρχική πράξη γέννησης τέκνου που έλαβε το επώνυμο της συζύγου της μητέρας του (βλ. εδώ), απαντήσεις δόθηκαν από τον υπουργό Δικαιοσύνης και τον υπουργό Εσωτερικών. 
Ο (πρώην) υπουργός Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων κ. Παρασκευόπουλος αντί να απαντήσει τί συγκεκριμένο πρόκειται να πράξει σε επίπεδο νομοθεσίας για την ανεπιφύλακτη αναγνώριση των γονέων του παιδιού, όπως επιβάλλει η Διεθνής Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Παιδιού (η επιλογή του ονόματος τέκνου ήδη δίνεται από τον νόμο για το σύμφωνο συμβίωσης), αναφέρει στην απάντησή του -γενικά και αόριστα- ότι το υπουργείο του υλοποιεί δράσεις "Δικαιοσύνης φιλικές για τα παιδιά" και ότι αναμένεται η έναρξη εργασιών μιας νομοπαρασκευαστικής επιτροπής για θέματα οικογενειακού δικαίου. Περαιτέρω, για το γεγονός ότι το Ειδικό Ληξιαρχείο δεν εφαρμόζει το άρθρο 10 του νόμου…