Τρίτη, Οκτωβρίου 07, 2008

Νομοσχέδιο για την προστασία των δανειοληπτών.

Κατατέθηκε στις 2.10.2008 στην Βουλή το νομοσχέδιο για την προστασία των διανειοληπτών. 

[Μπορείτε να διαβάσετε την αιτιολογική έκθεση και τις προς ψήφιση διατάξεις εδώ]

Με το πρώτο άρθρο καθιερώνεται η υποβολή γραπτών και σφραγισμένων προσφορών στους πλειστηριασμούς ακινήτων. Όπως σωστά αναφέρει η αιτιολογική έκθεση, αυτό δεν βρίσκεται σε αντίθεση με την αρχή της δημοσιότητας. Αντίθετα, ο γραπτός τύπος αποτελεί ένα στοιχείο διαφάνειας. 

Με το δεύτερο άρθρο καθιερώνεται η απαγόρευση διενέργειας πλειστηριασμών ακινήτων σε τιμή κατώτερη της αντικειμενικής αξίας τους. Αυτή η ρύθμιση είναι ακατανόητη και δεσμεύει υπέρμετρα την οικονομική ελευθερία. Ο σκοπός, σύμφωνα με την αιτιολογική έκθεση, είναι "να αποτρέπονται οι εκποιήσες ακινήτων σε μη εύλογες αξίες και ιδιαίτερα χαμηλές τιμές προς βλάβη των συμφερόντων των δανειστών, των οφειλετών και της οικονομίας ευρύτερα". Έρχεται δηλαδή το κράτος-πατερούλης και απαγορεύει να χτυπηθεί το σπιτάκι στην τιμή που το ίδιο έχει καθορίσει μέσω του συστήματος των αντικειμενικών αξιών. Οπότε, ο δανειολήπτης να βρει άλλο τρόπο να ικανοποιήσει τους δανειστές του, όχι με εκποίηση του σπιτού κάτω από την αντικειμενική αξία. Δηλαδή: να κόψει το λαιμό του. 

Αυτό δεν είναι φυσικά "προστασία του δανειολήπτη", αλλά προστασία των αντικειμενικών αξιών και κρατική παρέμβαση για την συγκράτηση της αγοράς του real estate , για την οποία είναι τόσο ευαίσθητη η κυβέρνηση. 

Με το άρθρο 4, καθιερώνεται η γενιά των 1000 ευρώ για τους οφειλέτες του Δημοσίου. Όταν το Δημόσιο προβαίνει σε κατάσχεση μισθού, συντάξεως ή βοηθημάτων, οφείλει να αφήνει στον μισθωτό, τον συνταξιούχο και τον βοηθηματούχο που του οφείλει, το ποσό των 1.000 ευρώ μηναίως. Η τροποποίηση αφορά αντίστοιχη ρύθμιση που επέβαλε ακατάσχετο μόνο για 600 ευρω. 

Με το άρθρο 5, ο οφειλέτης πιστωτικού ιδρύματος μπορεί να πετύχει με ένδικο βοήθημα (ανακοπή) την απαγόρευση πλειστηριασμού της μοναδικής κατοικίας του αν: α) η απαίτηση της τράπεζας δεν υπερβαίνει τα 20.000 ευρώ, β) δεν έχει εγγραφεί με δική του βούληση, προσημείωση ή υποθήκη και γ) ο οφειλέτης βρίσκεται σε αποδεδειγμένη και ανυπαίτια αδυναμία να εκπληρώσει την υποχρέωσή του. Νομίζω ότι αν συντρέχουν τα δύο τελευταία, το ποσό των 20.000 που τίθεται ως όριο είναι μικρό, αν πρόκειται για την προστασία της μοναδικής κατοικίας του οφειλέτη, αγαθό το οποίο παρουσιάζει μοναδικότητα και προστατεύεται συνταγματικά. Μόνο σε ακραία εξαιρετικές περιπτώσεις θα έπρεπε να επιτρέπεται πλειστηριασμός της μοναδικής κατοικίας για χρέη σε τράπεζες. Θεωρώ ότι αυτή η διάταξη επίσης δεν τίθεται για προστασία δανειοληπτών, αλλά για την προστασία των συμφερόντων των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. 


1 σχόλιο:

Othon the Backσίτερ είπε...

Ο πλειστηριασμός των ακινήτων και η ικανοποίηση των δανειστών μέσω της διαδικασίας της αναγκαστικής εκτέλεσης όπως αυτή γίνεται σήμερα αποτελεί το μοναδικό ουσιαστικό μέσο πίεσης για είσπραξη απαιτήσεων. Εϊναι το τελευταίο στάδιο μιας διαδικασίας όχι ευχάριστης και για τα δύο μέρη οφειλέτης – δανειστής, αφού και τα δύο μέρη θα επιθυμούσαν να είχαν ικανοποιηθεί αλλιώς, αλλά απαραίτητης για να συνεχιστεί η ομαλή λειτουργία της αγοράς. Οποιαδήποτε κρατική παρέμβαση στο στάδιο αυτό χρειάζεται τεράστια προσοχή. Μακροπορόθεσμα δεν μπορώ να φανταστώ πως θα λειτουργήσει αλλά αδυνατώ να εντοπίσω το όφελος των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Οι τράπεζες έχουν ήδη πρόβλημα επειδή δεν ικανοποιούνται σήμερα από την όλη διαδικασία ή μήπως κάνω λάθος? Άποψη μου είναι ότι είναι πρόχειρη η ρύθμιση

Προσβολή πνευματικής ιδιοκτησίας στο Διαδίκτυο

Στο νομοσχέδιο που κατατέθηκε στην Βουλή σχετικά με τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας κ.τ.λ. υπά...