Τα γυαλιά με κάμερες καταδικάζονται από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Προστασίας Δεδομένων

 Στις 13 Οκτωβρίου 2026, το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Προστασίας Δεδομένων (ΕΣΠΔ – EDPB) εξέδωσε δήλωση σχετικά με τους κινδύνους που δημιουργεί η χρήση έξυπνων γυαλιών με ενσωματωμένες κάμερες, μικρόφωνα και συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, ιδίως όταν επιτρέπουν την καταγραφή, αναγνώριση και επεξεργασία προσωπικών δεδομένων τρίτων προσώπων χωρίς αυτά να το γνωρίζουν.

Το ΕΣΠΔ επισημαίνει ότι η χρήση αυτών των συσκευών παραβιάζει τις ακόλουθες διατάξεις:

1. Άρθρο 5 παρ. 1 στοιχ. α΄ ΓΚΠΔ – Αρχές νομιμότητας, αντικειμενικότητας και διαφάνειας. Η αφανής καταγραφή εικόνας και ήχου τρίτων προσώπων, χωρίς αυτά να γνωρίζουν ότι παρακολουθούνται ή ότι τα δεδομένα τους υποβάλλονται σε επεξεργασία, δημιουργεί σοβαρά ζητήματα νομιμότητας και διαφάνειας. Το ΕΣΠΔ υπογραμμίζει ότι η καταγραφή μπορεί να πραγματοποιείται ακόμη και όταν τα γυαλιά δεν διακρίνονται από τα συνηθισμένα γυαλιά οράσεως.

2. Άρθρα 12, 13 και 14 ΓΚΠΔ – Υποχρέωση ενημέρωσης των υποκειμένων. Τα πρόσωπα που καταγράφονται πρέπει να ενημερώνονται για την επεξεργασία των δεδομένων τους. Η ύπαρξη μιας μικρής φωτεινής ένδειξης δεν εξασφαλίζει αναγκαστικά επαρκή ενημέρωση. Το ΕΣΠΔ προτείνει συνδυασμό οπτικών, ηχητικών και άλλων τεχνικών ενδείξεων, οι οποίες θα είναι εμφανείς και δύσκολο να απενεργοποιηθούν.

3. Άρθρα 6 παρ. 1 και 7 ΓΚΠΔ – Έλλειψη νόμιμης βάσης και έγκυρης συγκατάθεσης. Η καταγραφή τρίτων προσώπων απαιτεί κατάλληλη νόμιμη βάση. Όταν αυτή είναι η συγκατάθεση, πρέπει να παρέχεται ελεύθερα, ειδικά, εν πλήρει επιγνώσει και με σαφή θετική ενέργεια, πριν από την επεξεργασία. Η εκ των υστέρων συγκατάθεση δεν νομιμοποιεί αναδρομικά την προηγούμενη καταγραφή. Η επίκληση έννομου συμφέροντος κατά το άρθρο 6 παρ. 1 στοιχ. στ΄ απαιτεί ειδική στάθμιση και δεν αρκεί από μόνη της για να δικαιολογήσει τη συστηματική καταγραφή τρίτων.

4. Άρθρα 5 παρ. 1 στοιχ. β΄ και 6 παρ. 4 ΓΚΠΔ – Περιορισμός του σκοπού. Η περαιτέρω αξιοποίηση εικόνων και ηχητικών καταγραφών για εμπορικούς σκοπούς ή για εκπαίδευση συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης πρέπει να εξετάζεται ως προς τη συμβατότητά της με τον αρχικό σκοπό συλλογής. Το ΕΣΠΔ θεωρεί ιδιαίτερα δυσχερή τη δικαιολόγηση τέτοιων χρήσεων όταν τα καταγραφόμενα πρόσωπα αγνοούν ακόμη και την αρχική συλλογή των δεδομένων τους.

5. Άρθρο 9 ΓΚΠΔ – Επεξεργασία ειδικών κατηγοριών προσωπικών δεδομένων. Η επεξεργασία δεδομένων που αποκαλύπτουν ευαίσθητες πληροφορίες, συμπεριλαμβανομένων βιομετρικών δεδομένων για τη μοναδική ταυτοποίηση φυσικού προσώπου, απαιτεί την πλήρωση ειδικής εξαίρεσης του άρθρου 9 παρ. 2 ΓΚΠΔ, επιπλέον της νόμιμης βάσης του άρθρου 6.

6. Άρθρα 5 παρ. 1 στοιχ. γ΄ και ε΄ και 25 ΓΚΠΔ – Ελαχιστοποίηση δεδομένων και προστασία ήδη από τον σχεδιασμό και εξ ορισμού. Η συνεχής και αδιάκριτη καταγραφή εικόνας και ήχου μπορεί να αντίκειται στις αρχές της ελαχιστοποίησης και του περιορισμού της περιόδου αποθήκευσης. Το ΕΣΠΔ προτείνει την εξ ορισμού απενεργοποίηση της διαρκούς αποθήκευσης, την απόκρυψη της ταυτότητας τρίτων και την επεξεργασία δεδομένων στην ίδια τη συσκευή, όπου είναι δυνατόν.

7. Άρθρο 21 παρ. 1 ΓΚΠΔ – Δικαίωμα εναντίωσης. Όταν η επεξεργασία στηρίζεται σε έννομο συμφέρον, τα υποκείμενα πρέπει να μπορούν να ασκήσουν αποτελεσματικά το δικαίωμα εναντίωσης. Η πρακτική αδυναμία των περαστικών να γνωρίζουν ποιος τους καταγράφει και ποιος επεξεργάζεται τα δεδομένα τους καθιστά ιδιαίτερα δυσχερή την άσκηση αυτού του δικαιώματος.

8. Άρθρο 5 παρ. 3 της Οδηγίας 2002/58/ΕΚ (ePrivacy). Ιδιαίτερη σημασία έχει η ρητή αναφορά του ΕΣΠΔ ότι τα έξυπνα γυαλιά μπορούν, υπό ορισμένες συνθήκες, να αποτελούν τερματικό εξοπλισμό, οπότε εφαρμόζεται και το κανονιστικό πλαίσιο της ηλεκτρονικής ιδιωτικότητας. Το ΕΣΠΔ αναφέρει ειδικά αισθητήρες που συλλέγουν, αποθηκεύουν τοπικά ή επεξεργάζονται εικόνες, βίντεο και ήχο, καθώς και περιπτώσεις στις οποίες οι πληροφορίες καθίστανται εξ ορισμού διαθέσιμες σε απομακρυσμένο διακομιστή. Η εφαρμογή του άρθρου 5 παρ. 3 και οι τυχόν εξαιρέσεις του απαιτούν ειδική εξέταση των τεχνικών λειτουργιών.

9. Άλλες υποχρεώσεις του ΓΚΠΔ. Το ΕΣΠΔ υπενθυμίζει επίσης τις υποχρεώσεις ασφάλειας της επεξεργασίας, την προστασία των παιδιών, τους κανόνες για τους εκτελούντες την επεξεργασία και τις διαβιβάσεις δεδομένων εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η ιδιαίτερη σημασία της δήλωσης

Το ΕΣΠΔ διευκρινίζει ότι η εξαίρεση της αποκλειστικά προσωπικής ή οικιακής δραστηριότητας του άρθρου 2 παρ. 2 στοιχ. γ΄ ΓΚΠΔ ερμηνεύεται στενά. Δεν καλύπτει, για παράδειγμα, τη δημοσιοποίηση καταγραφών σε απροσδιόριστο αριθμό προσώπων μέσω δημόσιων λογαριασμών κοινωνικής δικτύωσης ούτε την επαγγελματική, πολιτική ή άλλη μη προσωπική χρήση. Επιπλέον, ακόμη και όταν ο ιδιώτης χρήστης καλύπτεται από την εξαίρεση, οι κατασκευαστές και οι πάροχοι συνδεδεμένων υπηρεσιών εξακολουθούν να υπάγονται στον ΓΚΠΔ για τις δικές τους πράξεις επεξεργασίας.

Το ΕΣΠΔ επισημαίνει, τέλος, ότι η χρήση έξυπνων γυαλιών ενδέχεται να παραβιάζει και διατάξεις του εθνικού αστικού, ποινικού και εργατικού δικαίου, ιδιαίτερα σε νοσοκομεία, σχολεία, αποδυτήρια, παραλίες και άλλους χώρους αυξημένης προσδοκίας ιδιωτικότητας.

Η απαγόρευση μίσθωσης στέγης σε μετανάστες είναι αντίθετη στο ευρωπαϊκό δίκαιο

 Ευθέως αντίθετη στο δίκαιο της ΕΕ η εξαγγελθείσα νομοθετική διάταξη Χρυσοχοΐδη για απαγόρευση μίσθωσης ακίνητων σε μετανάστες. 

Μόλις πριν από δέκα μήνες, στις 18 Δεκεμβρίου 2025, η Ολομέλεια του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέδωσε μια εξαιρετικά σημαντική απόφαση για την απαγόρευση των διακρίσεων στη στέγαση μεταναστών. Με την απόφαση στην υπόθεση C-417/23, Slagelse Almennyttige Boligselskab κ.λπ. το Δικαστήριο έκρινε ότι εθνική νομοθεσία η οποία επιβάλλει περιορισμούς στην κατοικία με κριτήρια συνδεόμενα με την εθνοτική καταγωγή των κατοίκων συνιστά άμεση διάκριση, εφόσον αποδεικνύεται ότι η καταγωγή αποτέλεσε τη βάση της δυσμενούς μεταχείρισης, ή έμμεση διάκριση, εφόσον προκαλεί ιδιαίτερο μειονέκτημα σε συγκεκριμένες εθνοτικές ομάδες χωρίς να πληρούνται οι προϋποθέσεις αντικειμενικής δικαιολόγησης.

Αυτό ακριβώς το νομικό ζήτημα επαναφέρει σήμερα στην Ελλάδα ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης, εξαγγέλλοντας νομοθετική απαγόρευση μισθώσεων και υπομισθώσεων κατοικιών στις οποίες διαμένουν μετανάστες και αστυνομικές επιχειρήσεις για την απομάκρυνσή τους.

Το ζήτημα έχει, συνεπώς, ήδη εξεταστεί από το ανώτατο δικαιοδοτικό όργανο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η κυβέρνηση οφείλει να γνωρίζει ότι η στέγαση των μεταναστών προστατεύεται από το ενωσιακό δίκαιο κατά των διακρίσεων και ότι δεν μπορεί να νομοθετεί σαν να μην υπάρχει η σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία και νομολογία. Εξάλλου το απαγορεύει και ο ν.4443/2016 που ενσωματώνει στο εθνικό δίκαιο την Οδηγία 2000/43/ΕΚ για τις διακρίσεις, η οποία θεσπίστηκε όταν Επίτροπος Εργασίας ήταν η Άννα Διαμαντοπούλου! 

Θα βγει άραγε η κ. Διαμαντοπούλου να υπερασπιστεί το ενωσιακό νομοθέτημα της; 

Τι έκρινε η Ολομέλεια του Δικαστηρίου της ΕΕ το 2025: 

Η υπόθεση C-417/23 αφορούσε τη νομοθεσία της Δανίας για τις περιοχές κοινωνικής κατοικίας στις οποίες το ποσοστό μεταναστών από μη δυτικές χώρες και των απογόνων τους υπερέβαινε το 50%.

Η δανική νομοθεσία επέβαλλε την κατάρτιση σχεδίων μείωσης του αριθμού των κοινωνικών κατοικιών στις συγκεκριμένες περιοχές, με αποτέλεσμα τη λύση υφιστάμενων μισθώσεων και την απώλεια της κατοικίας για ορισμένους ενοίκους.

Οι ενδιαφερόμενοι προσέφυγαν στη δικαιοσύνη, υποστηρίζοντας ότι η νομοθεσία εισήγαγε απαγορευμένες διακρίσεις λόγω εθνοτικής καταγωγής.

Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με απόφαση της Ολομέλειάς του, έκρινε ότι η συγκεκριμένη νομοθεσία συνιστά άμεση διάκριση κατά το άρθρο 2 παρ. 2 στοιχείο α΄ της Οδηγίας 2000/43/ΕΚ, εφόσον διαπιστωθεί ότι θεσπίστηκε με βάση την εθνοτική καταγωγή της πλειονότητας των κατοίκων και ότι συνεπάγεται δυσμενέστερη μεταχείρισή τους σε σύγκριση με τους κατοίκους αντίστοιχων περιοχών.

Περαιτέρω, έκρινε ότι μπορεί να συνιστά έμμεση διάκριση κατά το άρθρο 2 παρ. 2 στοιχείο β΄, εάν, παρά την εκ πρώτης όψεως ουδέτερη διατύπωσή της, θέτει συγκεκριμένες εθνοτικές ομάδες σε ιδιαίτερα μειονεκτική θέση και δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της αναλογικότητας.

Η τελική διαπίστωση της συνδρομής των προϋποθέσεων αυτών ανατέθηκε στο εθνικό δικαστήριο.

Ιδιαίτερη σημασία έχει ότι η δανική κυβέρνηση επικαλέστηκε σκοπούς κοινωνικής συνοχής, ένταξης και στεγαστικής πολιτικής. Το Δικαστήριο, όμως, υπήγαγε και αυτά τα μέτρα στον έλεγχο της απαγόρευσης των διακρίσεων, επισημαίνοντας συγχρόνως τη σημασία του θεμελιώδους δικαιώματος στον σεβασμό της κατοικίας, το οποίο κατοχυρώνεται στο άρθρο 7 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η απόφαση αυτή αποτελεί πλέον το ευρωπαϊκό νομολογιακό πλαίσιο μέσα στο οποίο πρέπει να αξιολογηθεί οποιαδήποτε ελληνική νομοθετική πρωτοβουλία που περιορίζει την πρόσβαση μεταναστών στη στέγη.

Τι εξήγγειλε σήμερα ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης

Στη σημερινή συνέντευξή του στον τηλεοπτικό σταθμό ΣΚΑΪ, ο Υπουργός Προστασίας του Πολίτη αναφέρθηκε σε διαμερίσματα του κέντρου της Αθήνας, στα οποία, σύμφωνα με τις δηλώσεις του, συγκεντρώνονται έως και τριάντα μετανάστες, καταβάλλοντας ημερήσιο αντάλλαγμα για τη διανυκτέρευσή τους.

Ο Υπουργός ανακοίνωσε την πρόθεση της κυβέρνησης να θεσπίσει νομοθετική απαγόρευση των σχετικών μισθώσεων και υπομισθώσεων, συνδέοντας την εξαγγελία με αστυνομικές επιχειρήσεις απομάκρυνσης των διαμενόντων.

Η διατύπωση που χρησιμοποίησε ήταν αποκαλυπτική: «Φέρνουμε τώρα διάταξη προκειμένου να απαγορευθούν όλες αυτές οι μισθώσεις και οι υπομισθώσεις». Παράλληλα, σύμφωνα με το επίσημο δελτίο Τύπου του Υπουργείου, προανήγγειλε αστυνομικές επιχειρήσεις μέσα στα συγκεκριμένα διαμερίσματα για την απομάκρυνση των παράνομων αλλοδαπών.

Η κυβέρνηση παρουσιάζει, επομένως, ένα πρόβλημα στεγαστικής εκμετάλλευσης μεταναστών ως αντικείμενο αστυνομικής καταστολής και απομάκρυνσης των ίδιων των ανθρώπων που διαβιούν υπό αυτές τις συνθήκες.

Εάν πράγματι υπάρχουν ιδιοκτήτες ή μεσάζοντες που αποκομίζουν οικονομικά οφέλη από την εκμετάλλευση ευάλωτων ανθρώπων, η Πολιτεία διαθέτει ΗΔΗ τα νομοθετικά μέσα για την αντιμετώπιση των παράνομων πρακτικών τους. Αυτό είναι όμως ένα εντελώς διαφορετικό θέμα με άλλη στόχευση: την καταπολέμηση της οικονομικής εκμετάλλευσης μεταναστών που ήδη διώκεται ποινικά. Η νομοθετική απαγόρευση όμως της πρόσβασης στη στέγη με κριτήριο την εθνοτική καταγωγή των ενοίκων απαγορεύεται από το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Η απαγόρευση διακρίσεων στη στέγη είναι ρητή

Το άρθρο 3 παρ. 1 στοιχείο η΄ της Οδηγίας 2000/43/ΕΚ ορίζει ρητά ότι η αρχή της ίσης μεταχείρισης εφαρμόζεται στην πρόσβαση σε αγαθά και υπηρεσίες που διατίθενται στο κοινό, συμπεριλαμβανομένης της στέγασης.

Η διάταξη δεσμεύει τα κράτη μέλη και εφαρμόζεται τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα.

Κατά το άρθρο 2 της ίδιας Οδηγίας, απαγορεύονται οι άμεσες και έμμεσες διακρίσεις λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής.

Ακόμη σημαντικότερο για τη σημερινή εξαγγελία είναι το άρθρο 14 στοιχείο α΄ της Οδηγίας, το οποίο επιβάλλει στα κράτη μέλη την υποχρέωση να καταργούν τις νομοθετικές, κανονιστικές και διοικητικές διατάξεις που αντιβαίνουν στην αρχή της ίσης μεταχείρισης.

Πρόκειται για υποχρέωση που δεσμεύει ευθέως το εθνικό νομοθετικό σώμα.

Η Οδηγία έχει ενσωματωθεί στην ελληνική έννομη τάξη με τον Ν. 4443/2016, του οποίου το άρθρο 3 παρ. 2 περιλαμβάνει ρητά την πρόσβαση στη στέγη στο πεδίο εφαρμογής της απαγόρευσης διακρίσεων λόγω φυλετικής ή εθνοτικής καταγωγής.

Επομένως, εάν η κυβέρνηση θεσπίσει ειδική απαγόρευση μίσθωσης κατοικιών με κριτήριο την εθνοτική καταγωγή των ενοίκων, θα νομοθετήσει κατά παράβαση τόσο του ενωσιακού δικαίου όσο και της αρχής της ίσης μεταχείρισης που ήδη κατοχυρώνεται στην ελληνική νομοθεσία.

Η Πολιτεία μπορεί να θεσπίζει κανόνες για τη μέγιστη επιτρεπόμενη πληρότητα ενός διαμερίσματος, την ασφάλεια των κτιρίων, τις συνθήκες υγιεινής και την αποτροπή της εκμετάλλευσης των ενοίκων. Οι κανόνες αυτοί πρέπει να έχουν γενικό και αντικειμενικό χαρακτήρα.

Ένα διαμέρισμα στο οποίο διαμένουν τριάντα άνθρωποι μπορεί να είναι ακατάλληλο για κατοίκηση, ανεξάρτητα από την καταγωγή ή την ιθαγένειά τους.

Δεν είναι, όμως, νομικά ανεκτό η ίδια κατάσταση να αντιμετωπίζεται διαφορετικά ανάλογα με το εάν οι ένοικοι είναι Έλληνες ή μετανάστες συγκεκριμένης εθνοτικής καταγωγής.

Ακριβώς αυτό το ζήτημα βρίσκεται στον πυρήνα της απόφασης C-417/23 του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πρέπει, πάντως, να διευκρινιστεί ότι η Οδηγία 2000/43/ΕΚ διακρίνει την εθνοτική καταγωγή από την ιθαγένεια και, σύμφωνα με το άρθρο 3 παρ. 2, δεν καλύπτει αυτοτελώς τη διαφορετική μεταχείριση λόγω ιθαγένειας ή τους κανόνες σχετικά με την είσοδο και διαμονή υπηκόων τρίτων χωρών. Η χρήση, ωστόσο, ενός φαινομενικά ουδέτερου κριτηρίου, όπως η προέλευση από ορισμένες χώρες, δεν αποκλείει τον έλεγχο για διάκριση λόγω εθνοτικής καταγωγής.

Η ακριβής διατύπωση της κυβερνητικής ρύθμισης θα κρίνει εάν παραβιάζεται η Οδηγία. Η σημερινή εξαγγελία, όμως, δημιουργεί ήδη σοβαρό ζήτημα ως προς τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται τις υποχρεώσεις της.

Η αστυνομική απομάκρυνση από την κατοικία και το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ

Η εξαγγελία Χρυσοχοΐδη εγείρει και ένα δεύτερο, αυτοτελές ζήτημα: την προστασία της κατοικίας από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ κατοχυρώνει το δικαίωμα κάθε προσώπου στον σεβασμό της ιδιωτικής και οικογενειακής ζωής και της κατοικίας του.

Η έννοια της κατοικίας κατά τη νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου είναι αυτοτελής και δεν εξαρτάται αποκλειστικά από την ύπαρξη έγκυρου τίτλου μίσθωσης.

Η αστυνομική απομάκρυνση προσώπων από χώρους που αποτελούν την πραγματική κατοικία τους συνιστά επέμβαση στο προστατευόμενο δικαίωμα και απαιτεί νόμιμη βάση, θεμιτό σκοπό και τήρηση της αρχής της αναλογικότητας.

Το γεγονός ότι κάποιος είναι αλλοδαπός ή ότι η μίσθωση παρουσιάζει παρατυπίες δεν αίρει αυτομάτως την προστασία της κατοικίας του.

Η εξαγγελία αστυνομικών επιχειρήσεων με σκοπό την απομάκρυνση των ενοίκων, χωρίς να έχει παρουσιαστεί το προβλεπόμενο νομικό πλαίσιο και οι αντίστοιχες εγγυήσεις, δημιουργεί επομένως πρόσθετα ερωτήματα νομιμότητας.

Η κυβέρνηση οφείλει να συμμορφωθεί με το ευρωπαϊκό δίκαιο

Η απόφαση της Ολομέλειας του Δικαστηρίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης της 18ης Δεκεμβρίου 2025 δεν αφήνει περιθώριο αμφισβήτησης ως προς το εφαρμοστέο νομικό πλαίσιο: η κρατική στεγαστική πολιτική υπόκειται στην απαγόρευση άμεσων και έμμεσων διακρίσεων λόγω εθνοτικής καταγωγής.

Αλλιώς θα κινηθεί εναντίον της Ελλάδας η Ευρωπαϊκή Επιτροπή με την διαδικασία του ελέγχου παραβίασης.

Καταδίκη συγγραφέα - δημοσιογράφου για συκοφαντικές αναρτήσεις του σε βάρος της Ρένας Δούρου

 Με την απόφαση 1394/2026 του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Αθηνών καταδικάστηκε  συγγραφέας - δημοσιογράφος για αναρτήσεις του στο FACEBOOK αμέσως μετά την εθνική τραγωδία στο Μάτι το 2018, κείμενα που κρίθηκαν συκοφαντικά από το δικαστήριο. Η πρωτόδικη καταδίκη είναι 8 μηνών και η χρηματική ποινή 100 ημερήσιων μονάδων προς 10 ευρώ ημερησίως με τριετή αναστολή. 

Την Ρένα Δούρου εκπροσώπησα στο δικαστήριο μαζί με τον συνάδελφο Γιάννη Απατσίδη και έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον η ίδια η αιτιολογία της απόφασης, καθώς φωτίζονται οι δράσεις της Περιφερειάρχη εκείνη την δύσκολη εποχή. Η απόφαση απαγγέλθηκε στο ακροατήριο τον Απρίλιο του 2026, αλλά το πλήρες κείμενό της καθαρογράφηκε τώρα και είναι εξαιρετικά ενδιαφέρον όσον αφορά την γνώση που έχει ένας δημοσιογράφος ως προς το αληθές ή ψευδές των γεγονότων που γράψει στα social media για ένα δημόσιο πρόσωπο. 

 Αφού πρώτα η απόφαση παραθέτει τις επίμαχες αναρτήσεις, το Δικαστήριο έκρινε τα εξής (υπογραμμίσεις δικές μου): 

 "Ειδικότερα, οι ως άνω αναρτήσεις αφορούσαν επικαλούμενες πράξεις ή και τυχόν παραλείψεις της εγκαλούσας Ρένας Δούρου με την ιδιότητά της ως Περιφερειάρχη Αττικής το επίδικο χρονικό διάστημα και πλέον συγκεκριμένα ο κατηγορούμενος την παρουσιάζει ως ένα δημόσιο πρόσωπο, το οποοίο ενώ κατέχει την ανωτέρω πολιτική θέση μετά την φονική πυρκαγιά στο Μάτι επέλεξε να συνεχίσει τις θερινές της διακοπές και ότι ασκώντας πλημμελώς τα καθήκοντά της έχει οδηγηθεί ήδη στις δικαστικές φυλακές, λόγω τέλεσης ποινικών αδικημάτων συναφών με πράξεις / παραλείψεις της κατά τη φονική πυρκαγιά. Ωστόσο, το αληθές ήταν ότι η εγκαλούσα ασκούσε της αρμοδιότητές της ως Περιφερειάρχης Αττικής και βρισκόταν από την πρώτη στιγμή στον τόπο της τραγωδίας ενώ και τις ακόλουθες μέρες πραγματοποιούσε συναντήσεις με αρμόδιους φορείς για την αντιμετώπιση και διαχείριση των ζητημάτων που είχαν ανακύψει. Μάλιστα υπήρχε ευρεία ενημέρωση από την Περιφέρεια Αττικής, όπως προκύπτει απο τα προσκομιζόμενα δελτία τύπου με ημερομηνίες 24, 25, 26, 27, 28 Ιουλίου 2018 και 1, 3, 4, 8, 10, 13 Αυγούστου 2018 τα οποία η Περιφέρεια εξέδιδε με σκοπό την ενημέρωση των πολιτών αλλά και των αρμόδιων φορέων αναφορικά με τις δράσεις της για τις καταστροφικές πυρκαγιές στο Μάτι. Παράλληλα, αποδείχθηκε ότι στις 4 Αυγούστου 2018 η εγκαλούσα Περιφερειάρχης παραχώρησε συνέντευξη σε πανελλαδικής εμβέλειας εφημερίδα "Εφημερίδα των Συντακτών", όπου παρουσίασε - μεταξύ άλλων - το χρονικό διαχείρισης της ως άνω τραγωδίας επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι "η δουλειά της Τοπικής Αυτοδιοίκησης δεν είναι να πιάσουν περιφερειάρχες και δήμαρχοι στασίδι στα τηλεπαράθυρα. Εμείς, δήμαρχοι και περιφερειάρχες είμαστε, ή, ακριβέστερα, οφείλουμε να είμαστε οι "εργάτες του κράτους" στο πλευρό των πολιτών". Εκ των άνω αποδεικνύεται ότι η εγκαλούσα καθ' όλο το ανωτέρω χρονικό διάστημα ήταν παρούσα στον τόπο της τραγωδίας, είχε αλλεπάλληλες συναντήσεις με αρμόδιους φορείς για την αντιμετώπιση της ως άνω κατάστασης, η δε περιφέρεια προέβαινε στην έκδοση δελτίων τύπου καθημερινά προς ενημέρωση όλων των αρμόδιδων φορέων αλλά και των πολιτών ενώ η εγκαλούσα παραχώρησε και την ανωτέρω συνέντευξη στην πανελλαδικής εμβέλειας εφημερίδα "Εφημερίδα των Συντακτών" η οποία σαφώς και αναμεταδόθηκε από πλείστα μέσα ενημέρωσης, ενόψει και του αυξημένου ενδιαφέροντος των πολιτών για το επίδικο ζήτημα το ως άνω χρονικό διάστημα, γεγονός για το οποιο είχε σαφώς λάβει γνώση και ο κατηγορούμενος, ο οποίος, όπως αναφέρθηκε είναι δημοσιογράφος. Το γεγονός ότι η εγκαλούσα δεν έβγαινε σε τηλεοπτικά παράθυρα το επίδικο χρονικό διάστημα για να τοποθετηθεί για το ως άνω ζήτημα αφενός μεν ήταν επιλογή της, καθώς, όπως προαναφέρθηκε ανωτέρω, προέβαινε στην έκδοση καθημερινών δελτίων τύπου προς ενημέρωση των πολιτών, αφετέρου ουδόλως δικαιολογεί την δημοσίευση των ως άνω αναρτήσεων στις οποίες παρουσιάζεται η εγκαλούσα ως ευρισκόμενη σε θερινές διακοπές και ακολούθως ως ήδη έγκλειστη στις φυλακές με έτερους κρατούμενους λόγω τέλεσης ποινικών αδικημάτων που άπτονται της πλημμελούς εκτέλεσης καθηκόντων της κατά τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι. Ο κατηγορούμενος, μάλιστα, όπως προέκυψε από την αποδεικτική διαδικασία πρόκειται για έναν αξιόλογο δημοσιογράφο και συγγραφέα παιδικών βιβλίων, ο οποίος, λόγω και της ευρείας δημοσιογραφικής κάλυψης που έλαβε το γεγονός της φονικής πυρκαγιάς σαφώς και γνώριζε ή σε κάθε περίπτωση όφειλε να γνωρίζει ότι όσα ανέφερε και μάλιστα επανειλημμένα ήτοι σε καθημερινή βάση είναι ψευδή και τα παρουσίαζε ως αληθή εν γνώσει του ψεύδους αυτών, με σκοπό να βλάψει την τιμή και την υπόληψη της εγκαλούσας, παρουσιάζοντας την ως μια περιφερειάρχη αδιάφορη, η οποία συνεχίζει τις θερινές διακοπές της παρά το τραγικό συμβάν και έτι περαιτέρω ότι λόγω της πλημμελούς άσκησης των καθηκόντων της, ότι βρίσκεται ήδη έγκλειστη στις φυλακές. Μάλιστα, από την προσεκτική επισκόπηση των ως άνω αναρτήσεων προκύπτει ότι ο κατηγορούμενος αφενός μεν προβαίνει σε σχεδόν καθημερινές αναρτήσεις (03-08-2018, 06-08-2018, 07-08-2018, 08-08-2018, 09-08-2018, 11-08-2018), αφετέρου δε προβαίνει σε επισήμανση (tagging) του ονόματός τη εγκαλούσας, ώστε όποιος χρήστης του διαδικτύου το ενεργοποιεί να οδηγείται στον προσωπικό λογαριασμό της εγκαλούσας στο facebook. Δέον μάλιστα να επισημανθεί ότι ο αριθμός των ατόμων που ακολουθούν τον λογαριασμό του κατηγορουμένου στο facebook είναι πολυάριθμος, όπως ανέφερε χαρακτηριστικά η μάρτυρας κατηγορίας ανέρχονται σε μερικές χιλιάδες (14.000 - 15.000), πέραν δε του αριθμού των χρηστών που αντέδρασαν στις ως άνω αναρτήσεις. Εξάλλου από το ύφος και το περιεχόμενο των αναρτήσεων προκύπτει ότι δίνεται σε αυτές ένα στοιχείο ρεαλισμού, με αναφορά σε γεγονοτα, τα οποία κατά την κρίση του παρόντος Δικαστηρίου είναι αντικειμενικώς πρόσφορα να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη της εγκαλούσας, καθόσον υπάρχει υπέρβαση των ορίων της δημόσιας κριτικής και της ελεύθερης έκφρασης, Από τα ανωτέρω και δη από την συστηματική ανάρτηση σε καθημερινή βάση κειμενων αναφορικά με την εγκαλούσα αλλά και την επίμονη επισήμανση του ονόματος αυτής στις επίδικες αναρτήσεις συνάγεται ότι σκοπός του κατηγορουμένου δεν ήταν η πληροφόρηση και η ενημέρωση του κοινού ούτε η άσκηση κριτικής στην εγκαλούσα για τις πράξεις της ή παραλείψεις της αλλά η προσβολή της τιμής και της υπόληψής της ως πολιτικό πρόσωπο. Εξάλλου δέον να σημειωθεί ότι οι ανωτέρω αναρτήσεις ήταν ικανές και πρόσφορες να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη της εγκαλούσας, καθόσον την εμφάνιζαν σαν νένα ανεπαρκές πολιτικό πρόσωπο, το οποίο την ώρα της τραγωδίας επιλέγει τις θερινές του διακοπές αντί να ασκήσει προσηκόντως τα καθήκοντά της, όπως αυτά απορρέουν από το δημόσιο αξίωμά της ενώ έτι περαιτέρω εμφανίζεται ως ήδη ένοχη ποινικών αδικημάτων που συνδέονται με την πυρκαγιά και μετά βεβαιότητας έγκλειστη στις φυλακές, όσα δε ανέφερε η μάρτυρας υπεράσπισης, εξεταζομένη ενόρκως, και δη ότι όσα διαλαμβάνονται στις επίδικες αναρτήσεις ήταν ευφυολογήματα, με μια δόση λογοτεχνικής υπερβολής, με σκοπό την αποσυμφόρηση της θλιβερης κατάστασης, αλυσιτελώς προβάλλονται στην προκειμένη περίπτωση, εόψει των όσων έγιναν δεκτών ανωτέρω. Συνεπώς, με βάση τα εκτεθέντα, όσα διαλαμβάνονται στις ανωτέρω αναρτήσεις είναι ψευδή και δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ο δε κατηγορούμενος γνώριζε ότι ήταν ψευδή και μπορούσαν να βλάψουν την τιμή και την υπόληψη της εγκαλούσας ενόψει και του αριθμού των ατόμων που τον ακολούθησαν στον λογαριασμό του στο facebook. Ως εκ τούτου, πρέπει να κηρυχθεί ένοχος για την αποδιδόμενη σε αυτόν αξιόποινη πράξη". 

Ο κατηγορούμενος έχει ασκήσει έφεση. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

  

Η απόφαση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων για το SMS του Υπουργείου Μεταφορών

 

Η απόφαση 17/2026 της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το SMS του Υπουργείου Μεταφορών που αφορούσε το τριήμερο της 28ης Οκτωβρίου ουσιαστικά έχει διαπιστώσει π α ρ α β ά σ ε ι ς της νομοθεσίας για την προστασία προσωπικών δεδομένων και απευθύνεται στο Υπουργείο Μεταφορών, ώστε να μην τις επαναλάβει στο μέλλον.

 

Η Αρχή με την απόφαση καλεί το Υπουργείο Μεταφορών:

"α) να ενημερώνει σχετικά τα υποκείμενα των δεδομένων σύμφωνα με τα οριζόμενα στις διατάξεις του άρθρου 14 του ΓΚΠΔ", άρα: διαπίστωσε την παράβαση αυτή για το SMS, καθώς το Υπουργείο Μεταφορών δεν ενημέρωσε κανένα υποκείμενο των δεδομένων πριν στείλει το SMS, προκαλώντας αναστάτωση και όχληση στους αποδέκτες του.

 

Η απόφαση επίσης καλεί το Υπουργείο Μεταφορών:

"β) με την αποστολή του πρώτου ηλεκτρονικού μηνύματος να

παρέχεται η δυνατότητα στα υποκείμενα των δεδομένων που λαμβάνουν τα μηνύματα αυτά της εναντίωσης στη λήψη παρόμοιων μηνυμάτων στο μέλλον", άρα: διαπίστωσε παραβίαση του άρθρου 12 ΓΚΠΔ που ορίζει ότι ο υπεύθυνος επεξεργασίας οφείλει να διευκολύνει την ενάσκηση των δικαιωμάτων όπως του δικαιώματος αντίταξης του άρθρου 21 ΓΚΠΔ, πράγμα το οποίο δεν έγινε με το SMS, διότι δεν υπήρχε καμία διαδικασία "απεγγραφής".

 

και "γ) σε περίπτωση ανάθεσης της αποστολής αυτών σε εκτελούντες την επεξεργασία, i) η ανάθεση αυτή να προβλέπεται σε σύμβαση ή άλλη νομική πράξη που να δεσμεύει στο μέλλον να ενημερώνει τα υποκείμενα των δεδομένων εκ των προτέρων όπως οφείλει δυνάμει του άρθρου 14 ΓΚΠΔ.", άρα: διαπίστωσε ότι κατά παράβαση του άρθρου 28 ΓΚΠΔ οι εταιρίες κινητής τηλεφωνίας δεν είχαν σύμβαση ή άλλη δεσμευτική νομική πράξη που να επιτρέπει την επεξεργασία δεδομένων.

 

Όλα αυτά τα αποσιώπησε βέβαια το Υπουργείο Μεταφορών χτες με τις διαρροές της απόφασης που έκανε σε Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, σε χρόνο κατά τον οποίο διέθετε προνομιακά αυτό αντίγραφο της απόφασης. Η απόφαση σε εμένα ως πληρεξούσιο δεκάδων καταγγελλόντων απεστάλη σήμερα, ώρα 14.10 με ηλεκτρονικό ταχυδρομείο και με αναφορά από την γραμματεία της Αρχής ότι "εκ παραδρομής" παρέλειψαν να μου την στείλουν χτες. Δεν θα σχολιάσω τίποτε σχετικά με αυτό, απλώς θα αποκαταστήσω με αυτή την ανακοίνωση ότι η απόφαση της Αρχής διαπίστωσε τις παραπάνω παραβάσεις που αποσιωπούνται από τις αναπαραγωγές των ΜΜΕ.

 

Παρακαλώ επίσης όσα ΜΜΕ παρακολουθούν τις ανακοινώσεις μου να συμπεριλάβουν και αυτήν εδώ την ενημέρωση για την αποκατάσταση της αλήθειας, καθώς η Αρχή εξακολουθεί και σήμερα να μην αναρτά την απόφαση στην επίσημη ιστοσελίδα της, παρά την "παραδρομή". 

 

Παρά την διαπίστωση των ανωτέρω παραβάσεων GDPR, η Αρχή έκρινε ότι η αποστολή του SMS είναι νόμιμη (!) κι ότι διενεργήθηκε από το Υπουργείο Μεταφορών "κατ΄ενάσκηση καθήκοντος υπέρ του δημοσίου συμφέροντος". Ενώ βέβαια η αρμοδιότητα ενημέρωσης των πολιτών για την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων δεν ανήκει στο Υπουργείο Μεταφορών, αλλά στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας, στο οποίο έχει ανατεθεί με ειδική διάταξη νόμου του 2025 που ψηφίστηκε 7 μήνες πριν την αποστολή του SMS από το Υπουργείο Μεταφορών. 

 

Ειδικότερα, κατά το άρθρο 21 παρ. 3 περ. δ΄ του ν. 5187/2025, στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας λειτουργεί το Τμήμα Ανάλυσης Στοιχείων Οδικής Κυκλοφορίας και Ενημέρωσης Κοινού. Ήδη η ονομασία της συγκεκριμένης οργανικής μονάδας είναι ενδεικτική της ειδικής αρμοδιότητας που ο νομοθέτης θέλησε να αναθέσει στην ΕΛ.ΑΣ.: δεν πρόκειται απλώς για Τμήμα τροχαίας αστυνόμευσης αλλά για οργανική μονάδα η οποία έχει ως αυτοτελές αντικείμενο την «Ενημέρωση Κοινού». Η αρμοδιότητα αυτή εξειδικεύεται περαιτέρω στις υποπεριπτώσεις δβ΄ και δγ΄ της ίδιας διάταξης. Κατά την υποπερ. δβ΄, το Τμήμα είναι αρμόδιο για τον καθορισμό άμεσων, μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων στόχων και για την εκπόνηση σχεδίων για τη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων και την ασφαλή κυκλοφορία πεζών και οχημάτων. Αμέσως δε μετά, κατά την υποπερ. δγ΄, του ανατίθεται ειδικώς:

 

«η ενημέρωση του κοινού σε θέματα κυκλοφοριακής αγωγής και πρόληψης ατυχημάτων».

 

Η διάταξη αυτή αποτελεί lex specialis ως προς την οργανική αρμοδιότητα άμεσης ενημέρωσης του κοινού για την πρόληψη των τροχαίων ατυχημάτων. Σημειωτέον ότι ο Ν.5187.2025 που απονέμει αυτή την αρμοδιότητα στο Αρχηγείο της Ελληνικής Αστυνομίας δημοσιεύθηκε στο Φ.Ε.Κ. την 21.3.2025 και επομένως ήταν ήδη σε ισχύ την 24.10.2025 κατά την οποία το Υπουργείο Μεταφορών απέστειλε, αναρμοδίως, το επίδικοSMS στους πολίτες. Ο νομοθέτης είχε ήδη δηλαδή προσδιορίσει όχι απλώς το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (κι όχι Μεταφορών) ή τον ευρύτερο διοικητικό τομέα που ασχολείται με το ζήτημα, αλλά συγκεκριμένη οργανική μονάδα της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία ανέθεσε ακριβώς την επικοινωνιακή αυτή λειτουργία.

 

Το δε Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ. "άδειασε" πλήρως το Υπουργείο Μεταφορών, προσκομίζοντας στατιστικά από τα οποία προκύπτει ότι οι νεκροί από ατυχήματα την 28η Οκτ. 2024 δεν ήταν 14 όπως ανέγραφε το επίμαχο SMS, αλλά 10. Επομένως, το Υπουργείο Μεταφορών είναι υπεύθυνο και για παραπληροφόρηση των πολιτών σχετικά με τον ακριβή αριθμό των θανόντων κατά το τριήμερο του 2024.

 

Τίποτε από αυτά δεν αντελήφθη βεβαίως η Αρχή Προστασίας Δεδομένων, η οποία θεώρησε ότι η ενημέρωση του κοινού για την πρόληψη των ατυχημάτων ανήκει στο Υπουργείο Μεταφορών και όχι στο Αρχηγείο της ΕΛ.ΑΣ., αναγνώρισε ουσιαστικά και τις παραβάσεις, αλλά δεν τόλμησε να επιβάλλει πρόστιμο για το θέμα αυτό, γιατί αντί να κρίνει τα δικαιώματα έκρινε την σκοπιμότητα και ότι είναι "καλό" να σου λέει το κράτος "ΑΝ ΑΓΑΠΑΣ ΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΣΟΥ ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ". 

 

Μιλώντας για οικογένεια, η Αρχή την περασμένη εβδομάδα για αντίστοιχες παραβάσεις του άρθρου 28 ΓΚΠΣ επέβαλε πρόστιμο 150.000 ευρώ στο Υπουργείο Οικογένειας για την έλλειψη ενεργής σύμβασης με την ΕΕΤΑΑ Α.Ε. και στην ΕΕΤΑΑ Α.Ε. άλλα 50.000 ευρώ για τον ίδιο επίσης λόγο.

 

Εκ μέρους των προσφευγόντων που εκπροσωπώ ως πληρεξούσιος δικηγόρος, η απόφαση άγεται άμεσα ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας με αίτηση ακύρωσης, καθώς και με προσφυγή στην Επιτροπή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για άρνηση εφαρμογής της Οδηγίας 2002/58/ΕΚ που διέπει την επεξεργασία δεδομένων για αποστολή SMS και θα συνεχίσουμε κανονικά την διεκδίκηση των αποζημιώσεων από τα Διοικητικά Δικαστήρια. 

 

Αξίζει να σημειωθεί ότι η Ελλάδα έχει ήδη καταδικαστεί μία φορά για καθυστέρηση ενσωμάτωσης της Οδηγίας 2002/58/ΕΚ από το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης (τότε Δ.Ε.Κ.) στην υπόθεση C-475/04 με την απόφαση της 1.6.2006!

 

Εμείς θα συνεχίσουμε, μέχρι η χώρα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις συμμόρφωσής της με το δίκαιο της Ε.Ε. και μέχρι να σεβαστεί τα προσωπικά δεδομένα των πολιτών της. Αλοίμονο αν δεχτούμε κάθε αναρμόδιο Υπουργείο να χρησιμοποιεί προσωπικά δεδομένα των πολιτών για να παριστάνει ότι παράγει "έργο", με τους πόρους των άλλων.

Πρωτοδικείο Λάρισας: η ασυμφωνία φύλου δεν είναι ψυχική διαταραχή

 Με απόφαση 813/2026  του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λάρισας συντελέσθηκε η νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου για ένα άτομο που εκπροσωπώ ως πληρεξούσιος δικηγόρος. Η δίκη έγινε τον Απρίλιο και η απόφαση δημοσιεύθηκε μέσα στον Αύγουστο, με την διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας και έκρινε δεκτό το αίτημα για μεταβολή καταχώρισης φύλου και κυρίου ονόματος του αιτούντος προσώπου. 

Είναι σημαντικό ότι η απόφαση αποφεύγει να χρησιμοποιήσει το dead name και το φύλο που αποδόθηκε κατά την γέννηση, ακολουθώντας την ορθή πρακτική της μνείας του ενδιαφερομένου ατόμου ως "το αιτούν πρόσωπο". Διότι καθώς το νομικό φύλο με αυτή την διαδικασία υπόκειται σε επανεξέταση, οι δικαστικές αποφάσεις καλό είναι να μην αναγράφουν "ο αιτών" ή "η αιτούσα", διότι αυτά είναι προσβλητικός δυσφυλισμός. Επομένως, η ορθή δικαστική πρακτική είναι η χρήση του ουδέτερου γένους στις διατυπώσεις. Αυτό έγινε και με αυτή την δικαστική απόφαση.  

Η απόφαση αυτή έχει αρκετές πρωτότυπες και ενδιαφέρουσες σκέψεις που δείχνουν ότι το Δικαστήριο ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα να προστατεύσει τα δικαιώματα του διεμφυλικού ατόμου και να ερμηνεύσει εκ νέου τον Ν.4491/2017 που διέπει την διαδικασία για την νομική αναγνώριση φύλου στην χώρα μας. 

 Το ιδιαιτέρως ενδιαφέρον είναι ότι η απόφαση προβαίνει σε ρητό διαχωρισμό του "κοινωνικού φύλου", όπως αποδίδει ο δικαστής το "gender" που θέτει εντός παρενθέσεως, από το φύλο που καταχωρίσθηκε κατά την γέννηση, όπως αποδίδει ο δικαστής τον όρο "sex" που θέτει εντός παρενθέσεως. Επίσης ο δικαστής τονίζει την διάκριση ανάμεσα σε ταυτότητα φύλου και σε σεξουαλικό προσανατολισμό, αναφέροντας τα εξής:

"η ταυτότητα φύλου διακρίνεται από τον σεξουαλικό προσανατολισμό, καθώς η μεν πρώτη (ταυτότητα φύλου) σχετίζεται αποκλειστικά με τον αυτοπροσδιορισμό του φύλου, την ατομική αίσθηση του ατόμου για το φύλο του και ο δε δεύτερος (σεξουαλικός προσανατολισμός) αναφέρεται στην ικανότητα κάθε ατόμου να αισθάνεται βαθιά συναισθηματική ή / και σεξουαλική έλξη προς άλλα άτομα, όπως και η ικανότητα να διατηρεί προσωπικές και σεξουαλικές σχέσεις με τα άτομα αυτά, ωστόσο, κοινό και καθοριστικό χαρακτηριστικό και των δύο είναι ο αυτοπροσδιορισμός."

 Ακόμη σημαντικότερο όμως είναι το σημείο της απόφασης που διευκρινίζει τί χρειάζεται να προσκομίσει το αιτούμενο πρόσωπο (και το άτομο που το εκπροσωπεί δικηγορικά), αλλά και την δικαστική επιβεβαίωση ότι η "ασυμφωνία φύλου" δεν συνιστά ψυχική διαταραχή:

"Αναφορικά με την ταυτότητα φύλου, ο αιτών δεν χρειάζεται να προσκομίσει αποδεικτικά μέσα ή μαρτυρικές καταθέσεις, διότι, αυτό θα ερχόταν σε αντίθεση με το γενικότερο πνεύμα του νόμου και την προστασά της ανθρώπινης αξιοπρέπειας (...) Ως προς την ανωτέρω πρώτη ουσιασττική προϋπόθεση δεν χρειάζεται το αιτούν πρόσωπο να αποδείξει, με οποιοδήποτε αποδεικτικό με΄σο, την ασυμφωνία ανάμεσα στο καταχωρισμένο φύλο και στην ταυτότητα του φύλου του διότι κάτι τέτοιο θα αντέβαινε στον σκοπό του νόμου (ratio legis), ο οποίος συνίσταται στην προστασία του δικαιώματος αναγνώρισης της ταυτότητας του φύλου του φυσικού προσώπου ως στοιχείου της προσωπικότητας αυτού (άρθρα 1 ν.4491/2017), αλλά και στην προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας και του ιδιωτικού βίου του (άρθρα 2 παρ. 1, 5 παρ. 1 και 9 παρ. 1 εδ. β΄ του Συντάγματος). Έτσι, απαιτείται, αλλά και αρκεί, η σχετική αυτοπρόσωπη δήλωση του προσώπου ενώπιον του Δικαστηρίου, η οποία γίνεται σε ιδιαίτερο γραφείο χωρίς δημοσιότητα (άρθρο 4 παρ. 2 εδ. α΄και β΄ν.4491/2017), ενώ εκτιμάται ως προς την ειλικρίνειά και την ωριμότητά της από το Δικαστήριο για την αποφυγή καταστρατηγήσεων (άρθρα 340, 741 και 759 παρ. 1, 3 και 4 ΚΠολδ).  Για τους ίδιους δε ανωτέρω λόγους, η δεύτερη ουσιαστική προϋπόθεση της δικαιοπρακτικής ικανότητας ενηλίκου προσώπου, το οποίο δεν έχει υπαχθεί σε καθεστώς δικαστικής συμπαράστασης ερευνάται εν προκειμένω από το Δικαστήριο, μόνον όταν υφόιστανται ειδικοί προς τούτο λόγοι (βλ. λ.χ. την περίπτωση σχετικής δικαιοπρακτικής ανικανότητας του άρθρου 131 ΑΚ). Η διόρθωση επομένως της νομικής καταχώρισης του φύλου δεν προϋποθέτει ιατρικές επεμβάσεις στο σώμα του ενδιαφερομένου διεμφυλικού ατόμου ούτε εξέταση ή ιατρική αγωγή που να σχετίζεται με την σωματική ή ψυχική υγεία του (άρθρο 3 παρ. 4 ν.4491/2017), όπως άλλωστε αυτό γινόταν ήδη δεκτό (ορθώς) από τη νομολογία πριν τον Ν.4491/ (βλ. ενδεικτικά ΕιρΑθ 572/2017, ΕιρΑθ 1752, ΕιρΑθ 418/2016) δοθέντος ότι πρόκειται για μια διαδικασία ιδιαίτερα επίπονη σωματικά και ψυχικά που περιλαμβάνει τον ακρωτηριασμό του προσώπου (βλ. ΕιρΘεσ 107Ε/2024 ΕλλΔνη 2024.1498, ΕιρΑθ 2134/2023 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ, ΕιρΘεσ 228Ε/2022 2022.1494). Πιο συγκεκριμένα η διαδικασία διόρθωσης του καταχωρισμένου φύλου με προαπαιτούμενο την υποχρεωτική στείρωση του προσώπου, τη διενέργεια ιατρικών επεμβάσεων σε αυτό, την υποβολή του σε ιατρικές εξετάσεις ή ιατρική αγωγή προσκρούει: α) στο Σύνταγμα (άρθρα 2 παρ. 1, 4 παρ. 1, 5 παρ, 1, 7 παρ. 2 και 9 παρ. 1 εδ. β΄), β) στα άρθρα 3,4 και 7 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ε.Ε. (ΧΘΔΕΕ) ως πρωτογενούς ενωσιακού δικαίου για το δικαίωμα της ακεραιότητας του προσώπου, την απαγόρευση βασανιστηρίων και την προστασία της ιδιωτικής ζωής αντίστοιχα, γ) στα άρθρα 3 και 8 της υπερνομοθετικής ισχύος Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την προάσπιση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και των θεμελιωδών ελευθεριών (ΕΣΔΑ) που κυρώθηκε με το ν.δ. 53/1974 (βλ. το άρθρο 28 παρ. 1 του Συντάγματος) και έχει αποδοθεί στη δημοτική γλώσσα με το π.δ. 76/2022, ως προς την απαγόρευση βασανιστηρίων και την προστασία της ιδιωτικής ζωής, αντίστοιχα και τέλος, δ) στα άρθρα 2, 7 , 17 και 26 του υπερνομοθετικής ισχύος Διεθνούς Συμφώνου για τα Ατομικά και Πολιτικά Δικαιώματα (ΔΣΑΠΔ) που έχει κυρωθεί με τον Ν.2462/1997 (βλ. επίσης το άρθρο 28 παρ. 1 Συνταγματος) ως προς την ισότητα, την απαγόρευση των βασανιστηρίων, την προστασία της ιδιωτικής ζωής και την απαγόρευση των διακρίσεων, αντίστοιχα, υπό την έννοια ότι μια κατάσταση, όπως είναι η προειρημένη "...ασυμφωνία..." φύλου (και όχι "...δυσφορία..." φύλου), η οποία δεν συνιστά μάλιστα ψυχική διαταραχή, δεν πρέπει να επιβαρύνει υπερβολικά τον ενδιαφερόμενο, προκειμένου αυτός να εξασφαλίσει την κατάλληλη νομική μεταχείριση που απαιτείται από την πολιτεία (βλ. σχετικά με όλα τα ανωτέρω ΜΠρΑΧΑ 382/2025 δημοσίευση ΝΟΜΟΣ με εκεί αναφορά σε αντίστοιχες προσφυγές ενώπιον του ΔΕΕ)."

 Σε ένα άλλο σημείο της απόφασης γίνεται αναφορά στο παρόν ιστολόγιο, το E-Lawyer:

 "Ωστόσο, έχει ήδη ασκηθεί κριτική, ως προς τον τρόπο με τον οποίο δίδεται η αυτοπρόσωπη δήλωση καθώς με αυτό τον τρόπο παραβιάζεται η "...αρχή της δημοσιότητας...", που αποτελεί θεμελιώδη αρχή για την ορθή λειτουργία της δικαιοσύνης, με το επιχείρημα ότι η ατομική εξέταση του αιτούντος από τον επιλαμβανόμενο της εκδίκασης της υπόθεσης Δικαστή σε ιδιαίτερο γραφείο, μπορεί να ενθαρρύνει πιεστικές - δυσάρεστες ερωτήσεις του τελευταίου (βλ. σχετικά Β.Σωτηρόπουλος Ο νέας νόμος για την ταυτότητα φύλου σε www.elawyer,blogspot.com 2017), ενώ εμμέσως προκαλεί την εντύπωση ότι ο ίδιος ο ιστορικός νομοθέτης είναι καχύποπτος ως προς τα στοιχεία της ταυτότητας του αιτούντα (βλ. σχετικά Δελή Η διαδικασία της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου υπό τον Ν.4491/2017 σε ΕφΑΔΠολΔ 4/2018 σελ. 387). Για τους άνω λόγους μάλιστα, από τους υποστηρικτές της εν λόγω άποψης, κρίνεται ορθότερο να διαρτηρηθεί η δημοσιότητα της σχετικής διαδικασίας, εκτός βέβαια των περιπτώσεων που ο ίδιος ο αιτών επιθυμεί την διεξαγωγή της συζήτησης "... κεκλεισμένων των θυρών...". Παρ' όλα τα ανωτέρω, με βάση τη γραμματική ερμηνεία της ως άνω διάταξης γίνεται δεκτό ότι αυτή (άρθρο 4 παρ. 2 εδάφιο β΄του ν.4491/2017) εξειδικεύει μεν τον τρόπο που δίδεται η δήλωση του αιτούντος, χωρίς όμως να ορίζει ότι ο μοναδικός τρόπος παροχής της είναι σε ιδιαίτερο γραφείο χωρίς δημοσιότητα (βλ. σχετικά Γ. Δελής  Η διαδικασία της νομικής αναγνώρισης της ταυτότητας φύλου υπό τον Ν.4491/2017 σε ΕφΑΔΠολΔ 4/2018 σελ. 388), άποψη με την οποία συντάσσεται άλλωστε και το παρόν Δικαστήριο εκτιμώντας ως ορθά τα επιχειρήματά της. Με βάση επομένως τις ανωτέρω παραδοχές αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως είναι το αυτοπρόσωπο της δήλωσης του αιτούντος φυσικού προσώπου και όχι ο τρόπος που θα δοθεί η τελευταία και, κατά συνέπεια, δεν είναι δυνατή η προσβολή της απόφασης αν τυχόν η αυτοπρόσωπη δήλωση δεν δόθηκε σε ιδιαίτερο γραφείο αλλα στο ακροατήριο του Δικαστηρίου κατά την "...κεκλεισμένων των θυρών..." συνεδρίαση αυτού, στην οποία μάλιστα συμμετείχε αναντίρρητα το αιτούν φυσικό πρόσωπο, όπως δηλαδή στην προκειμένη περίπτωση."

Μια πολύ σημαντική απόφαση για το δικαίωμα στην ταυτότητα φύλου. 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Πρόστιμα 400.000 ευρώ για διαρροή προσωπικών δεδομένων από την ΕΕΤΑΑ

Σημαντικά πρόστιμα επιβλήθηκαν από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με την απόφασή της 15/2026 στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας και στην Ελληνική Εταιρεία Τουριστικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης Α.Ε. (ΕΕΤΑΑ), για περιστατικά κυβερνοεπιθέσεων του Μαρτίου του 2025.

Οι εν λόγω κυβερνοεπιθέσεις αφορούσαν προσωπικά δεδομένα που τηρούνται από την ΕΕΤΑΑ για τις ανάγκες υλοποίησης της Δράσης (α) «Προώθηση και υποστήριξη παιδιών για την ένταξή τους στην προσχολική εκπαίδευση καθώς και για τη πρόσβαση παιδιών σχολικής ηλικίας, εφήβων και ατόμων με αναπηρία, σε υπηρεσίες δημιουργικής απασχόλησης» (πρόγραμμα «Βρεφονηπιακοί Σταθμοί») των περιόδων 2014-2015 έως και 2024-2025 και της πιλοτικής εφαρμογής της Δράσης (β) «Νταντάδες της Γειτονιάς». 

 Τα προσωπικά δεδομένα

 Για την πρώτη Δράση, τα προσωπικά δεδομένα αφορούσαν αιτούντες γονείς, ωφελούμενα παιδιά, φορείς που παρέχουν τις θέσεις προσχολικής αγωγής, φροντίδας, δημιουργικής απασχόλησης καθώς και εργαζόμενους σε αυτούς τους φορείς. 

Για τα παιδιά, τα δεδομένα ήταν:  α. Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, β. Ημ/νία γέννησης, γ. Φύλο, δ. ΑΦΜ ε. ΑΜΚΑ, στ. Ένδειξη ΑμεΑ και σχετικά πιστοποιητικά, η. Ένδειξη αναδοχής/επιμέλειας/επιτροπείας, ζ. Στοιχεία εισοδήματος (εισόδημα και αναλογών φόρος), η. Στοιχεία ημερήσιας παρουσίας στις Δομές της Δράσης (χρόνος εισόδου και εξόδου). 

Για τους γονείς / νόμιμους εκπροσώπους, τα δεδομένα ήταν α. Ονοματεπώνυμο, πατρώνυμο, μητρώνυμο, β. Ημερομηνία γέννησης, γ. Ιθαγένεια και στην περίπτωση αλλοδαπών από χώρες εκτός ΕΕ, Άδεια Διαμονής ή σχετικής αίτησης ανανέωσης, δ. Στοιχεία διεύθυνσης και επικοινωνίας, ε. Οικογενειακή κατάσταση, στ. Εργασιακή κατάσταση ιδίου και συζύγου/συντρόφου, ζ. ΑΦΜ και ΔΟΥ ιδίου και υζύγου/συντρόφου, η. ΑΜΚΑ ιδίου και συζύγου/συντρόφου, θ. Φύλο, ι. Ένδειξη ΑμεΑ ιδίου ή/και συζύγου/συντρόφου ή/και τέκνου, ια. Στοιχεία τέκνων κ.λπ. εξαρτώμενων μελών (ονοματεπώνυμο, ημ/νία γέννησης, ένδειξη ΑμεΑ), ιβ. Στοιχεία εισοδήματος ιδίου και συζύγου/συντρόφου (εισόδημα και αναλογών φόρος). 

Για τους φορείς που παρέχουν τις θέσεις, τα δεδομένα ήταν: α. Ονοματεπώνυμο, όνομα πατρός
και μητρός, β. Ημ/νία γέννησης, γ. Στοιχεία διεύθυνσης και επικοινωνίας, δ. ΑΜΦ, ε.
Ένδειξη ασφαλιστικής και φορολογικής ενημερότητας, στ. IBAN Τραπεζικού
λογαριασμού, ζ. Αμοιβή για παροχή υπηρεσιών στο πλαίσιο της δράσης.

Για τους εργαζόμενους στους φορείς τα δεδομένα ήταν: α. Ονοματεπώνυμο, β.
ΑΦΜ, γ. Ιδιότητα.

Υπολογίζεται ότι δεδομένου του δεκαετούς σχεδιασμού της δράσης, τα δεδομένα μπορεί να αφορούν 2.500.000 άτομα. 

Όσον αφορά στην πιλοτική εφαρμογή της Δράσης «Νταντάδες της Γειτονιάς», η παραβίαση αφορά στα προσωπικά δεδομένα του ωφελούμενου προσώπου (άτομο που έχει την επιμέλεια
βρέφους ή νηπίου). Λόγω της πιλοτικής φύσης του έργου, ο συνολικός αριθμός των ως άνω υποκειμένων ανέρχεται στα 700 άτομα περίπου. Τα προσωπικά δεδομένα αυτής της Δράσης περιλαμβάνουν: α. Ονοματεπώνυμο και πατρώνυμο, β. ΑΦΜ, γ. Ημερομηνία γέννησης, δ. Στοιχεία διεύθυνσης και επικοινωνίας, ε. IBAN Τραπεζικού λογαριασμού. 

Η Αρχή Προστασίας Δεδομένων έκρινε: 

Σύμφωνα με την απόφαση της Αρχής, η διαρροή

 "οφείλεται στη λειτουργία παλαιού διακομιστή εφαρμογών, παρωχημένης τεχνολογίας και χαμηλού επιπέδου ασφαλείας. Η εν λόγω τεχνική ευπάθεια ήταν γνωστή και ευλόγως προβλέψιμη και εκμεταλλεύσιμη με συνήθεις μεθόδους κυβερνοεπίθεσης. Η διατήρηση σε λειτουργία παρωχημένου πληροφοριακού συστήματος με γνωστές ευπάθειες αντιβαίνει στην υποχρέωση λήψης μέτρων, λαμβάνοντας υπόψη τις τελευταίες εξελίξεις, δηλαδή σύμφωνα με την κατάσταση της τεχνολογίας αιχμής (state of the art), ιδίως όταν υπάρχουν διαθέσιμες ενημερώσεις ασφαλείας ή εναλλακτικές λύσεις, δεδομένου ότι η υποχρέωση του άρθρου 32 δεν εξαντλείται στην αρχική εγκατάσταση μέτρων, αλλά περιλαμβάνει τη συνεχή επικαιροποίηση, διαχείριση ευπαθειών (vulnerability management), και απόσυρση legacy συστημάτων. Η Αρχή κρίνει ότι η ευπάθεια ήταν γνωστή στην κοινότητα κυβερνοασφάλειας, η εκμετάλλευσή της ήταν τεχνικά απλή, συνεπώς ο κίνδυνος ήταν προβλέψιμος και αποτρέψιμος, άρα η μη λήψη μέτρων συνιστά τουλάχιστον βαριά αμέλεια. Το επιχείρημα της ΕΕΤΑΑ ότι «δεν μπορούσαμε να σταματήσουμε λόγω δημοσίου συμφέροντος» απορρίπτεται διότι το δημόσιο συμφέρον δεν αίρει την υποχρέωση ασφάλειας, όπως επίσης το δημόσιο συμφέρον πλήττεται όταν ευπαθή Πληροφοριακά Συστήματα με κρίσιμα προσωπικά δεδομένα παραμένουν σε λειτουργία. Ομοίως, η αναφορά σε έλλειψη πόρων δεν αποτελεί λόγο απαλλαγής δεδομένου ότι οι οικονομικοί περιορισμοί δεν αίρουν την υποχρέωση συμμόρφωσης με το άρθρο 32 του ΓΚΠΔ. Η αντιμετώπιση της ευπάθειας, επίσης, δεν προκύπτει ότι έχει τέτοιο κόστος, το οποίο να ελήφθη υπόψη και να απορρίφθηκε η υλοποίηση του αντίστοιχου μέτρου λόγω του ύψους του κόστους εφαρμογής."

Όσον αφορά την ευθύνη του Υπουργείου, το οποίο είναι ο υπεύθυνος επεξεργασίας (ενώ η ΕΕΤΑΑ ο εκτελών την επεξεργασία) η Αρχή διαπίστωσε ότι αφορά την ασφάλεια των δεδομένων  καθώς και την έλλειψη ενεργής σύμβασης μεταξύ υπευθύνου επεξεργασίας και εκτελούντος την επεξεργασία (άρθρο 28 παρ. 3 ΓΚΠΣ).

Στο Υπουργείο επιβλήθηκε πρόστιμο 150.000 ευρώ για την παραβίαση των υποχρεώσεων ασφάλειας και 50.000 ευρώ για την έλλειψη ενεργής σύμβασης με την ΕΕΤΑΑ. 

Στην ΕΕΤΑΑ επιβλήθηκε πρόστιμο 150.000 ευρώ για την παραβίαση των υποχρεώσεων ασφάλειας και 50.000 ευρώ για την έλλειψη ενεργής σύμβασης με το Υπουργείο.  

 Περαιτέρω, με την απόφαση αυτή δόθηκε εντολή στους φορείς να συνάψουν σύμβαση και ειδικά στην ΕΕΤΑΑ να προβεί σε πλήρη υλοποίηση του συνόλου των μέτρων που αναφέρονται στο Εμπιστευτικό Παράρτημα, τα οποία έχει ήδη προγραμματίσει, εντός αποκλειστικής προθεσμίας ενός μήνα από τη λήψη της παρούσας και να ενημερώσει σχετικά την Αρχή προσκομίζοντας την κατάλληλη τεκμηρίωση.

Αναστολή απέλασης αλλοδαπού λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού

 Μια δικαστική απόφαση ιδιαίτερης βαρύτητας όσον αφορά την προστασία των ανθρώπινων δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμων δημοσιεύθηκε χθες από το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, κατά του Υπουργείου Μετανάστευσης και Ασύλου.

Ο αιτών, τον οποίο εκπροσωπώ ως πληρεξούσιος δικηγόρος, είναι ένας εργαζόμενος που έχει προσφύγει στην Ελλάδα από άλλο κράτος στο οποίο έχει υποστεί διώξεις λόγω του σεξουαλικού προσανατολισμού του, επειδή είναι ομοερωτικός άνδρας. Είχε αιτηθεί κανονικά άσυλο για τον λόγο αυτόν, καθώς το κράτος από το οποίο προέρχεται δεν παρέχει προστασία στα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα, αλλά αντιθέτως τα καταδιώκει τόσο με τις κρατικές αρχές όσο και κοινωνικά λόγω των ομοφοβικών αντιλήψεων που επικρατούν που καθιστούν εξαιρετικά επικίνδυνη την διαβίωση ενός ΛΟΑΤΚΙ+ ατόμου και την σωματική του ακεραιότητα. Ο αιτών παρουσίασε ένα αναλυτικό ιστορικό διώξεων με αποδείξεις και έγγραφα από την χώρα προέλευσής του.

Καθώς η Υπηρεσία ασύλου (Υπουργείου Μετανάστευσης και ασύλου) είχε απορρίψει το αίτημα για χορήγηση ασύλου, κρίνοντας ότι δεν είχε αποδειχθεί ο σεξουαλικός προσανατολισμός του ατόμου καθώς και ότι η χώρα από την οποία προέρχεται (Αίγυπτος) είχε κριθεί ως "ασφαλής χώρα", ο αιτών προσέφυγε στην Επιτροπή Προσφυγών. Η προσφυγή του απορρίφθηκε και εκεί, με το ίδιο αβάσιμο σκεπτικό, επομένως κρίθηκε ως άτομο υπό απέλαση.

Στην συνέχεια προσφύγαμε στην Δικαιοσύνη, η οποία αρχικά εκδίκασε την αίτηση αναστολής και την έκρινε δεκτή, διαφωνώντας μάλιστα με τις προηγούμενες απορρίψεις από το Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου. Στην επιχειρηματολογία μας χρησιμοποιήσαμε πλούσιο υλικό που τεκμηριώνει ότι η Αίγυπτος είναι μια καθαρά ομοφοβική χώρα, με εκθέσεις διεθνών οργανισμών, αλλά και πιο πρόσφατα δημοσιεύματα που ανέφεραν ότι η Αίγυπτος (και το Ιράν) διαμαρτυρήθηκε για τις σημαίες ουράνιου τόξου στο Μουντιάλ, ενώ ακόμη πιο πρόσφατα, η Αίγυπτος (και η Τουρκία) απαγόρευσαν την διέλευση κρουαζιερόπλοιου γκέι κρουαζιέρας από τα χωρικά τους ύδατα.

Το κύριο σκεπτικό της  δικαστικής απόφασης είναι:

 "ενόψει του ότι οι ισχυρισμοί του αιτούντος αναφορικά με τον σεξουαλικό του προσανατολισμό κρίθηκαν ως μη συνεκτικοί από την 19η Ανεξάρτητη Επιτροπή Προσφυγών, το Δικαστήριο, σε αντίθεση με την εν λόγω κρίση, αξιολογώντας τα δεδομένα της υπόθεσης, και, ιδίως, το γεγονός ότι οι ανωτέρω ισχυρισμοί, τους οποίους ο αιτών είχε προβάλει ενώπιον της Διοίκησης, δεν είναι προφανώς ασύνδετοι προς τους λόγους που, εκτιμώμενοι από τη Διοίκηση, θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την παροχή διεθνούς προστασίας, εκτιμά ότι η απομάκρυνση του αιτούντος από τη Χώρα και η επιστροφή του στη χώρα καταγωγής του (Αίγυπτο) είναι δυνατόν να του προκαλέσει βλάβη δυσχερώς επανορθώσιμη σε περίπτωση ευδοκίμησης της εκκρεμούς αίτησης ακυρώσεως, συνιστάμενη στην έκθεσή του σε κίνδυνο της ζωής και ασφάλειάς του. Προς αποτροπή, επομένως, της βλάβης αυτής δοθέντος δε, περαιτέρω, ότι δεν προκύπτει από τα στοιχεία του φακέλου, ούτε, εξάλλου, η Διοίκηση επικαλείται τη συνδρομή επιτακτικών λόγων δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι, σταθμιζόμενοι με τη βλάβη του αιτούντος, θα επέβαλαν την απομάκρυνσή του από την ελληνική επικράτεια (πρβλ. ΣτΕ Ε.Α. 62/2018, 637/2011, 964/2010, 729/2006), το Δικαστήριο κρίνει ότι πρέπει να διαταχθεί, ως κατάλληλο μέτρο, κατ’ άρθρο 52 παρ. 8 του π.δ. 18/1989 (Α’ 8), να απέχει η Διοίκηση από κάθε ενέργεια που θα ερείδεται αποκλειστικώς στην προσβαλλόμενη πράξη και θα έχει ως αποτέλεσμα την εξαναγκασμένη απομάκρυνση του αιτούντος από τη Χώρα, μέχρι να δημοσιευθεί οριστική απόφαση επί της εκκρεμούς αίτησης ακυρώσεώς του."

Με αυτό το σκεπτικό, το Δικαστήριο διέταξε την αποχή της διοίκησης από την εξαναγκασμένη αναχώρησης του αιτούντος από την Ελλάδα, μέχρι την δημοσίευση οριστικής απόφασης επί εητ αίτησης ακύρωσης που εκκρεμεί.

Μετά την δημοσίευση της απόφασης, ο αιτών που είχε ενδιαμέσως συλληφθεί και κρατείτο, αφέθηκε ελεύθερος.