Δευτέρα, Φεβρουαρίου 08, 2021

3.000 ευρώ αποζημίωση για υπέρβαση εύλογης διάρκειας της δίκης οφειλόμενη σε λάθος δικαστηρίου για την δικαιοδοσία του

 Το γραφείο μας εκπροσώπησε Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία που διεκδίκησε δικαστικά την αποζημίωσή της για υπέρβαση της εύλογης διάρκειας της διοικητικής δίκης ακολουθώντας την ειδική διαδικασία του ν. 4055/2012.

Η κύρια υπόθεση αφορούσε σε αγωγή – προσφυγή που ασκήθηκε το 2009 ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών, καθώς επρόκειτο για διαφορά από διοικητική σύμβαση. Εντούτοις, το Διοικητικό Εφετείο έκρινε το ένδικο βοήθημα απαράδεκτο λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας των Διοικητικών Δικαστηρίων αποφαινόμενο πως η επίδικη διαφορά είχε γεννηθεί από σύμβαση ιδιωτικού δικαίου. Κατά συνέπεια, η Εταιρεία άσκησε ομοίου περιεχομένου αγωγή ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, το οποίο όμως με απόφασή του που εκδόθηκε το 2016 έκρινε την αγωγή απαράδεκτη λόγω ελλείψεως δικαιοδοσίας των Πολιτικών Δικαστηρίων επί της διαφοράς, η οποία είχε γεννηθεί, κατά το σκεπτικό της απόφασης, από διοικητική σύμβαση. Ως εκ τούτου, η ενάγουσα Εταιρεία αναγκάστηκε να προσφύγει ενώπιον του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου (άρθρο 100 Συντάγματος) προς άρση της αποφατικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο δικαιοδοσιών. Το Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο έκρινε το 2019 πως αρμόδιο να εκδικάσει την διαφορά της ενάγουσας Εταιρείας ήταν πράγματι το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών στο οποίο και παρέπεμψε εκ νέου την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση. Εν τέλει, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών εξέδωσε οριστική απόφαση επί της διαφοράς τον Ιούνιο του 2020, ήτοι ένδεκα και πλέον έτη από την κατάθεση της πρώτης αγωγής – προσφυγής στο ίδιο Δικαστήριο. Για την υπερδεκαετή αυτή καθυστέρηση, η ενάγουσα Εταιρεία προσέφυγε στην δικαιοσύνη διεκδικώντας αποζημίωση από το Ελληνικό Δημόσιο.
Με την υπ’ αριθμό 1/2021 απόφασή του, το Διοικητικό Εφετείο Αθηνών, σε μονομελή σύνθεση, επεδίκασε στην Εταιρεία το ποσό των 3.000 ευρώ, επέστρεψε σε αυτήν το ήμισυ του καταβληθέντος παραβόλου και συμψήφισε τα έξοδα μεταξύ των διαδίκων.
Το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι σύμφωνα με το άρθρο 55 παρ. 1 του ν. 4055/2012, η αίτηση για δίκαιη ικανοποίηση ασκείται ανά βαθμό δικαιοδοσίας, ολόκληρο δε το χρονικό διάστημα της εκκρεμοδικίας από την κατάθεση του ενδίκου βοηθήματος ενώπιον του αρμοδίου διοικητικού δικαστηρίου μέχρι την παραπομπή εκ νέου σε αυτό, χωρίς υπαιτιότητα της ενάγουσας, με απόφαση του Ανωτάτου Ειδικού Δικαστηρίου και την δημοσίευση οριστικής απόφασης επί της ουσίας της διαφοράς εντάσσεται στον πρώτο βαθμό δικαιοδοσίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

H υποχρεωτική σίτιση κατά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου

  H υποχρεωτική σίτιση ενός απεργού πείνας δεν είναι εξ ορισμού καταδικασμένη πρακτική ως βασανιστήριο: το κριτήριο είναι κατά πόσον τεκμηρι...