Απαγόρευση χρήσης domain που μοιάζει με προγενέστερο domain και μεταγενέστερο εμπορικό σήμα

Με απόφασή του Πρωτοδικείου  Αθηνών απαγορεύθηκε η χρήση domain name και των ομόηχων διακριτικών γνωρισμάτων, σημάτων, τίτλων και απεικονίσεων  που περιέχουν όρο, ομόηχο  του οποίου o ενάγων είχε κατοχυρώσει σε προγενέστερο χρόνο ως domain αλλά σε μεταγενέστερο χρόνο ως ημεδαπό σήμα στο υπουργείο Ανάπτυξης.

Κρίσιμο στοιχείο κατά το Δικαστήριο στάθηκε η υπογραφή ιδιωτικού συμφωνητικού ανάμεσα σε ενάγοντα και εναγόμενο περί μη χρήσης όμοιων domain names, σημάτων και άλλων απεικονίσεων.

Με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται ότι η νομοθεσία για τα εμπορικά σήματα εφαρμόζεται και στο διαδίκτυο, ενώ το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι δεν ασκεί επιρροή ποιο από τα δύο όμοια ονόματα χώρου ενεργοποιήθηκε πρώτο, υπογραμμίζοντας τον καταλυτικό ρόλο του ιδιωτικού συμφωνητικού. Συνεπώς, με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται ότι η ιδιωτική αυτονομία κάμπτει την αρχή της χρονικής προτεραιότητας που ισχύει στο δίκαιο των domain names.

Περαιτέρω, το Δικαστήριο έκρινε ότι σε υποθέσεις που αφορούν το Διαδίκτυο δεν εφαρμόζεται η ταχεία διαδικασία που ισχύει για τις προσβολές από τη ραδιοτηλεόραση και τα έντυπα, επειδή "... το διαδίκτυο (internet) δεν αποτελεί "τύπο" με την έννοια της ίδιας διάταξης, επομένως οι αξιώσεις για χρηματική ικανοποίηση ηθικής βλάβης, η οποία προκλήθηκε μέσω του διαδικτύου υπάγονται στην τακτική διαδικασία". 

Αποτέλεσμα αυτής της αθεμελίωτης κρίσης είναι η άρνηση της Δικαιοσύνης να αναγνωρίσει ότι οι παραβάσεις που τελούνται μέσω διαδικτύου θα έπρεπε να εκδικάζονται με την ταχεία διαδικασία του άρθρου 681Δ, όπως ισχύει για τα έντυπα δημοσιεύματα και τις ραδιοτηλεοπτικές εκπομπές και όχι με την αργόσυρτη τακτική διαδικασία, όπως όλες οι άλλες περιπτώσεις προσβολής της προσωπικότητας. 

Επίσης με τον υπεργενικευτικό αφορισμό "το διαδίκτυο (internet) δεν αποτελεί τύπο" εκτοπίζονται αυθαίρετα οι συνταγματικές εγγυήσεις της ελευθεροτυπίας και της απαγόρευσης της λογοκρισίας (άρθρο 14 Σ.), όπως έχω επισημάνει και παλαιότερα.

Περαιτέρω, με αυτές τις αθεμελίωτες παραδοχές, κατ' αποτέλεσμα σε μια διαδικτυακή εφημερίδα κλασικής επιχειρηματικής διάρθρωσης δεν θα εφαρμόζεται ο Ν.1178 ούτε θα αναγνωρίζονται τα minimum χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης που ισχύουν για τις εφημερίδες, τα περιοδικά και τη ραδιοτηλεόραση. Ενισχύεται έτσι εμμέσως η "ιδιότυπη ασυλία" των διαδικτυακών ηλεκτρονικών εφημερίδων, οι οποίες μπορεί όμως να παρουσιάζουν επιχειρηματική διάρθρωση όπως και οι παραδοσιακοί εκδοτικοί οργανισμοί, αλλά να μην υπέχουν  αντίστοιχη ευθύνη.

Περισσότερες πληροφορίες για την υπόθεση: Data&Protection - Νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας

Πάντως οι παραπάνω νομολογιακές απόψεις είναι άκρως επικίνδυνες γιατί αρνούνται να εφαρμόσουν ουσιαστικά την αναλογική εφαρμογή κάλυψης του "κενού" με τα υπάρχοντα νομικά εργαλεία και ανοίγουν δρόμο για νέες νομοθετικές επεμβάσεις στην ελευθερία της έκφρασης. 

Νίκη της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών: μετά την παρέλευση αδρανούς τριετίας δεν αφαιρούνται κείμενα από ιστοσελίδα

Με μια απόφαση του Πρωτοδικείου απορρίφθηκε η αίτηση κειμενογράφων περί αφαίρεσης κειμένων που είχαν αναρτηθεί σε ιστοσελίδα στις αρχές του έτους 2005. Οι κειμενογράφοι επικαλέστηκαν τα δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας που έχουν στα κείμενα και ζήτησαν να αφαιρεθούν από την ιστοσελίδα στην οποία ισχυρίστηκαν ότι είχαν αναρτηθεί κατόπιν αντιγραφής. Ζήτησαν επίσης να απενεργοποιηθεί και το domain name της ιστοσελίδας.

Η ιστοσελίδα όμως, όταν έλαβε την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων των κειμενογράφων αφαίρεσε άμεσα τα επίμαχα κείμενα. Το γεγονός αυτό ήταν αποφασιστικής σημασίας για να απορριφθεί από το Δικαστήριο η αίτησή τους, η οποία κατέστη έτσι άνευ αντικειμένου ("ουσία αβάσιμη").

Το Δικαστήριο, όμως, παρ' ολο που θα μπορούσε να αρκεστεί στην παραπάνω τυπική διαπίστωση και να βγάλει την απόφασή του, πήγε ένα βήμα παραπέρα. Υπογράμμισε ως παράλληλο λόγο απόρριψης του αιτήματος το μεγάλο διάστημα αδράνειας των κειμενογράφων, από τη στιγμή που υποτίθεται ότι αντιγράφησαν τα κείμενά τους (αρχές 2005) μέχρι την άσκηση της αίτησης ασφαλιστικών μέτρων και της αγωγής τους (τέλη 2007). Η παρέλευση της τριετούς αδράνειας των κειμενογράφων, οδήγησε το Δικαστήριο στην εκτίμηση ότι "πιθανολογείται η έλλειψη επείγουσας κατάστασης αλλά και επικείμενου κινδύνου που επικαλούνται οι αιτούντες".

Η κρίση αυτή του Δικαστηρίου αποτελεί μία νίκη της ελεύθερης διακίνησης πληροφοριών στο Διαδίκτυο, έναντι μιας  αντίληψης για την πνευματική ιδιοκτησία που θα έθετε ανά πάσα στιγμή σε κίνδυνο την αρχειακή λειτουργία των ιστοσελίδων, ως ένα διαρκές και δημόσια προσβάσιμο μητρώο πληροφοριών. Με την απόφαση αυτή αναγνωρίζεται ότι η παρέλευση αδρανούς τριετίας από την ανάρτηση μιας καταχώρησης αποδυναμώνει το δικαίωμα να ζητηθεί με ασφαλιστικά μέτρα η απόσυρση των κειμένων, ακόμη κι αν οι αιτούντες επικαλούνται παράνομη αντιγραφή και παράνομη ανάρτηση σε μια ιστοσελίδα.

Περισσότερα στοιχεία και το κείμενο της απόφασης θα βρείτε στη σελίδα της Data&Protection - νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας.

Είναι οπωσδήποτε θετικό ότι το Mονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών διέγνωσε ότι δεν νοείται "επείγουσα κατάσταση" για την αφαίρεση των κειμένων, τρία ολόκληρα χρόνια μετά την ανάρτησή τους, παρόλο που θα μπορούσε να αρκεστεί στη διαπίστωση ότι αφού κατέβηκαν τα κείμενα, δεν υπάρχει λόγος λήψης ασφαλιστικών μέτρων.  Το Δικαστήριο όμως δεν τόλμησε να κάνει ευθέως λόγο για το υπέρτερο έννομο συμφέρον που υποστηρίζει ουσιαστικά την σκέψη ότι μετά την τριετία δεν υπάρχει λόγος για απόσυρση, παρόλο που επισημάνθηκε κατά την ακροαματική διαδικασία. 

Το υπέρτερο αυτό γενικό έννομο συμφέρον συνδέεται ακριβώς με τη φύση του Διαδικτύου, ως ένα μέσο που υπερβαίνει την κλασική ιδιοκτησιακή αντίληψη που διέπει τόσο την σχέση ιδιοκτήτη - μέσου ενημέρωσης, όσο και τη σχέση δημιουργού - έργου. Πρόκειται για το ειδικό χαρακτηριστικό του μέσου που εξήγησα και στο Δικαστήριο ότι συνιστά την "αρχειακή λειτουργία του Διαδικτύου". Η ιδιαίτερη αυτή φύση του μέσου, ενισχυμένη από την λειτουργία των "μηχανών αναζήτησης", το διαφοροποιεί κάθετα σε σχέση με τα παραδοσιακά μέσα όπως οι εφημερίδες, τα περιοδικά, η τηλεόραση και το ραδιόφωνο. 

Το Διαδίκτυο, σε αντίθεση με αυτά τα μέσα,  αποτελεί, εκτός των άλλων, ένα δημόσια προσβάσιμο αρχείο, στο οποίο τα ιδιοκτησιακού χαρακτήρα δικαιώματα θα πρέπει να σέβονται οπωσδήποτε την ένταξη έργων στη δομή μιας ιστοσελίδας, η οποία παρέχει διαρκή και ελεύθερη πρόσβαση στο χρήστη, πέρα από τους χρονικούς ή τοπικούς περιορισμούς που είναι σύμφυτοι με τα παραδοσιακά μέσα (καταχωρήσεις σε ημερήσιες εφημερίδες, εκπομπές στην τηλεόραση ή το ραδιόφωνο), στις οποίες ο χρήστης δεν μπορεί να ανατρέχει όποτε θέλει και από οποιοδήποτε σημείο του πλανήτη. 

Οι διαφοροποιήσεις αυτές σαφώς περιορίζουν τα δικαιώματα των δημιουργών σχετικά με την απαίτησή τους να αποσυρθούν τα κείμενά τους, όποτε αυτοί το επιθυμήσουν και χωρίς την επίκληση συγκεκριμένων λόγων που υπερέχουν του δημόσιου συμφέροντος για απόλαυση της "αρχειακής λειτουργίας" του Διαδικτύου. Φυσικά ο νόμος για την πνευματική ιδιοκτησία δεν έχει μεταβληθεί, αλλά οι σχετικές σκέψεις για τα αντιτιθέμενα δικαιώματα δημιουργών - χρηστών διευθετούνται με βάση της συνταγματική αναγωγή τους: από τη μία η ελεύθερη πρόσβαση στην πληροφορία που διακινείται ηλεκτρονικά (άρθρο 5Α του Συντάγματος) και από την άλλη τα ιδιοκτησιακά δικαιώματα επί προϊόντων της διανοίας (άρθρο 17 του Συντάγματος).

Αυτές οι σκέψεις θα παρείχαν ακόμη πληρέστερη θεμελίωση στην παραπάνω απόφαση, καθώς περιέχουν σταθμίσεις που οπωσδήποτε έλαβε υπόψη το Δικαστήριο και θα μπορούσε να είχε διατυπώσει και ρητά.

"Αντισυνταγματική" η αποπομπή Ζορμπά;

Με το θέμα αυτό είχα ασχοληθεί διεξοδικά και πέρσι.

Το Σύνταγμα λέει ότι απαγορεύεται η "ανάθεση διοικητικών καθηκόντων σε δικαστικούς λειτουργούς", χωρίς να διακρίνει  ανάμεσα σε "εν ενεργεία" ή "επί τιμή", διάκριση που παίζει ρόλο γιατί κατά το άρθρο 88 παρ. 1 του Συντάγματος "οι δικαστικοί λειτουργοί [...] είναι ισόβιοι". Άρα είτε είναι "εν ενεργεία" είτε είναι "επί τιμή" και πάλι κατά το άρθρο 89 παρ. 3 απαγορεύεται η ανάθεση σε αυτούς διοικητικών καθηκόντων. 

Όμως το Σύνταγμα έχει και τη διάταξη του άρθρου 89 παρ. 2 που λέει ότι "κατ΄' εξαίρεση επιτρέπεται στους δικαστικούς λειτουργούς να [...] μετέχουν σε συμβούλια ή επιτροπές που ασκούν αρμοδιότητες πειθαρχικού, ελεγκτικού ή δικαιοδοτικού χαρακτήρα καθώς και σε νομοπαρασκευαστικές επιτροπές, εφόσον η συμμετοχή τους αυτή προβλέπεται ειδικά από νόμο".

Και εδώ αρχίζει η ανάλυση που είχα κάνει πέρσι για το θέμα. 

Ουδέποτε βοήθησε στο διάλογο η  επιλεκτική ανάγνωση του Συντάγματος (για "αντισυνταγματικό κόλπο" μιλούν ΤΑ ΝΕΑ), τη στιγμή μάλιστα που τόσο εύκολα μπορεί να καταδειχθεί ότι αυτή εξυπηρετεί αντιπολιτευτικούς σκοπούς.

Ωστόσο, διαφορετικό είναι το ζήτημα σχετικά με το ποιος μπορεί να μπει επικεφαλής σε αυτήν την επιτροπή και διαφορετικό το κατά πόσον η ΕΑΚΝΕΑΕΔ επιτρέπεται να υποβιβαστεί από ανεξάρτητη διοικητική αρχή σε υπηρεσία του υπουργείου οικονομικών, όπως ήταν και πριν το 2005. 

Ο Συνήγορος του Πολίτη ελέγχει την ΕΕΤΤ κατόπιν αναφοράς του ΠΑΣΟΚ

Μια υπόθεση με ευρύτερο ενδιαφέρον για το "ελληνικό" Διαδίκτυο, ιδίως σχετικά με το ποια domain names μπορούν να εκχωρηθούν και σε ποιους. Το ΠΑΣΟΚ ζήτησε μέσω του παρόχου του την εκχώρηση του Ονόματος Χώρου euroelections.gr, όμως η Εθνική Επιτροπή Τηλεπικοινωνιών & Ταχυδρομείων (ΕΕΤΤ) απέρριψε την αίτηση με την τηλεγραφική αιτιολογία της "Προφανούς κακοπιστίας". 

Ποια είναι όμως αυτή η "προφανής κακοπιστία" που επέδειξε ο εν λόγω πολιτικός φορέας; 

Αποφεύγοντας μια - ενδεχομένως μακροχρόνια - δικαστική αντιδικία, το ΠΑΣΟΚ επέλεξε μια πιο γόνιμη οδό: κατέθεσε στην ΕΕΤΤ αίτηση θεραπείας  και πρόταση για την έναρξη μιας διαβούλευσης ώστε να διευκρινιστεί ποια είναι τα domain names που μπορούν να εκχωρούνται  και ποια αυτά που θα πρέπει ενδεχομένως να παραμένουν στον δημόσιο τομέα. 

Παράλληλα, το Κίνημα προσέφυγε και στον Συνήγορο του Πολίτη, επισημαίνοντας ότι η απόφαση της ΕΕΤΤ δεν περιλαμβάνει επαρκή αιτιολογία, ενώ τα κριτήρια για τα οποία μπορεί να απορριφθεί ένα όνομα χώρου λόγω "προφανούς κακοπιστίας" είναι απροσδιόριστα, περιορίζοντας το συνταγματικό δικαίωμα για "συμμετοχή στην κοινωνία της πληροφορίας" (άρθρο 5Α του Συντάγματος).

Η ΕΕΤΤ δεν απάντησε στην αίτηση θεραπείας εντός της προβλεπόμενης   από τον Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας προθεσμίας τριάντα ημερών  αίτηση θεραπείας.

Ο Συνήγορος του Πολίτη, όμως, ενεργώντας εντός των 50 ημερών που ορίζονται για την διεκπεραίωση υποθέσεων από το Δημόσιο, έστειλε στην ΕΕΤΤ έγγραφο που αναφέρει τα παρακάτω:

Αξιότιμοι κύριοι, 

      Ο Συνήγορος του Πολίτη, στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων του σύμφωνα με τα άρθρα 3 & 4 ν. 3094/2003, εξετάζει την από 5.6.2008 αναφορά (αρ. πρωτ. 8800) του δικηγόρου κ. *** , ως πληρεξουσίου του πολιτικού κόμματος «Πανελλήνιο Σοσιαλιστικό Κίνημα».  

      Από την αναφορά προκύπτει ότι η υπ’ αρ. πρωτ. 1283126/6.5.2008 αίτηση του εν λόγω κόμματος (υποβληθείσα μέσω του καταχωρητή *** Α.Ε.), για εκχώρηση του ονόματος χώρου www.euroelections.gr, απορρίφθηκε με την υπ’ αρ. πρωτ. 482/26.5.2008 απόφαση ΕΕΤΤ και με αιτιολογία «Προφανής κακοπιστία – άρθρο 8.1^η΄ του Κανονισμού».  

      Επισημαίνοντας τον εμφανώς συνοπτικό χαρακτήρα της αιτιολογίας αυτής, καθώς και την παράλειψη προηγούμενης ακρόασης, ο αναφερόμενος κατέθεσε σε σας την υπ’ αρ. πρωτ. 31686/5.6.2008 αίτηση θεραπείας, η οποία φέρεται να παραμένει αναπάντητη. 

      Εν όψει των ανωτέρω, παρακαλώ για τις απόψεις σας σχετικά με:

• την πλήρη αιτιολογία της επίμαχης απορριπτικής απόφασης,
• την εξειδίκευση της αόριστης έννοιας «προφανής κακοπιστία» κατά την τρέχουσα πρακτική εκχώρησης ονομάτων χώρου,
• το κατά πόσον η εξειδίκευση αυτή έχει λάβει οποιαδήποτε δημοσιότητα προκειμένου να καθίσταται εφικτή η προληπτική συνεκτίμησή της από τους ενδιαφερομένους,
• την τήρηση διαδικασίας ακρόασης προ δυσμενών αποφάσεων και
• την τύχη της συγκεκριμένης αίτησης θεραπείας.

       Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων για τη συνεργασία. 

Απομένει να παρακολουθήσουμε αν η ΕΕΤΤ θα ανταποκριθεί σε αυτό το κάλεσμα για μεγαλύτερη διαφάνεια στους όρους βάσει των οποίων εκχωρούνται τα ονόματα χώρου, ανταποκρινόμενη ταυτόχρονα και στις συνταγματικές υποχρεώσεις της για προηγούμενη ακρόαση και διαμόρφωση συνθηκών ασφάλειας δικαίου για το "ελληνικό" Διαδίκτυο. 

Υλοποίηση: Data&Protection - νομικές υπηρεσίες κοινωνίας της πληροφορίας

Update: επειδή υπάρχει ενδιαφέρον για την συζήτηση του θέματος, ακολουθούν μερικές θεσμικές πληροφορίες για την εκχώρηση domain names από την EETT. Από την ανάλυση προκύπτει ότι άλλο πράγμα είναι η προληπτική απόρριψη αίτησης domain name λόγω κακοπιστίας κατά το στάδιο της αίτησης εκχώρησης και άλλο πράγμα η κατασταλτική διαγραφή domain name λόγω κακόπιστης χρήσης, μετά από καταγγελία. 

- Kατά το άρθρο 11 του Κανονισμού Διαχείρισης Ονομάτων Χώρου με κατάληξη .gr, η διαδικασία εκχώρησης ενός Ονόματος Χώρου εκκινεί με την εκ μέρους του ενδιαφερόμενου (“κάθε πρόσωπο το οποίο επιθυμεί να του εκχωρηθεί συγκεκριμένο Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr”) συμπλήρωση και υποβολή Αίτησης Εκχώρησης. H αίτηση υποβάλλεται σε έναν “Καταχωρητή”, o oποίος γνωστοποιεί εντός μιας εργάσιμης ημέρας τα στοιχεία της Αίτησης στο Μητρώο με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω Διαδικτύου και δίδει στον καταχωρούμενο αποδεικτικό έγγραφο κατάθεσης της αίτησης. Το Μητρώο ερευνά, άμεσα, με την υποβολή της αίτησης αν η Αίτηση είναι υποστατή κατά την έννοια του άρθρου 7 του Κανονισμού και, εφόσον δεν συντρέχει τέτοια περίπτωση, ενεργοποιεί προσωρινά το Όνομα Χώρου με κατάληξη .gr, το οποίο αποτελεί αντικείμενο της Αίτησης και χαρακτηρίζει την Αίτηση στο Μητρώο με την ένδειξη "προσωρινή ενεργοποίηση". Οι κατ' άρθρο 7 όροι του υποστατού της αίτησης είναι οι εξής: 

(α) η Αίτηση δεν είναι πλήρης.

(β) Το Μεταβλητό ή/κι το Μη Μεταβλητό πεδίο του Ονόματος Χώρου αντιβαίνει τις διατάξεις των παραγράφων 1,2,3,4 και 5 του άρθρου 3 του Κανονισμού (επιτρεπτοί αλφαριθμητικοί χαρακτήρες, τουλάχιστον τρεις (3) έως εξήντα (60), όχι διαφοροποίηση τύπου μικρά/κεφαλαία, κλπ).

(γ) Κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης έχει ήδη εκχωρηθεί σε άλλο πρόσωπο όμοιο Όνομα Χώρου.

(δ) Κατά το χρόνο υποβολής της Αίτησης έχει ήδη δεσμευθεί σε άλλο πρόσωπο όμοιο Όνομα Χώρου.

(ε)  Το Μεταβλητό Πεδίο αποτελεί Κοινόχρηστο Όνομα Χώρου σύμφωνα με το Παράρτημα Γ του Κανονισμού (δηλ. το Μεταβλητό Πεδίο είναι “com”, “edu”, “net”, “org”, “gov”).

(στ) Το Μεταβλητό Πεδίο είναι όμοιο με το Μεταβλητό Πεδίο ήδη εκχωρηθέντος Ονόματος Χώρου με κατάληξη .gr του οποίου το δεύτερο επίπεδο συντίθεται από τους αλφαριθμητικούς χαρακτήρες gov.

- Εντός αποκλειστικής προθεσμίας είκοσι (20) ημερών από τη διαβίβαση της Αίτησης στο Μητρώο  από τον Καταχωρητή, η ΕΕΤΤ προβαίνει είτε σε Εκχώρηση του Ονόματος είτε σε απόρριψη της σχετικής Αίτησης  (άρθρο 13 Κανονισμού Διαχείρισης).

Οι λόγοι απόρριψης της Αίτησης Εκχώρησης προβλέπονται -ως ρητώς “περιοριστικά οριζόμενοι”- στο άρθρο 8 του Κανονισμού Διαχείρισης:

(α) Ταύτιση Μεταβλητού Πεδίου του Ονόματος Χώρο με γεωγραφικό όρο που περιλαμβάνεται στο σχέδιο Καποδίστριας.

(β) Το Μεταβλητό Πεδίο αποτελεί κωδικό χώρας που περιέχεται στη λίστα ISO 3166-1

(γ) Το Όνομα Χώρου σντίθεται από αλφαριθμητικά στοιχεία τα οποία συνθέτουν σημείο το οποίο αποτελεί λεξι κλειδί στο Διαδίκτυο. Ενδεικτικά αναφέρονται οι λέξεις www, email.

(δ) Το Όνομα Χώρου συντίθεται από αλφαριθμητικά στοιχεία, τα οποία συνθέτουν σημείο, η Εκχώρηση του οποίου αντίκειται στη δημόσια τάξη και τα χρηστά ήθη. 

(ε) Το Όνομα Χώρου συντίθεται από αλφαριθμητικά στοιχεία τα οποία συνιστούν σημείο και επίσημα του Ελληνικού κράτους και των λοιπών κρατών που αναφέρονται στο άρθρο 6 τρις της Συμβάσεως των Παρισίων για τη Βιομηχανική Ιδιοκτησία, καθώς και σημείο μεγάλης συμβολικής σημασίας, ιδίως θρησκευτικά σύμβολα και λέξεις. 

(στ) Αν το ίδιο πρόσωπο κατέθεσε εκ νέου Αίτηση για Όνομα το οποίο διαγράφηκε σύμφωνα με το άρθρο 9 του Κανονισμου χωρίς να υπάρχει λόγος που να δικαιολογεί αυτήν την νέα Αίτηση Εκχώρησης.

(ζ) Αν από τα στοιχεία της αίτησης δεν προκύπτει οτι ο Φορέας έχει την ιδιότητα που απαιτείται από το Παράρτημα Γ για τα εκεί οριζόμενα Μη Μεταβλητά Πεδία 3ου επιπέδου (gov, edu, org κλπ).

(η) Αν η αίτηση εκχώρησης έγινε με προφανή κακοπιστία. 

(θ) Σε περίπτωση που ο Καταχωρούμενος δεν έχει προσκομίσει τα στοιχεία από τα οποία προκύπτει η ταυτότητά του.

-  Η αρμοδιότητα της ΕΕΤΤ να διαγράφει, αυτεπαγγέλτως ή κατόπιν καταγγελίας, ένα Όνομα Χώρου που έχει ήδη εκχωρηθεί οριστικά αποτελεί μια διακριτή περίπτωση, η οποία, όπως είναι αυτονόητο, έπεται της έγκρισης της Αίτησης Εκχώρησης. Οι λόγοι για τη διαγραφή ενός Ονόματος Χώρου μετά την οριστκή εκχώρησή του περιλαμβάνονται στο άρθρο 9 του Κανονισμού Διαχείρισης (Λόγοι διαγραφής εκχωρηθέντος Ονόματος Χώρο με κατάληξη .gr).

Ευρωπαϊκή Σφραγίδα Ιδιωτικότητας

Η ευρωπαϊκή πιστοποίηση προϊόντων και υπηρεσιών για το σεβασμό της ιδιωτικότητας είναι γεγονός. Ο κ. P.Hustinx, Ευρωπαίος Επόπτης Προστασίας Δεδομένων, απένειμε την πρώτη σχετική πιστοποίηση στην υπηρεσία http://www.ixquick.com.

Πληροφορίες για το πως μπορείτε να πιστοποιηθείτε λαμβάνοντας  την Ευρωπαϊκή Σφραγίδα για τα προϊόντα και τις υπηρεσίες σας, εδώ.

Περνάμε λοιπόν σε μια εποχή κατά την οποία η ιδιωτικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που καθιστά ανταγωνιστικό το προϊόν ή την υπηρεσία και ο καταναλωτής μπορεί να εντοπίσει με εύληπτο τρόπο ποιος σέβεται τα προσωπικά δεδομένα και ποιος όχι. 

Ένα νέο σημαντικό κεφάλαιο προστίθεται στα κριτήρια πιστοποίησης προϊόντων και υπηρεσιών: το ποιος προστατεύει με αποτελεσματικότερο τρόπο τα θεμελιώδη δικαιώματα των χρηστών. 

"Διαβούλευση" ΟΠΙ: μια δεύτερη ανάγνωση των αποτελεσμάτων

Παρ' όλο που έχει επισημανθεί η ανάγκη κήρυξης της  ακυρότητας της "διαβούλευσης" του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας, η δημοσιοποίηση 66 απαντήσεων στην ιστοσελίδα του, επιτρέπουν να εξαχθούν ορισμένα χρήσιμα συμπεράσματα. 

Αρχικά κατηγοριοποίησα τους συμμετέχοντες σε πέντε γενικές ομάδες συμφερόντων:

(α) Πάροχοι υπηρεσιών

(β) Εταιρίες και ενώσεις εταιριών παραγωγής/διανομής έργων (εκδοτικοί, δισκογραφικές κτλ)

(γ) Οργανισμοί συλλογικής διαχείρισης δικαιωμάτων, εισπρακτικές εταιρίες, ενώσεις δημιουργών

(δ) Δημιουργοί, καλλιτέχνες, δημοσιογράφοι, μεταφραστές, παρουσιαστές κλπ

(ε) Πολίτες, χρήστες του διαδικτύου, φοιτητές, πληροφορικοί, νομικοί, λοιπά φυσικά πρόσωπα

Στη συνέχεια εξέτασα τις απαντήσεις των παραπάνω στις παρακάτω κατηγορίες:

- Διατυπώνουν  ενστάσεις για τη διατύπωση/τη δομή/τη χρήση εννοιών από  το ερωτηματολόγιο του ΟΠΙ

- Θεωρούν επαρκες το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο

- Συμφωνούν με τη λήψη νομοθετικών μέτρων για τον περιορισμό της “πειρατείας”, όπως το επιτρεπτό της παρακολούθησης κίνησης των χρηστών

- Συμφωνούν με τη λήψη τεχνικών μέτρων, όπως το φιλτράρισμα

- Απαντούν με προδιατυπωμένες και τυποποιημένες (“ίδιες”) απαντήσεις στο ερωτηματολογιο

Τα αποτελέσματα είναι πολύ ενδιαφέροντα:

1. Πέντε (5) πάροχοι και δώδεκα (12) πολίτες διατυπώνουν ευθέως ή εμμέσως ενστάσεις για το ερωτηματολόγιο. Κανένας δημιουργός, καμία εταιρία παραγωγής, κανένας εισπρακτικός φορέας δεν ενοχλείται από τη διατύπωση των ερωτημάτων! Όμως, σε ποσοστο 25,75 %  οι συμμετέχοντες αμφισβητούν το ερωτηματολόγιο.

2. Eπτά (7) πάροχοι και δεκαοκτώ (18) πολίτες θεωρούν επαρκές το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο. Άρα το 37,8% θεωρεί ότι η υφιστάμενη νομοθεσία δεν πρέπει να μεταβληθεί.

3. Κανένας πάροχος, αλλά σαράντα (40) συμμετέχοντες από όλες τις άλλες κατηγορίες ζητούν αλλαγή του νομοθετικού πλαισίου, με τους περισσότερους να είναι εκπρόσωποι εταιριών παραγωγής. Το ποσοστό που ζητά τη νομοθετική επέμβαση είναι 60%, ενώ ένα ποσοστό 2,2% δεν πήρε θέση σε αυτό το θέμα.

4. Τη λήψη τεχνικών μέτρων, όπως το φιλτράρισμα, απορρίπτουν συνολικά οι πάροχοι, υποστηρίζουν μόνο οκτώ (8) από τους εκπροσώπους των παραγωγών, μόνο 3 από τους εισπρακτικούς οργανισμούς, μόνο ένας (1) καλλιτέχνης -ίσως ο πιο διάσημος συμμετέχων, ο Γιάννης Κότσιρας- και (1) πολίτης. Σε ποσοστά, υπέρ του φιλτραρίσματος είναι μόνο ένα 19,69%. 

5. Με "προδιατυπωμένες" απαντήσεις (όμοιες) απαντούν μόνο δύο (2) από τους παρόχους (εύλογο: ΟΤΕ-ΟΤΕΝΕΤ), έντεκα (11) εκπρόσωποι εταιριών παραγωγής,  ένας οργανισμος συλλογικής διαχείρισης,  οκτώ (8) δημιουργοί-καλλιτέχνες και έξι (6) πολίτες. Συνολικά δηλαδή, το 40,90% δεν απάντησε με εντελώς δικά του λόγια, αλλά λειτούργησε με κάποια προσυνεννόηση σε σχέση με άλλους συμμετέχοντες.

Στους παραπάνω υπολογισμούς δεν μπορούσα να λάβω υπόψη τους 3 συμμετέχοντες που ζήτησαν εμπιστευτικότητα των απαντήσεών τους.

Αν θεωρείτε ότι έχω κάνει κάποιο λάθος, παρακαλώ να μου το επισημάνετε.

Πάντως νομιζω ότι αυτή η ανάγνωση είναι πιο ουσιαστική από τα "γενικά συμπεράσματα" του ΟΠΙ και λαμβάνει υπόψη ορισμένα σοβαρά ποιοτικά χαρακτηριστικά, παρόλο που, όπως είπαμε, η διαβούλευση πρέπει να ακυρωθεί. 

Aπάντηση ΟΠΙ: Δεν κρίθηκε απαραίτητη η τροποποίηση του ερωτηματολογίου

Σε απάντηση που έλαβα σήμερα από τον ΟΠΙ, επί της χθεσινής επιστολής μου, αναφέρονται τα εξής:

Αξιότιμε κύριε,

 

Όπως σας αναφέραμε δια της συνημμένης απαντήσεως μας στην πρώτη επιστολή σας, λάβαμε υπόψη το αίτημα σας. Ωστόσο δεν κρίθηκε απαραίτητη η τροποποίηση του ερωτηματολογίου της διαβούλευσης. Επίσης σας γνωρίζουμε ότι δεν έχει προγραμματισθεί άμεσα κάποια συνάντηση για το ζήτημα της διαδικτυακής πειρατείας και το ρόλο των φορέων παροχής διαδικτυακών υπηρεσιών ώστε να τίθεται ζήτημα πρόσκλησης των χρηστών του διαδικτύου. Τέλος, τα αποτελέσματα της διαβούλευσης βρίσκονται ήδη δημοσιευμένα στην ιστοσελίδα μας.

[υπογράμμιση, link δικά μου]

Η απάντηση αποσιωπά, φυσικά, ότι απορρίφθηκε η αίτησή μου χωρίς προηγουμένως να έχω κληθεί σε ακρόαση, σύμφωνα με το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος. 

Αυτό ισχύει και για τα άλλα πρόσωπα, τα οποία υπέβαλαν ενστάσεις επί της διαδικασίας της διαβούλευσης. Αναφέρομαι εδώ ιδίως στο εξαιρετικά εμπεριστατωμένο κείμενο της ομάδας digitalrights.gr , στο κείμενο του Αστέρη Μασούρα, αλλά και σε κείμενα άλλων συμμετεχόντων. Τα δημοσιευμένα "γενικά συμπεράσματα" που δημοσιεύθηκαν στην ιστοσελίδα του ΟΠΙ δεν αναφέρουν καν τις ενστάσεις που διατυπώθηκαν επί της διαδικασίας και μπορεί κάποιος να τα ανακαλύψει μόνο ψάχνοντας ένα προς ένα τα εβδομήντα αρχεία .pdf των συμμετεχόντων. Αυτό είναι μόνο μία από τις παρατηρήσεις που μπορούν να διατυπωθούν ειδικά για το θέμα της μετάδοσης των ίδιων των αποτελεσμάτων, ως "γενικά συμπεράσματα". Επιφυλάσσομαι και για άλλες παρατηρήσεις ως προς το θέμα μετάδοσης.

Το άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος αναφέρει: Το δικαίωμα της προηγούμενης ακρόασης του ενδιαφερομένου ισχύει και για κάθε διοικητική ενέργεια ή μέτρο που λαμβάνεται σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων του. Το γεγονός ότι "δεν κρίθηκε απαραίτητη η τροποποίηση του ερωτηματολογίου της διαβούλευσης" το γνωρίζουμε βέβαια εδώ και πολλές μέρες, αφού ο ΟΠΙ αποφάσισε την παράταση του χρόνου διεξαγωγής, απορρίπτοντας σιωπηρά και χωρίς καμία ακρόαση ή αιτιολογία τις περί του αντιθέτου αιτήσεις-ενστάσεις. 

Η παραπάνω απάντηση δεν καλύπτει επίσης την υποχρέωση που έχει ο ΟΠΙ ως κρατικός φορέας, να απαντά αιτιολογημένα σε κάθε αναφορά που του υποβάλλεται, όπως επιβάλλει το άρθρο 10 του Συντάγματος.

Αυτή η απάντηση δεν είναι αιτιολογημένη, αφού δεν μας εξηγεί:

(α) Για ποιους λόγους "δεν κρίθηκε απαραίτητη" η τροποποίηση του ερωτηματολογίου;

(β) Ποια είναι η απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του ΟΠΙ ή έστω της Γενικής Διευθύντριάς του ΟΠΙ, βάσει της οποίας κρίθηκε ότι έπρεπε να παραταθεί η διαβούλευση με το υπάρχον ερωτηματολόγιο και  ποια η  "ειδικής, σαφής και επαρκής" θεμελίωση της απόφασης, βάσει της οποίας θα πρέπει να απορρίπτονται ειδικά και μία προς μία οι ενστάσεις  που υποβλήθηκαν από τους ανωτέρω πολίτες;

(γ) Αφού επρόκειτο να ληφθεί μια απόφαση (περί συνέχισης της διαβούλευσης με το υπάρχον ερωτηματολόγιο), η οποία ήταν προφανώς εις βάρος του δικαιώματός μου να συμμετάσχω σε μια διαβούλευση με αντικειμενικά διατυπωμένες ερωτήσεις  αλλά και εις βάρος των ανθρώπων που υποστήριξαν ότι το ερωτηματολόγιο δεν ήταν σωστό, γιατί δεν κληθήκαμε πριν ο ΟΠΙ αποφασίσει την απόρριψη των αιτήσεών μας;

Όπως προκύπτει από τα παραπάνω, διατυπώνονται εύλογα ερωτήματα για την τήρηση διατάξεων συνταγματικής περιωπής ως προς τη διαδικασία που ακολούθησε ο Οργανισμός Πνευματικής Ιδιοκτησίας. 

Ερωτήματα, η απάντηση στα οποία θα κρίνει κατά πόσον είναι έγκυρη η συγκεκριμένη διεξαγωγή της διαβούλευσης, καθώς και τα αποτελέσματα αυτής, όπως μεταδίδονται από την ιστοσελίδα του κρατικού οργανισμού.

Η  γνώμη μου είναι ότι οι σοβαρές διαδικαστικές υπερβάσεις, όσο και το ουσιαστικό πρόβλημα της μεθόδου που ακολουθήθηκε για την σύνταξη του συγκεκριμένου ερωτηματολογίου συμπαρασύρουν σε ακυρότητα το σύνολο της διαδικασίας και των αποτελεσμάτων, ως προϊόντα μιας στρέβλωσης της πραγματικότητας (λ.χ. σύγχυση πειρατείας με την ανταλλαγή αρχείων εν γένει), την οποία επισήμαναν ακόμα και οι μεγάλες εταιρίες που πήραν μέρος στη συγκεκριμένη συζήτηση (βλ. λ.χ. απάντηση ΟΤΕΝΕΤ). 

Αποτέλεσμα αυτής της στρέβλωσης, η οποία οφείλεται είτε σε έλλειψη ενημέρωσης του συντάκτη του ερωτηματολογίου είτε σε προσπάθεια εκμαίευσης απαντήσεων σε μονολιθικές ερωτήσεις επιπέδου "είναι η κλοπή παράνομη;" είναι η σύγχυση των καλοπίστως συμμετεχόντων. Η σύγχυση των συμμετεχόντων σημαίνει και  πεπλανημένες απαντήσεις, οι οποίες με τη σειρά τους ακυρώνουν κάθε σοβαρότητα αποτελέσματος.

Ο ΟΠΙ οφείλει νομικά, πολιτικά και ηθικά:

(α)  να αναγνωρίσει έστω και αυτή τη στιγμή τα λάθη του, αποφεύγοντας αλυσιτελή νομικίστικα παραθυράκια τύπου "είμαστε ν.π.ι.δ." που θα συσκότιζαν την υπόθεση - ενώ το διακύβευμα είναι ακριβώς η διαφάνεια των προθέσεων, η αντικειμενικότητα και η συμμετοχή του πολίτη σε μία έντιμη και ανοικτή διαδικασία,

(β) να κηρύξει άκυρο το αποτέλεσμα της εν λόγω διαδικασίας, 

(γ) να καλέσει σε ακρόαση όσους έχουν διατυπώσει ενστάσεις για το ερωτηματολόγιο, 

(δ) να λάβει υπόψη τις εισηγήσεις τους και αν διαφωνεί να εξηγήσει με σαφήνεια και επάρκεια για ποιους συγκεκριμένους λόγους (μεθοδολογικούς, επιστημονικούς ή άλλους) διαφωνεί και 

(ε) να επαναπροκηρύξει την διαβούλευση με ορθά διατυπωμένο ερωτηματολόγιο.

Αν δεν πράξει τα παραπάνω, εξυπακούεται ότι η ακυρότητα της "διαβούλευσης" θα κηλιδώνει για πάντα τα αποτελέσματά της, τα οποία ουδείς νομιμοποιείται  να λάβει υπόψη, ιδίως αν αποτελέσουν τη βάση για νομοθετική πρόταση.

Ευελπιστώ ότι οι σημαντικές προσωπικότητες που στελεχώνουν τον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας, τόσο στο διοικητικό του συμβούλιο όσο και στο επιστημονικό του προσωπικό, έχουν την ευφυία να προβούν οίκοθεν στις επιβαλλόμενες ενέργειες, χωρίς να χρειαστεί  η παρέμβαση άλλων θεσμικών φορέων.

Συνήγορος του Πολίτη: κατά το χρόνο πρόσληψης εκπληρωμένες στρατιωτικές υποχρεώσεις

Σύμφωνα με Πόρισμα του Συνηγόρου του Πολίτη, θα πρέπει στο σύνολο το δημόσιου τομέα να γίνεται δεκτό ότι οι υποψήφιοι υπάλληλοι δεν είναι υποχρεωμένοι να έχουν εκπληρώσει τις στρατιωτικές τους υποχρεώσεις κατά το χρόνο υποβολής των δικαιολογητικών τους.

Πηγαίνοντας το θέμα παραπέρα όμως, ο Συνήγορος του Πολίτη θα έπρεπε να πει ότι αφού η υπαλληλική νομοθεσία επιτρέπει τις άδειες μητρότητας για τις γυναίκες, θα πρέπει να επιτρέψει και τις άδειες εκπλήρωσης των στρατιωτικών υποχρεώσεων, απαλείφοντας εντελώς ως προϋπόθεση πρόσληψης αυτή την αναχρονιστική διάταξη. 

Εκεί είναι η πρωτοπορία, όχι στα προφανή.

Βιβλίο: Οι ανεξάρτητες αρχές στη σύγχρονη δημοκρατία

Με μεγάλη ανυπομονησία περίμενα την έκδοση αυτού του μικρού βιβλίου, το οποίο περιέχει τις εισηγήσεις του νομικού συμποσίου που έγινε πέρσι με αυτόν τον τίτλο στο Μέγαρο Μουσικής. 

Στο πλαίσιο αυτής της εκδήλωσης και ειδικά στην ομιλία της τότε προέδρου της Βουλής κας Άννας Μπενάκη που περιέχεται στον τόμο, ορισμένοι διέγνωσαν  την πρόθεση της κυβέρνησης να προσπαθήσει να “ελέγξει” τις ανεξάρτητες αρχές. Ουσιαστικά αυτή η ομιλία της προέδρου έδωσε αφορμή και στην Εθνική Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου να εκδώσει μια απόφαση σχετικά με τον έλεγχο  των ανεξάρτητων αρχών στη σύγχρονη δημοκρατία.

Το βιβλίο λοιπόν περιέχει, εκτός από την ομιλία της τ. προέδρου:

- τις εισηγήσεις των  τότε πέντε επικεφαλής των συνταγματικά ανεξάρτητων αρχών (ΑΠΔΠΧ, ΕΣΡ, ΣτΠ, ΑΣΕΠ, ΑΔΑΕ σ.σ. από αυτούς ο μόνος που απήλθε ήταν ο κ. Γουργουράκης της ΑΠΔΠΧ), 

-μια βαρύνουσα εισήγηση του κ. P.Hustinx, Ευρωπαίου Επόπτη Προστασίας Δεδομένων, 

-ένα ενδιαφέρον κείμενο του τέως Συνηγόρου του Πολίτη του Κοσόβου (στα αγγλικά),

-ένα εισαγωγικό κείμενο του κ. Νίκου Φραγκάκη, ο οποίος επιμελείται και την έκδοση, 

-την σημαντική τοποθέτηση του καθηγητή κ. Σπύρου Σημίτη, ο οποίος μας διαφώτισε σχετικά με αντίστοιχες εξελίξεις στην Γερμανία, 

-τις ενδιαφέρουσες απόψεις του καθηγητή κ. Νίκου Αλιβιζάτου, ο οποίος υπήρξε και στο παρελθόν μέλος δύο  ανεξάρτητων αρχών (ΕΣΡ και ΑΠΔΠΧ)

-ένα εξαιρετικό κείμενο του συνταγματολόγου και σήμερα βουλευτή επικρατείας του ΠΑΣΟΚ κ. Γ. Παπαδημητρίου

- και τις δύο ομιλίες των “απαραίτητων” κ.κ. Καθηγητών Παυλόπουλου και Βενιζέλου, οι οποίοι έφεραν λίγη περισσότερη “πολιτική” στην κουβέντα.

Ως επίμετρο προστέθηκε κι ένα κείμενο του τ. προέδρου ΑΠ κ. Ματθία, το οποίο είχε δημοσιευθεί τον καιρό της επίθεσης της κυβέρνησης και του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου στο θεσμικό πλαίσιο της προστασίας προσωπικών δεδομένων, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Ήταν ένα εξαιρετικά ενδιαφέρον συνέδριο και θυμάμαι να κρατάω σημειώσεις μανιωδώς σε ένα μπλοκάκι, προσευχόμενος να δημοσιευθεί σύντομα ο πολυαναμενόμενος μικρός τόμος. Από τις εισηγήσεις μου έκαναν ιδιαίτερη εντύπωση:

-η επιλογή του κ. Hustinx να μιλήσει για το θέμα της αποτελεσματικότητας των ανεξάρτητων αρχών, μολονότι η “εσωτερική” συζήτηση στην Ελλάδα αναλίσκεται ακόμη στη δικαιοπολιτική αναζήτηση της έννοιας και της σκοπιμότητας της "ανεξαρτησίας".

-Αυτό ουσιαστικά επισήμανε και ο κ. Σπύρος Σημίτης, υπογραμμίζοντας τον διαβουλευτικό - λειτουργικό ρόλο των Αρχών και υποστηρίζοντας ότι οι κανονιστικές-εκτελεστικές τους αρμοδιότητες δεν είναι το προέχον στοιχείο, σε σχέση με την πειθώ.

-Από τους προέδρους των Αρχών, ο πιο ενδιαφέρων ήταν ο κος Βέης του ΑΣΕΠ, με μια ολοζώντανη παρουσίαση, παρά το ελαφρώς αδιάφορο σε μένα θέμα. Οι υπόλοιποι ήταν άχρωμοι  αν όχι και απογοητευμένοι.

-Ο κ. Παπαδημητρίου έθεσε επίσης το ζήτημα της “θεσμικής ευπρέπειας”, ενός  όρου που νομίζω ότι περιγράφει με ακρίβεια την νομικά χαλαρή υποχρέωση για σεβασμό των Αρχών από το υπουργικό συμβούλιο. 

Ένα χρήσιμο έργο που εμβαθύνει το διάλογο για το ρόλο των ανεξάρτητων αρχών σήμερα.

Μετά την παρέμβαση e-lawyer ο ΟΠΙ δημοσιεύει τα αποτελέσματα της "διαβούλευσης"

Λίγες ώρες μετά την αποστολή της επιστολής  για το θέμα της μη απάντησης στην επισήμανση ότι το ερωτηματολόγιο θα έπρεπε να επαναδιατυπωθεί, ο ΟΠΙ δημοσιοποιεί τα αποτελέσματα της "διαβούλευσης" για την πειρατεία.

Τις απαντήσεις θα δείτε εδώ.

Είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικές οι απαντήσεις των ανθρώπων της τέχνης και του πνεύματος.

Και βέβαια η επιβεβαίωση της αρχικής επισήμανσης: "ποσοστό 86% των συμμετεχοντων προτείνει ότι πρέπει να ληφθούν κάποια μέτρα, ενώ το υπόλοιπο 14% δεν κάνει λόγο για ανάληψη δράσης προκειμένου να καταπολεμηθεί το φαινόμενο της πειρατείας".

"Oλοταχώς" για άρση του απορρήτου λοιπόν, ενώ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν ήδη επισημανθεί οι σχετικές ανησυχίες για τον σεβασμό των ανθρώπινων δικαιωμάτων.

Ωστόσο παραμένει το ερώτημα:

 Για ποιο λόγο ο ΟΠΙ δεν εξέτασε το ενδεχόμενο επαναδιατύπωσης των ερωτημάτων, αφού επισημάνθηκε από αρκετές πλευρές ότι οι ερωτήσεις είναι διατυπωμένες κατά τρόπο που δεν ευνοεί έναν κατ' ουσίαν διάλογο για το θέμα;

Και προστίθεται κι άλλο ένα:

Πόσο έγκυρη μπορεί να είναι αυτή η διαβούλευση και τα αποτελέσματά της, όταν βαρύνονται από την παραπάνω "σιωπή" του Οργανισμού Πνευματικής Ιδιοκτησίας;

Θα μελετήσουμε με προσοχή τα στοιχεία που μεταδίδει ο ΟΠΙ και θα επανέλθουμε σε αυτό το θέμα άμεσα.

Ζητώντας εξηγήσεις από τον ΟΠΙ για την "διαβούλευση"

To ακόλουθο κείμενο εστάλη σήμερα μέσω e-mail στον Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας.

ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΔΙΑΒΟΥΛΕΥΣΗ ΤΟΥ Ο.Π.Ι. 

ΓΙΑ ΤΗΝ “ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ” ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ 

Κυρίες, Κύριοι,

Στις 26.5.2008 υπέβαλα ενώπιον του ΟΠΙ μιαν αναφορά, με την οποία επισήμανα ότι οι ερωτήσεις που περιλαμβάνονταν στο έντυπο που διατίθεται για συμμετοχή στη δημόσια διαβούλευση μέσω της ιστοσελίδας του ΟΠΙ έχουν επικριθεί από ορισμένους bloggers, με τη μομφή ότι η διατύπωση των ερωτημάτων επιδιώκει την εξαγωγή κατευθυνόμενων απαντήσεων από τους συμμετέχοντες. Με την αναφορά αυτή εισηγήθηκα στον ΟΠΙ να απευθύνει μια γενική πρόσκληση προς τους ενδιαφερόμενους χρήστες του διαδικτύου, προκειμένου να συζητηθούν από κοντά αυτές οι αντιρρήσεις ως προς το ίδιο το ερωτηματολόγιο και να εξεταστεί το ενδεχόμενο επαναδιατύπωσής του. 

Το κείμενο της αναφοράς αναρτήθηκε στις 26.5.2008 στην ιστοθέση με διεύθυνση  http://elawyer.blogspot.com/2008/05/blogger.html.

Αντί απάντησης στην ανωτέρω αναφορά μου, ανακοινώθηκε στην ιστοσελίδα  του ΟΠΙ ότι: “Κατόπιν πολλών σχετικών αιτημάτων δίδεται τελευταία παράταση συμμετοχής στη διαβούλευση ως και την 15.06.08.”, ενώ αρχικά η προθεσμία ήταν μέχρι τις 30.5.2008. Αποφασίστηκε, δηλαδή, η συνέχιση της δημόσιας διαβούλευσης με το αρχικό ερωτηματολόγιο, μολονότι είχε υποβληθεί αναφορά με εισήγηση για το ενδεχόμενο επαναδιατυπώσεώς του. 

Κατόπιν παρέλευσης της προθεσμίας παράτασης, στην ιστοσελίδα του ΟΠΙ ανακοινώθηκε το μήνυμα: “Σας ευχαριστούμε για τη συμμετοχή σας στη δημόσια διαβούλευση. Η προσθεσμία υποβολής συμμετοχής παρήλθε στις 15.06.08. Σύντομα θα δημοσιευθούν οι απόψεις που εστάλησαν και θα ανακοινωθούν τα αποτελέσματα.” Μέχρι σήμερα όμως, ένα μήνα μετά την παρέλευση της προθεσμίας, δεν έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα κανένα σχετικό “αποτέλεσμα”, ενώ παραμένει αναπάντητη η από 26.5.2008 αναφορά μου ενώπιον του Οργανισμού Σας, μολονότι  ο ΟΠΙ αποφάσισε αντίθετα προς το αίτημα, χωρίς την χορήγηση σαφούς, ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας προς τούτο.

Σύμφωνα με το άρθρο 10 του Συντάγματος, καθένας ή πολλοί μαζί έχουν το δικαίωμα, τηρώντας τους νόμους του Kράτους, να αναφέρονται εγγράφως στις αρχές, οι οποίες είναι υποχρεωμένες να ενεργούν σύντομα κατά τις κείμενες διατάξεις και να απαντούν αιτιολογημένα σε εκείνον, που υπέβαλε την αναφορά, σύμφωνα με το νόμο. 

Σύμφωνα με το άρθρο 5 παρ. 1 του Ν.1943/1991, οι δημόσιες υπηρεσίες, τα ν.π.δ.δ., οι ο.τ.α. και οι λοιποί φορείς του δημόσιου τομέα υποχρεούνται να απαντούν οριστικά στα αιτήματα των πολιτών (φυσικών ή νομικών προσώπων ημεδαπών ή αλλοδαπών) και να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους μέσα σε χρονικό διάστημα εξήντα ημερών. Κατά την παρ. 7 του ίδιου νόμου, σε περίπτωση μη τήρησης των προθεσμιών που προβλέπονται στις διατάξεις του Ν. 2690/1999 (ΦΕΚ 45/Α'), όπως ισχύουν, καταβάλλεται στον αιτούντα, από τον οικείο φορέα, πλήρης αποζημίωση. 

Κατά το άρθρο 4 του  Ν.2690/1999, οι δημόσιες υπηρεσίες, όταν υποβάλλονται αιτήσεις, οφείλουν να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις των ενδιαφερομένων και να αποφαίνονται για τα αιτήματά τους μέσα σε προθεσμία πενήντα (50) ημερών, εφόσον από ειδικές διατάξεις δεν προβλέπονται μικρότερες προθεσμίες. Επίσης, κατά το άρθρο 6 προβλέπεται, όπως και στο άρθρο 20 παρ. 2 του Συντάγματος, ότι οι διοικητικές αρχές πριν από κάθε ενέργεια ή μέτρο σε βάρος των δικαιωμάτων ή συμφερόντων συγκεκριμένου προσώπου, οφείλουν να καλούν τον ενδιαφερόμενο να εκφράσει τις απόψεις του, εγγράφως ή προφορικώς, ως προς τα σχετικά ζητήματα. 

Ο ΟΠΙ είναι νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου και  ιδρύθηκε βάσει του άρθρου 69 Ν.2121/1993 για την "Πνευματική Ιδιοκτησία, Συγγενικά Δικαιώματα και άλλα Πολιτιστικά Θέματα” (ΦΕΚ Α/ 25/1993) και σε συνδυασμό με το ΠΔ 311/1994 (ΦΕΚ A/ 165/1994), με το άρθρο 8 παρ. 13 και 14 Ν.2557/1997 (ΦΕΚ Α/ 217/1997), καθώς και με το άρθρο 7 παρ. 13 Ν.2819/2000 (ΦΕΚ Α/ 84/2000). Ωστόσο, οι ανωτέρω διατάξεις του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, απηχώντας συνταγματικές ρυθμίσεις, εφαρμόζονται και στα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου, όπως έκρινε ο Συνήγορος του Πολίτη σε Πόρισμά του για το νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία “Εθνικό Θέατρο”:

Επικαλούμενο τη νομική μορφή υπό την οποία λειτουργεί, το Εθνικό Θέατρο θα μπορούσε πιθανώς να ισχυρισθεί ότι δεν δεσμεύεται από τον ανωτέω Κώδικα [Διοικητικής Διαδικασίας]. Ωστόσο, οι κρίσιμες διατάξεις ήδη αποδίδουν και εξειδικεύουν συνταγματικές ρυθμίσεις (άρθρα 5α παρ. 1 & 10 παρ. 3 του Συντάγματος), οι οποίες, σε ό,τι αφοροά τους υπόχρεους, δεσμεύουν την πολιτεία στην ευρύτατη δυνατή οριοθέτησή  της χωρίς να διαχωρίζουν μεταξύ νομικών προσώπων δημοσίου ή ιδιωτικού δικαίου.”

[Συνήγορος του Πολίτη, Πόρισμα της 21.11.2007,  πλήρες κείμενο διαθέσιμο στην ιστοθέση: http://www.synigoros.gr/pdfs/31_3_08porisma_metafrasi.pdf]

Σύμφωνη με αυτή την προσέγγιση του Συνηγόρου του Πολίτη είναι και η προγενέστερη ΔΙΣΚΠΟ/Φ.17/ΟΙΚ/1710 απόφαση των υφυπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομίας και Οικονομικών (ΦΕΚ Β΄ 1226/10.8.2004), κατά το άρθρο 1 της οποίας ορίζεται ότι: “Σε περίπτωση μη τήρησης των προβλεπομένων από τις διατάξεις του άρθρου 4 του Ν.2690/1999, όπως τροποποιήθηκαν με το άρθρο 6 του Ν.3242/2004 προθεσμιών μέσα στις οποίες οι υπηρεσίες του Δημόσιου Τομέα, υποχρεούνται να απαντούν οριστικά στα αιτήματα των πολιτών και να διεκπεραιώνουν τις υποθέσεις τους, καταβάλλεται στον αιτούντα, από τον οικείο φορέα, πλήρης αποζημίωση”. Το σχετικό αίτημα υποβάλλεται, σύμφωνα με την απόφαση, στην “Ειδική Επιτροπή του άρθρου 2 παρ. 13 του Ν.2690/1999 που λειτουργεί στην έδρα κάθε Περιφέρειας, για θέματα υπηρεσιών του Δημόσιου Τομέα, όπως αυτός οριοθετείται από τις διατάξεις του άρθρου 14 του Ν.2190/1994, όπως ισχύει κάθε φορά”. Στις υπηρεσίες του Δημόσιου Τομέα υπάγονται, σύμφωνα με το Ν.2190/1994, τα νομικά πρόσωπα ιδιωτικού δικαίου που ανήκουν στο κράτος ή επιχορηγούνται τακτικώς, σύμφωνα με τις κείμενες διατάξεις, από κρατικούς πόρους κατά 50% τουλάχιστον του ετήσιου προϋπολογισμού τους. Ως εκ τούτου, το ν.π.ι.δ. που έχει ιδρυθεί με νόμο και το διοικητικό συμβούλιό του διορίζεται με υπουργική απόφαση, αποτελεί μέρος του ευρύτερου δημόσιου τομέα, καθόσον ανήκει στο κράτος.

Σήμερα, 14 Ιουλίου 2008, έχουν παρέλθει 49 ημέρες χωρίς να έχει απαντηθεί η ανωτέρω αναφορά μου. Αντιθέτως, το αίτημα περί αναδιατύπωσης του κειμένου της διαβούλευσης έχει ήδη απορριφθεί σιωπηρώς.

Θεωρώ ότι η αναιτιολόγητη αυτή απόρριψη  δεν συνάδει με τις αρχές της ορθής διοικητικής συμπεριφοράς που οφείλει να τηρεί ένας κρατικός οργανισμός επιφορτισμένος με αρμοδιότητες ενημέρωσης για ζητήματα πνευματικής ιδιοκτησίας και θα επιθυμούσα να μου εξηγήσετε σε ποιον λόγο οφείλεται.