Απάντηση Δημάρχου Ασπροπύργου σε E-Lawyer

O κ. Νικόλαος Μελετίου, Δήμαρχος Ασπροπύργου, εξέδωσε στις 9.9.2009 το ακόλουθο δελτίο τύπου ως απάντηση στο post  "Παγκόσμια Οργάνωση κατά Βασανιστηρίων: δικαστική παρενόχληση εκπροσώπων Ρομά από Δήμο Ασπροπύργου" και στο post "Απάντηση Δημάρχου Ασπροπύργου στην Παγκόσμια Οργάνωση κατά των Βασανιστηρίων". 

Τον ευχαριστώ για αυτή την επιστολή και την αναδημοσιεύω εδώ από την  ιστοσελίδα του Δήμου Ασπροπύργου, με μόνο σχόλιο ότι η έννοια της "δικαστικής παρενόχλησης" δεν αποτελεί ποινικό αδίκημα και ως εκ τούτου δεν τίθεται ζήτημα υποκατάστασης της Δικαιοσύνης από την χρήση αυτής της αξιολογικής κρίσης εκ μέρους μιας ΜΚΟ. Στο e-lawyer εξάλλου αναλύθηκε αλλά δεν υιοθετήθηκε η χρήση του όρου "δικαστική παρενόχληση" και σε κάθε περίπτωση υπογραμμίσθηκε ότι μόνη αρμόδια για την ουσία της υπόθεσης είναι η Δικαιοσύνη, ο ρόλος της οποίας είναι διακριτός σε σχέση με την κριτική που κάθε πολίτης μπορεί να ασκήσει ως προς την στάση της εκτελεστικής εξουσίας απέναντι στην Κοινωνία των Πολιτών.

ΔΕΛΤΙΟ  ΤΥΠΟΥ - ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΗΜΑΡΧΟΥ 

09/09/2009 

http://www.aspropyrgos.gr/PressOfficeNewsView.action?newID=155#

Δ  Ε  Λ  Τ  Ι  Ο     Τ  Υ  Π  Ο  Υ

ANOIXTH  ΕΠΙΣΤΟΛΗ – ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΤΟΥ  ΔΗΜΑΡΧΟΥ  ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ,  ΝΙΚΟΛΑΟΥ  ΜΕΛΕΤΙΟΥ,  ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑ  ΠΟΥ  ΑΝΑΡΤΗΘΗΚΕ  ΣΤΟ  ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ  elawyer.blogspot.com 
(http://elawyer.blogspot.com/2009/08/blog-post_26.html και http://elawyer.blogspot.com/2009/08/blog-post_28.html)

Αγαπητέ «ηλεκτρονικέ Δικηγόρε» (elawyer),

Επειδή, διάβασα, με μεγάλο ενδιαφέρον, τα σχόλια σου, για τη δήλωση που έκανα, με αφορμή μια παρέμβαση της «Παγκόσμιας Οργάνωσης κατά των Βασανιστηρίων», θα μου επιτρέψεις να μοιραστώ μαζί σου, και με τους Πολίτες του τόπου μου, κάποιες επισημάνσεις και παρατηρήσεις, σε όσα ισχυρίζεσαι, απαντώντας παράλληλα στα ερωτήματα που θέτεις ευθέως και στα ζητήματα που προκύπτουν από το σημείωμά σου.

1^ον) Το γεγονός ότι, η υπόθεση της κατάληψης του Δημαρχείου Ασπροπύργου, και της μήνυσης που κατέθεσα, αφορά επεισόδιο του 2007, και η ανακοίνωση – επιστολή, της εν λόγω «Παγκόσμιας Μ.Κ.Ο.», δημοσιοποιήθηκε δύο χρόνια μετά, και συγκεκριμένα, σαράντα μέρες πριν τη δίκη, καθιστά ηλίου φαεινότερους τους πραγματικούς στόχους των επιστολογράφων.  Είναι ολοφάνερο ότι, δεν ενδιαφέρονται να «διαφωτίσουν», τους αποδέκτες της επιστολής τους, για τα περιστατικά στα οποία αναφέρονται, ούτε και επιθυμούν πραγματικά, την εξέταση των μαρτύρων των «Ρομά», όπως τους ονομάζετε.

Ειρήσθω εν παρόδω ότι, οι συγκεκριμένοι πολίτες, αυτοπροσδιορίζονται και αυτοαποκαλούνται, Έλληνες Αθίγγανοι. Κατά συνέπεια, υποχρεούμαι να αναρωτηθώ, ποια σύμβαση δικαιωμάτων του Ανθρώπου επιτρέπει, τόσο σε σας όσο και σε μια «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο.», να τους βαφτίζει «Ρομά»; Έχουν ή δεν έχουν το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού; Κι αν ναι; Γιατί δεν το σέβεστε και λειτουργείτε ως «ανάδοχοί» τους;

Επιστρέφω στην ουσία της πρωτοβουλίας, για  να επισημάνω τα εξής: Αν η «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο», είχε την πρόθεση να υπερασπισθεί πραγματικά, αναφαίρετα ανθρώπινα δικαιώματα των μηνυθέντων, μπορούσε να θέσει  το θέμα, της μη εξέτασης των μαρτύρων, που αυτοί πρότειναν. Δεν το έπραξε, βέβαια, επί δύο χρόνια και πλέον, διότι, απ΄ ότι φαίνεται, η «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο.», επί της ουσίας, δεν ενδιαφέρεται να διασφαλίσει τα δικαιώματά τους.  Μάλλον στόχευε και στοχεύει, να μετατρέψει τον ισχυρισμό που προβάλλει, σε στοιχείο πίεσης του δικαστηρίου, που θα εκδικάσει την υπόθεση, στις 9 Οκτωβρίου 2009.

2^ον) Επειδή, παραπάνω, αναφέρθηκα σε «αναδόχους» εθνικών ταυτοτήτων, και στην πρόσφατη δήλωσή μου, σε αυτούς που «εξέδωσαν ήδη ¨δικαστική απόφασ稻, μπορείτε να εξηγήσετε, με ποιο δικαίωμα, σεις και η «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο.»,  βαφτίζετε «δικαστική παρενόχληση», την απόφασή μου, ως Πολίτης και ως Δήμαρχος της Πόλης μου, να ασκήσω το αναφαίρετο δικαίωμά μου, να προσφύγω στη Δικαιοσύνη, για όσα διαδραματίστηκαν στο Δημαρχείο και στο Γραφείο μου; Αν δεν κάνω λάθος, αρμόδιο για να κρίνει, αν η μήνυσή μου, είναι ή όχι «δικαστική παρενόχληση», είναι το Δικαστήριο που θα την εξετάσει, και μόνον αυτό, και σίγουρα καμιά «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο.» και κανένα blog!

3^ον) Κι ας έρθουμε, τώρα, στην πολύπαθη έννοια της υπεράσπισης των ανθρώπινων δικαιωμάτων, και στην έκφρασή μου, για «επιλεκτικές ευαισθησίες», για την οποία αναρωτιέστε, τι τάχα σημαίνει. Σας γνωρίζω, λοιπόν, επειδή φαίνεται πως το αγνοείτε, ότι οι άνθρωποι που ονομάζετε «υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», είναι αυτοί που καταπατούν, το ανθρώπινο δικαίωμα συμπολιτών μου, να νέμονται περιουσίες τους, αφού -παράνομα και αυθαίρετα- καταπατούν οικόπεδα και αγροκτήματα πολιτών του Ασπρόπυργου. Οι εν λόγω «υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», είναι αυτοί που μετατρέπουν την πόλη μας, σε μια ανοιχτή χωματερή, εν ονόματι της «πολιτισμικής ιδιαιτερότητάς τους», να ασκούν το επάγγελμα του ρακοσυλλέκτη, μεταφέροντας κι αποθέτοντας, οπουδήποτε, ακόμη και σε ρέματα ή δρόμους, τα απορρίμματα όλου του Λεκανοπεδίου, πολλά από τα οποία μάλιστα είναι τοξικά. Οι ίδιοι «μάρτυρες των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», παραδίδουν στην πυρά, κάθε βράδυ, ελαστικά αυτοκινήτων, αλλά και καλώδια, που αφαιρούν από ιδιωτικά και δημόσια κτίρια, ακόμη και Σχολεία, προκειμένου να διαχωρίσουν, από τα συστατικά τους, το μέταλλο, το οποίο εμπορεύονται. Αλήθεια, είναι ή δεν είναι βασανιστήριο, για τους 50.000 κατοίκους της Πόλης μας, να εισπνέουν τοξικά αέρια, για να «βιοπορίζονται», με το συγκεκριμένο τρόπο, αυτοί οι «αγωνιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»;  

4^ον) Επειδή, θα αναρωτιέστε αν καταγγέλθηκαν ποτέ, όλα τα ανωτέρω, στην «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο», σας απαντώ ευθέως: Ναι, και κατ΄ επανάληψη! Μέσω αναφορών μας, στην Ανεξάρτητη Αρχή «Συνήγορος του Πολίτη», μέσω αναφορών μας, στην «Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου», μέσω επιστολών-αναφορών μας, στους ειδικούς εμπειρογνώμονες του Ο.Η.Ε., «για τα ανθρώπινα και μειονοτικά δικαιώματα», μέσω αναφορών μας στις ειδικές επιτροπές του Συμβουλίου της Ευρώπης. Σε πολλές, μάλιστα, από τις παραπάνω Μ.Κ.Ο. και Ανεξάρτητες Αρχές, εκπροσωπούνται και οι εν Ελλάδι συνεργάτες της «Παγκόσμιας Μ.Κ.Ο.». Δε τους ρωτάτε, λοιπόν, γιατί παριστάνουν πως δε μας ακούν; Επιπλέον, σας γνωρίζω ότι, ο Δήμος μας, προσέφυγε και στη Διαρκή Επιτροπή Θεσμών και Διαφάνειας του Ελληνικού Κοινοβουλίου, κατά νόμο υπεύθυνη να ελέγξει το γεγονός ότι, «Ανεξάρτητες Αρχές», περιφρονούν τις καταγγελίες-αναφορές μας, και εξακολουθούν να παρουσιάζουν τα θύματα ως θύτες και το αντίστροφο. Αναμένουμε τη σύγκλιση ειδικής συνεδρίασης, για το θέμα, προκειμένου να καταθέσουμε στοιχεία, που θα ξεσκεπάσουν τις τακτικές που ακολουθούνται σε βάρος μας.

5^ον) Σας υπενθυμίζω, ακόμη, πως υπάρχει και μια ακόμη όψη των ανθρώπινων δικαιωμάτων, που τη γνωρίζετε αλλά την αντιπαρέρχεστε. Οφείλω, λοιπόν, να σας τη θυμίσω: Δίπλα από τις καταπατημένες εκτάσεις, από αυτούς που ονομάζετε  «υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», διαμένουν περίπου 20.000 νεοπρόσφυγες, ομογενείς μας ποντιακής καταγωγής, και 10.000 περίπου οικονομικοί μετανάστες, κάθε φυλής και θρησκεύματος. Όλοι αυτοί, για την «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο.» και μια σειρά άλλων εκφάνσεων, της ψευδώνυμης «Κοινωνίας των Πολιτών», και για όσους αναπαράγουν άκριτα τις ανακοινώσεις τους, βάσει ποιας Ευρωπαϊκής ή Παγκόσμιας Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, υποχρεούνται να υφίστανται όσα προανέφερα, κι άλλα τόσα, πολλά εκ των οποίων αφορούν έκνομες δραστηριότητες των «αγωνιστών»;

Κι όπως αντιλαμβάνεσθε, το γεγονός ότι, σε μια πόλη 50.000 ανθρώπων, ζούμε αρμονικά, ντόπιοι, νεοπρόσφυγες ελληνικής καταγωγής, από τις χώρες της πρώην  Ε.Σ.Σ.Δ., οικονομικοί μετανάστες, και  αθίγγανοι συμπολίτες, μόνιμα εγκατεστημένοι στον Ασπρόπυργο, αποστερεί από τις «Παγκόσμιες Μ.Κ.Ο.», τη δυνατότητα να μας χαρακτηρίσουν «ξενοφοβικούς» ή «ρατσιστές». Και για έναν ακόμη λόγο: Διότι, οι «προσφιλείς και πεφιλημένοι» των Μ.Κ.Ο., οι παρουσιαζόμενοι ως «υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων»,  που καταγγέλλουν διαρκώς, «ρατσισμό» σε βάρος τους, δυστυχώς για όλους μας, εκδηλώνουν το πιο ρατσιστικό τους πρόσωπο, κυρίως σε βάρος των αθίγγανων, μόνιμων κατοίκων του Ασπρόπυργου, αλλά και των οικονομικών μεταναστών! Ίσως, γιατί τους θεωρούν, πιο αδύναμους!... Κι όλα αυτά, είναι γνωστά, μέσω των αναφορών μας, σε όλους τους προαναφερθέντες, Αρχές και ακτιβιστές, οι οποίοι καμώνονται πως δεν τα γνωρίζουν…

6^ον) Θα μπορούσα να σταματήσω εδώ, αφού κάλυψα τις απορίες και τα ερωτήματά σας. Ωστόσο, επειδή δε θέλω να αφήσω αναπάντητο εκείνο το «εξυπηρετούν άλλους στόχους», έκφραση που επιχειρείτε να μας αποδώσετε, σας κάνω γνωστή την ακολουθία κάποιων «κρυφών επισκέψεων» στον Ασπρόπυργο, και συγκεκριμένα σε καταυλισμούς των «υπερασπιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», που κι αυτοί, όπως κι εσείς, τους βαφτίζουν «Ρομά»…  

Έχουμε  και λέμε, λοιπόν, για τον τελευταίο  ενάμιση χρόνο: Ο Πρέσβης των  Η.Π.Α. στην Αθήνα, μια ειδική απεσταλμένη  του Ο.Η.Ε., «για τα ανθρώπινα και  μειονοτικά δικαιώματα», και μια  αντιπροσωπεία του Συμβουλίου της Ευρώπης, οι πρώτοι δύο μάλιστα ιεροκρυφίως, προκειμένου να αποφύγουν κάθε συζήτηση με τους άλλους πολίτες της περιοχής, και τη Δημοτική Αρχή, πραγματοποίησαν «επισκέψεις αστραπή», στους καταυλισμούς των Αθίγγανων, και προέβησαν, όλως τυχαίως, σε πανομοιότυπες δηλώσεις… Τώρα, έχουμε την «Παγκόσμια Μ.Κ.Ο.», που κρύβει επιμελώς ότι είναι Μ.Κ.Ο., κάτω από το βαρύγδουπο τίτλο «Παγκόσμια Οργάνωση κατά των Βασανιστηρίων», να προσάπτει «δικαστική παρενόχληση», στο Δήμαρχο του Ασπρόπυργου...

Να πιστέψουμε ότι, αυτή η «παρέλαση», των παραγόντων που προανέφερα, Διπλωματών και Μ.Κ.Ο., με κοινό χαρακτηριστικό, την προκλητική περιφρόνηση της τοπικής κοινωνίας, είναι τυχαία; Το σύνολο, πάντως, των πολιτών της περιοχής, μόνο τυχαία δεν τη θεωρεί, και μόνο δημοκρατική συμπεριφορά δεν εισπράττει, από τους διαπρύσιους «υπερασπιστές των ανθρωπίνων δικαιωμάτων», που περιφρονούν προκλητικά, την τοπική κοινωνία, στην οποία προσάπτουν «ρατσιστική» συμπεριφορά! Ποιοι, με τι ηθικό ανάστημα, και σε βάρος ποιων; Των Πολιτών του Ασπρόπυργου, που πριν είκοσι (20) χρόνια, είχε πληθυσμό είκοσι χιλιάδες (20.000) κατοίκους, και σήμερα, με την έλευση και μόνιμη εγκατάσταση τριάντα χιλιάδων (30.000) και πλέον νεοφερμένων, Ελλήνων και Αλλοδαπών, ξεπέρασε τις πενήντα χιλιάδες (50.000) ψυχές; Ντροπή τους!... Και για ένα πράγμα να είναι σίγουροι: Θα μας βρίσκουν πάντα απέναντί τους, να ξεσκεπάζουμε τα βαθύτερα αίτια των επιλεκτικών ευαισθησιών τους!  

Εν κατακλείδι, θέλω να γνωρίζετε πως, είμαστε στη  διάθεσή σας, και στη διάθεση  κάθε ενδιαφερόμενου, για λεπτομερέστερη ενημέρωση,  όλων των ανωτέρω αναφερόμενων ζητημάτων.

Με τιμή                                               

ΝΙΚΟΛΑΟΣ  Ι.  ΜΕΛΕΤΙΟΥ

ΔΗΜΑΡΧΟΣ  ΑΣΠΡΟΠΥΡΓΟΥ

Κοινωνία των Πολιτών: μια συζήτηση με τον υποψήφιο βουλευτή Νίκο Γιαννή

Δείτε επίσης:

Η Καμπάνια ΜΚΟ στο Σύνταγμα

Ιστοσελίδα Νίκου Γιαννή

Άλλα κείμενα e-lawyer  για την Κοινωνία των Πολιτών

E-Lawyer @ tvxs.gr: Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τις εκλογές (2)

Κινηματογράφος: συζήτηση με Marco Gastine, σκηνοθέτη του "Θέμις"

Διαβάστε επίσης:

Κινηματογράφος: "Θέμις" του Μ.Γκαστίν

Δείτε εδώ trailer της ταινίας:

Ελληνικό trailer

Διεθνές trailer

Αρχή Προστασίας Δεδομένων: απαγόρευση διαβίβασης δεδομένων παιδιών μεταναστών

H διεύθυνση πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης Μεσσηνίας υπέβαλε ερώτημα  στην  Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το κατά πόσον οφείλει να εκτελέσει αίτημα του Δήμου Καλαμάτας για συλλογή των στοιχείων των παιδιών των μεταναστών, προκειμένου να διοργανωθεί μια γιορτή μεταναστών.

Η Αρχή εξέδωσε την απόφαση 15/2009 , στις 19.2.2009, για να αποφασίσει επί του ερωτήματος που είχε ασκηθεί στις 23.10.2008. Δεν επρόκειτο για αίτημα πολιτών, οπότε δεν τίθεται ζήτημα εφαρμογής της προθεσμίας των 50 ημερών, τις οποίες πάντως η Αρχή στην προκειμένη περίπτωση δεν υπερέβη κατά πάρα πολύ. 

Mε την απόφαση η Αρχή έκρινε ορθά  ότι η πληροφορία για  την εθνική καταγωγή του ατόμου εμπίπτει στην έννοια των ευαίσθητων δεδομένων. Σύμφωνα με τους κανόνες για τα ευαίσθητα δεδομένα, μία τέτοιου είδους συλλογή, για τη δημιουργία μιας γιορτής από τον Δήμο, δεν έχει νόμιμη βάση και γι' αυτό η Αρχή απαγόρευσε την διαβίβαση των δεδομένων. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι η Αρχή απεφάνθη ότι δεν χρειάζεται καν συλλογή δεδομένων για να διοργανώσει ένας Δήμος γιορτή μεταναστών: "Πράγματι, ο Δήμος Καλαμάτας δύναται να διοργανώσει την εν λόγω γιορτή και να ενημερώσει το ευρύ κοινό, απευθύνοντας σχετική πρόσκληση προς κάθε ενδιαφερόμενο, με περισσότερους τρόπους, οι οποίοι δεν συνεπάγονται την παραμικρή επεξεργασία δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα (π.χ. με την ανάρτηση ανακοινώσεων στις υπηρεσίες του Δήμου και σε άλλες δημόσιες υπηρεσίες ή, ευρύτερα, σε δημόσιους χώρους, την ενημέρωση δια του τοπικού τύπου, κλπ.). Επίσης, δύναται να προωθήσει τη σχετική ανακοίνωση στα σχολεία της Καλαμάτας, προκειμένου να ενημερωθούν οι ενδιαφερόμενοι μαθητές και οι οικογένειές τους. Επομένως, δεν υφίσταται αναλογικότητα ανάμεσα στη ζητηθείσα από το Δήμο Καλαμάτας επεξεργασία των επίμαχων δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα των ενδιαφερομένων υποκειμένων και στον προβαλλόμενο από το δήμο αυτό σκοπό επεξεργασίας."

Αρχή Προστασίας Δεδομένων: αναστολή καταστροφής γραπτών πανελληνίων εξετάσεων

Πέντε άτομα που μετείχαν στις πανελλήνιες εξετάσεις του 2008  προσέφυγαν στην  Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα εναντίον του Υπουργείου Παιδείας, για να μην καταστραφούν τα γραπτά τους πριν ασκήσουν το δικαίωμα πρόσβασης επ' αυτών.

Η Αρχή εξέδωσε την απόφαση 14/2009 , στις 20.2.2009, για να αποφασίσει επί των προσφυγών που είχαν ασκηθεί από το καλοκαίρι μέχρι και τον Νοέμβριο του 2008. 

Mε την απόφαση η Αρχή εξέδωσε προσωρινή διαταγή για την αναστολή της καταστροφής των γραπτών  όσων έχουν υποβάλλει αίτημα πρόσβασης, μέχρι η Αρχή να εκδώσει την οριστική της απόφαση.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι η Αρχή προβαίνει σε σταθμίσεις συνταγματικότητας και συμβατότητας με το κοινοτικό δίκαιο, κρίνοντας και πάλι ότι οι αποκλεισμοί από το δικαίωμα πρόσβασης επί των γραπτών των πανελλήνιων εξετάσεων είναι αντίθετοι στο δικαίωμα πρόσβασης το οποίο γνωρίζει συνταγματική και κοινοτικού δικαίου αναγνώρισης. 

Διαβάστε επίσης: Αξιολόγηση Αποτελεσματικότητας της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το έτος 2008. 

Αρχή Προστασίας Δεδομένων: υποχρέωση Δήμου για χορήγηση προσωπικών δεδομένων σε δημότη

Ένας δημότης προσέφυγε στην  Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα εναντίον ενός Δήμου, ο οποίος δεν χορηγούσε αντίγραφα εγγράφων που τηρούσε στο αρχείο του, με την δικαιολογία ότι τα έγγραφα περιείχανδεδομένα τρίτων.

Η Αρχή εξέδωσε την απόφαση 13/2009, στις 15.4.2009, για να αποφασίσει επί της προσφυγής που είχε ασκηθεί στις 20.2.2008 και συμπληρώθηκε στις 23.6.2008. Υπενθυμίζεται ότι η Αρχή υποχρεούται να τηρεί την προθεσμία της διεκπεραίωσης αιτήσεων εντός 50 ημερών, όπως επισήμανε πρόσφατα και ο Συνήγορος του Πολίτη. 

Mε την απόφαση η Αρχή αποφάσισε ότι ο Δήμος οφείλει να χορηγήσει τα εκζητούμενα αναγκαία στοιχεία για τους σκοπούς της χρησιμοποίησής τους από τον αιτούντα ενόψει δικαστηρίου, αφου βεβαίως τους ενημερώσει προηγουμένως κι αφού απαλείψει τα περιττά στοιχεία (λ.χ. ΑΦΜ, αριθμοί δελτίου ταυτότητας, τραπεζικοί λογαριασμοί κλπ). 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι ο προσφεύγων δεν ζητά από το Δήμο να του χορηγηθούν δεδομένα που αφορούν τον ίδιο (οπότε η Αρχή έχει ρητή σχετική αρμοδιότητα κατ' άρθρο 12 Ν.2472/1997), αλλά να του δοθούν δεδομένα τρίτων, επί των οποίων η Αρχή μπορεί να διαγνώσει απλώς ότι δεν συντρέχει απαγόρευση για την χορήγησή τους σύμφωνα με το θεσμικό πλαίσιο της προστασίας προσωπικών δεδομένων.  Άλλο όμως "δεν συντρέχει απαγόρευση για την χορήγηση" (όπως έχει πει η Αρχή σε παλαιότερες αποφάσεις) κι άλλο "ο Δήμος οφείλει να χορηγήσει τα δεδομένα". 

Η Αρχή σε αυτή την απόφαση πέρασε από το "δεν συντρέχει απαγόρευση χορήγησης" στο "ο Δήμος οφείλει να χορηγήσει τα δεδομένα" και γι' αυτό θα έπρεπε να είχε επικαλεστεί τις σχετικές διατάξεις για την πρόσβαση στα δημόσια έγγραφα που εισάγουν αυτή την υποχρέωση του Δήμου. Με αυτήν την απόφαση, η Αρχή ξεπερνάει τα όρια μιας υπηρεσίας προστασίας δεδομένων και εισέρχεται στην περιοχή ενός Information Commissioner, δηλ. μιας ανεξάρτητης αρχής που μπορεί και να διατάξει την χορήγηση εγγράφων. Το ερώτημα είναι εάν διαθέτει μια τέτοια αρμοδιότητα, πέραν από τις περιπτώσεις που οι υπεύθυνοι επεξεργασίας ΔΕΝ παραβιάζουν το δικαίωμα πρόσβασης του κοινού στα δικά τους δεδομένα, αλλά το γενικότερο δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια έγγραφα (δημόσια δεδομένα). 

"Όλα τα κρατικά όργανα έχουν την υποχρέωση να διασφαλίζουν την ανεμπόδιστη και αποτελεσματική άσκηση" των ατομικών δικαιωμάτων (άρθρο 25 Συντάγματος), ανάμεσα στα οποία βρίσκεται και το δικαίωμα πρόσβασης στα δημόσια έγγραφα (άρθρο 10 παρ. 3). Έτσι και η Αρχή, όπως και κάθε κρατικό όργανο, έχει την σχετική υποχρέωση, μέσα στο πλαίσιο των αρμοδιοτήτων της - δηλ. εφόσον τα έγγραφα περιέχουν και προσωπικά δεδομένα να διευκολύνει την πρόσβαση των πολιτών στην πληροφόρηση. 

Θα άξιζε λοιπόν να επεκταθεί και νομοθετικά αυτή η αρμοδιότητά της, δεδομένου ότι η αρχή της ασφάλειας δικαιου επιβάλλει αυτό που σήμερα φαίνεται περισσότερο ως "πολιτική διαφάνειας" να καταστεί και νομική δέσμευση.

Διαβάστε επίσης: Αξιολόγηση Αποτελεσματικότητας της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το έτος 2008. 

Aρχή Προστασίας Δεδομένων: διαγραφή Τούρκου από το Schengen και τον Κατάλογο Ανεπιθύμητων

Ένας Τούρκος υπήκοος με προσφυγή του στην γαλλική Αρχή Προστασίας Δεδομένων, ζήτησε από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα να διαγραφεί από το Σύστημα Σένγκεν και από τον Εθνικό κατάλογο ανεπιθύμητων.

Η Αρχή εξέδωσε την απόφαση 11/2009 , στις 17.2.2009, για να αποφασίσει επί του αιτήματος που είχε υποβληθεί από το 2007, ενώ από την απόφαση δεν προκύπτει πότε η γαλλική Αρχή διαβίβασε το αίτημα στην ελληνική Αρχή. 

Mε την απόφαση η Αρχή αποφάσισε τη διαγραφή του αιτούντος από τα εν λόγω αρχεία, επειδή είχε παρέλθει τριετία από την εγγραφή του προσώπου σε αυτά χωρίς να επανεξεταστεί με αιτιολογημένη απόφαση ο λόγος διατήρησης των δεδομένων του στο αρχείο. 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει ότι ο προσφεύγων είχε απευθυνθεί στο Προξενείο της Ελλάδας στην Σμύρνη προκειμένου να εξασφαλίσει προξενική θεώρηση, η οποία όμως δεν του χορηγήθηκε, επειδή κατά τους ισχυρισμούς του Προξενείου, τα πιστοποιητικά του ήταν πλαστά και γι' αυτό του επιβλήθηκε από το 2004 απαγόρευση εισόδου στην Ελλάδα.  

Διαβάστε επίσης: Αξιολόγηση Αποτελεσματικότητας της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το έτος 2008. 

Αρχή Προστασίας Δεδομένων: Ποια στοιχεία χορηγούν ασφαλιστικά ταμεία σε εργοδότη ενόψει δίκης κατά εργαζομένων

Μια εταιρία ζήτησε από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα να χορηγηθεί άδεια στο ΙΚΑ για να κοινοποιήσει στοιχεία των εργαζομένων, ώστε να χρησιμοποιηθούν σε δίκη εναντίον τους.

Η Αρχή εξέδωσε την απόφαση 10/2009 , στις 17.2.2009, για να αποφασίσει επί του αιτήματος που είχε υποβληθεί από το 2006. Υπενθυμίζεται ότι η Αρχή υποχρεούται να τηρεί την προθεσμία της διεκπεραίωσης αιτήσεων εντός 50 ημερών, όπως επισήμανε πρόσφατα και ο Συνήγορος του Πολίτη. 

Mε την απόφαση η Αρχή επισήμανε τα περιορισμένα δεδομένα (μόνο απλά, όχι ευαίσθητα) που επιτρέπεται να χορηγήσει το ΙΚΑ στον εργοδότη, κάνοντας τον σχετικό διαχωρισμό. Επίσης επέβαλε πρόστιμο (5.000 ευρώ) στο ΙΚΑ επειδή κοινοποίησε στην εταιρία βεβαιώσεις που περιείχαν δεδομένα υγείας των εργαζομένων, χωρίς άδεια της Αρχής και χωρίς προηγούμενη ενημέρωση των 

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει η ένσταση των εργαζομένων ότι η εταιρία θα μπορούσε να ζητήσει πρόσβαση στα στοιχεία με την δικαστική διαδικασία προσκόμισης εγγράφων, την οποία απέρριψε η Αρχή ως αβάσιμη, αναφέροντας ότι η δυνατότητα δικαστικής ικανοποίησης του αιτήματος "δεν παρακωλύει την άσκηση των αρμοδιοτήτων της συνταγματικά (άρθρο 9Α) κατοχυρωμένης ανεξάρτητης Αρχής για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα". Συνεπώς, η Αρχή θεωρεί ότι η παράλληλη δική της αρμοδιότητα δεν επηρεάζεται από την τυχόν δικαστική διεκδίκηση του ίδιου επίδικου αντικειμένου.

Τέλος, η Αρχή επέβαλε στην εταιρία την κύρωση της καταστροφής των δεδομένων των εργαζομένων που είχαν συλλεχθεί με παράνομη κοινοποίηση από το ΙΚΑ.

Διαβάστε επίσης: Αξιολόγηση Αποτελεσματικότητας της Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα για το έτος 2008. 

Εξωκοινοβουλευτικοί υπουργοί: μια πραγματική θεσμική μεταρρύθμιση

Ο κρυφός πόθος των υποψήφιων βουλευτών των κομμάτων εξουσίας, αλλά και των κομμάτων που προσδοκούν σε μια κυβέρνηση συνεργασίας είναι να υπουργοποιηθούν. Δηλαδή χρησιμοποιούν ως όχημα την ανάδειξή τους ως μέλη της νομοθετικής λειτουργίας για την μετάβασή τους στην εκτελεστική. Αυτό από μόνο του είναι μια σοβαρή στρέβλωση της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, θεμελιώδες στοιχείο της οποίας είναι η αρχή της διάκρισης των λειτουργιών, αλλά και το ότι η Κυβέρνηση οφείλει να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη της Βουλής κι όχι το αντίστροφο. 

Σε όσους ακούγεται θεωρητικό δόγμα η αρχή της διάκρισης των λειτουργιών ή η αρχή της εμπιστοσύνης, αρκεί να αναλογιστούν πόσο διαφορετική θα ήταν η στόχευση και οι προθέσεις των υποψήφιων βουλευτών εάν γνώριζαν εξ αρχής ότι δεν πρόκειται να υπουργοποιηθούν κι ότι εκλέγονται για την εντολή που τους δίνει ο λαός: την ενάσκηση της νομοθετικής λειτουργίας και τον κοινοβουλευτικό έλεγχο της εκτελεστικής εξουσίας. Αν αφαιρέσεις 50 βουλευτές από το νομοθετικό σώμα για να τους υπουργοποιήσεις, αυτομάτως αποδυναμώνεις την  κοινοβουλευτική διάσταση του πολιτεύματος , στο όνομα μιας κακώς νοούμενης "άμεσης" λογοδοσίας των υπουργών στους ψηφοφόρους τους κι όχι στην Βουλή. Το Σύνταγμα αναφέρει ότι η Κυβέρνηση πρέπει να απολαμβάνει της εμπιστοσύνης της Βουλής, όχι της "άμεσης" εμπιστοσύνης των ψηφοφόρων. 

Η συγκρότηση μιας κυβέρνησης αποκλειστικά από εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς σημαίνει ενδυνάμωση του ελεγκτικού ρόλου του κοινοβουλίου, αφού πλέον η ιδιότητα του Βουλευτή γίνεται αυτοσκοπός, όπως θα έπρεπε να είναι εξ αρχής. 

Σημαίνει επίσης αποκοπή του ομφάλιου λώρου των ψηφοφόρων από την άμεση και μη αξιοκρατική πρόσβαση τους στα υπουργικά γραφεία, δηλαδή περιορισμό του πολιτικού κόστους και του ρουσφετιού. 

Σημαίνει, τέλος, επιλογή ανθρώπων που ουδέποτε θα έμπαιναν στη διαδικασία "πείθω ψηφοφόρους", ξοδεύοντας χρόνο, χρήμα και φαιά ουσία σε αποκλειστικά επικοινωνιακές δραστηριότητες και διαγωνιζόμενοι στο ποιος θα ακολουθήσει καλύτερα τους κανόνες της διαφήμησης και της λείανσης των γωνιών τους. Το ότι κάποιος έρχεται πρώτος σε σταυρούς σημαίνει απλώς ότι εφάρμοσε πολύ καλά τους κανόνες της προεκλογικής εκστρατείας κι όχι ότι μπορεί να λύσει τα προβλήματα του περιβάλλοντος, της παιδείας ή της δημόσιας υγείας. 

Ένα αντίστοιχο παράδειγμα είναι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, το όργανο της εκτελεστικής εξουσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης: οι Επίτροποι που την αποτελούν υποδεικνύονται από τα κράτη μέλη χωρίς άμεση εκλογή από τους πολίτες. Τίθενται όμως συλλογικά στην ψήφο εμπιστοσύνης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, το οποίο εκλέγεται άμεσα από τους ευρωπαίους. Οι Επίτροποι είναι εξ ορισμού εξωκοινοβουλευτικοί - άλλο αν έχουν πιο πριν ή και πιο μετά μεγάλες πολιτικές υπουργικές καριέρες στις χώρες τους.  

Η μόνη σοβαρή ένσταση που αναπτύσσεται στην συγκρότηση μιας εξωκοινοβουλευτικής κυβέρνησης είναι η έλλειψη "δημοκρατικής νομιμοποίησης", δηλαδή η μη εμπλοκή των ψηφοφόρων στην ανάδειξη των μελών της κυβέρνησης. Η ένσταση δεν είναι φυσικά νομική, αφού αρκεί η εμπιστοσύνη της Βουλής προς την Κυβέρνηση - και μάλιστα μιας Βουλής ενισχυμένης, αφού ξέρει ότι δεν πρόκειται να υπουργοποιηθεί οπότε μπορεί να είναι πιο αντικειμενική και με λιγότερες δεσμεύσεις "κομματικής πειθαρχίας". Είναι μια ένσταση πολιτικής φιλοσοφίας και επισημαίνει ένα αριστοκρατικό άρωμα σε μια τέτοια κυβέρνηση μη αιρετών.  Πέρα από την παράκαμψη του κοινοβουλευτικού χαρακτήρα του πολιτεύματος, το ζήτημα της αντιπροσώπευσης παραμένει σε ένα βαθμό. Αλλά μπορεί να ξεπεραστεί στην πράξη. 

Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα: να συνθέσεις μια κυβέρνηση με πρόσωπα που έχουν τόσο βαθειές ρίζες και ευρεία αποδοχή στην Κοινωνία των Πολιτών, ώστε η υπουργοποίησή τους να μην είναι ένα τιμητικό "αξίωμα" της πολιτείας για την "μακρά προσφορά", ή το άλλοθι μιας κατά τ' άλλα αυταρχικής πολιτικής, αλλά η φυσική εξέλιξή τους. Η ανάθεση υπουργείου δεν θα πρέπει να είναι ένα έπαθλο για "αρίστους" (ή μια επικερδής πλατφόρμα αδιαφανών δοσοληψιών), αλλά ο τομέας που έχει ανάγκη την καθοδήγηση του από μια προσωπικότητα του ειδικού τομέα της εκάστοτε αρμοδιότητας. Ο εξωκοινοβουλευτικός υπουργός πρέπει να έχει αναδειχθεί (και να είναι  άμεσα ελέγξιμος) από  την κοινωνία και το ενδιαφέρον του για τον τομέα του να είναι αυτοσκοπός. 

Μια επιτυχημένη επιλογή δεν αφορά λοιπόν στιγνούς τεχνοκράτες (κίνδυνος δημιουργίας της "κυβέρνησης των σοφών" - le gouvernement des sages), αλλά προσωπικότητες που έχουν αναδειχθεί στο πεδίο της Κοινωνίας των Πολιτών με τη δράση τους στους ειδικούς τομείς. Έτσι η υποτιθέμενη έλλειψη δημοκρατικής νομιμοποίησης αναπληρώνεται από την αξία της κοινωνικής προσφοράς και γεφυρώνεται κατά κάποιο τρόπο το χάσμα. 

Η συγκρότηση μιας κυβέρνησης από εξωκοινοβουλευτικούς υπουργούς είναι μια εξόχως πολιτική πράξη, αφού αποτελεί μια σημαντική τομή επιστροφής στην συνταγματική ισορροπία της διάκρισης ων λειτουργιών, αλλά και σηματοδοτεί την μετάβαση από τους "νικητές του προεκλογικού αγώνα" στους ανθρώπους που μπορούν να δώσουν λύσεις στα πραγματικά προβλήματα. 

Το προεδρικό διάταγμα διάλυσης της Βουλής

ΕΦΗΜΕΡΙΣ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΣ

ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΤΕΥΧΟΣ ΠΡΩΤΟ  

Αρ. Φύλλου 174

7 Σεπτεμβρίου 2009

ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ ΥΠ' ΑΡΙΘΜ. 127

Διάλυση της Βουλής, προκήρυξη Βουλευτών και σύγκληση της νέας Βουλής

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Έχοντας υπόψη:

1. Τις διατάξεις του άρθρου 41 παράγραφοι 2 και 3 του Συντάγματος.

2. Την πρόταση της Κυβέρνησης που έχει λάβει ψήφο εμπιστοσύνης από τη Βουλή, η οποία διατυπώνεται στην πράξη 18 του Υπουργικού Συμβουλίου της 3ης Σεπτεμβρίου 2009, για την ανανέωση της λαϊκής εντολής, προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα αναφερόμενα σε αυτήν εξαιρετικής σημασίας εθνικά θέματα, την οποία και αποδεχόμαστε, 

Αποφασίζουμε:

Διαλύουμε τη Βουλή της ΙΒ' Περιόδου Προεδρευόμενης Δημοκρατίας, καλούμε τους εκλογείς για την εκλογή Βουλευτών την 4η Οκτωβρίου 2009, ημέρα Κυριακή και συγκαλούμε τη Βουλή που θα προκύψει από τις εκλογές, την 14η Οκτωβρίου 2009, ημέρα Τετάρτη και ώρα 11:00.

Στον Υπουργό Εσωτερικών αναθέτουμε τη δημοσίευση και εκτέλεση του παρόντος διατάγματος.

Αθήνα, 7 Σεπτεμβρίου 2009 

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

ΚΑΡΟΛΟΣ ΓΡ. ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ

Ο ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ Α. ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ

[...]

Δικαστήρια και βουλευτικές Εκλογές 2009

Με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης (Αρ. Πρωτ. 123096/3.9.2009), ενόψει των βουλευτικών εκλογών της 4ης Οκτωβρίου 2009, αναστέλλονται οι εργασίες των δικαστηρίων τρεις (3) εργάσιμες ημέρες πριν από τη διενέργειά τους και τρεις (3) εργάσιμες ημέρες μετά από αυτές, δηλαδή από 30 Σεπτεμβρίου 2009 μέχρι και 7 Οκτωβρίου 2009, πλην του Πρωτοδικείου Αθηνών, για το οποίο παρατείνεται η αναστολή των εργασιών του για δύο (2) ακόμη εργάσιμες ημέρες, ήτοι μέχρι και 9 Οκτωβρίου 2009.

Ποινικές δίκες που θα αρχίσουν στο ακροατήριο πριν από την 30η Σεπτεμβρίου 2009 και δεν θα περατωθούν την ίδια ημέρα συνεχίζονται και μετά την 30η Σεπτεμβρίου 2009.

Στα ανωτέρω χρονικά διαστήματα αναστέλλεται και η διενέργεια των πλειστηριασμών.

____________

ΛΟΓΩ ΑΝΑΣΤΟΛΗΣ ΤΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ, ΑΠΟ 30 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ 9 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009 -ΕΝΟΨΕΙ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ ΤΗΣ 4ης ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2009 (ΒΛ. ΥΠ. ΑΡΙΘΜ.123096/3-9-2009 ΕΓΓΡΑΦΟ ΥΠΟΥΡ.ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗΣ)

ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΚΑΤΑΘΕΣΗ ΠΡΟΤΑΣΕΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΙΚΑΣΙΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΔΟΥ ΑΥΤΗΣ, ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑ 30/09/2009 (ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ), 1/10/2009 (ΕΝΟΧΙΚΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ), 2/10/2009 (ΕΦΕΣΕΙΣ ΙΑ' ΠΙΝΑΚΙΑ), 5/10/2009 (ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ), 6/10/2009 (ΕΜΠΡΑΓΜΑΤΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ), 7/10/2009 (ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ), 8/10/2009 (ΕΝΟXΙΚΟ ΠΟΛΥΜΕΛΕΣ) ΚΑΙ 9/10/2009 (ΕΦΕΣΕΙΣ ΙΑ' ΠΙΝΑΚΙΑ).

ΕΚ ΤΗΣ ΔΙΟΙΚΗΣΕΩΣ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΔΙΚΕΙΟΥ ΑΘΗΝΩΝ

____________

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΡΟΤΙΜΗΣΕΙΣ

Θα εκδοθεί μόλις συνεδριάσει και αποφασίσει το πρώτο τμήμα του Αρ. Πάγου (πιθανή ημέρα η Δευτέρα 7/9).

Ενημερώνεστε από τα sites του Δ.Σ.Α.

Κινηματογράφος: "Θέμις" του M.Γκαστίν

Κάθε δίκη είναι και μία αφήγηση, η οποία περιλαμβάνει - εκτός από το "θεαματικό" τμήμα της ακροαματικής διαδικασίας-  και πολλά άλλα στοιχεία που συνθέτουν μία ιστορία κρίσης περί του δικαίου ή του αδίκου. Τους κανόνες αυτής της αφήγησης θέτει βεβαίως ο νόμος και οι τυπικοί δικονομικοί κανόνες που ορίζουν το περίγραμμα εντός του οποίου καλούνται να αυτοσχεδιάσουν όλοι οι παράγοντες. Την πλοκή προσπαθούν να κατευθύνουν οι συνήγοροι με τα εναλλακτικά "σενάρια" που προτείνουν στα δικόγραφα και τους ισχυρισμούς τους, υπηρετώντας την εκδοχή των διαδίκων, ενώ οι μάρτυρες καλούνται να υπερασπιστούν με τις καταθέσεις τους την δική τους πρόσληψη ως προς την αλήθεια. Τα πιο αστάθμητα στοιχεία σε μία δίκη είναι οι δικαστές, οι εισαγγελείς και το κοινό: αυτούς (κανονικά) δεν τους επιλέγει όποιος προσφύγει στην Δικαιοσύνη. 

Πριν φτάσει μια υπόθεση στο ακροατήριο, έχουν περάσει ατέλειωτες ώρες προετοιμασίας, συνομιλιών, έρευνας σε νομικά βιβλία, σύνταξης εγγράφων, αναμονής σε ουρές για την κατάθεσή τους, έξοδα, ξενύχτια, τηλέφωνα, φωτοτυπίες, σκάλες, καφέδες, αγωνία και ψυχολογική αλληλουποστήριξη στα "στρατόπεδα" της κάθε πλευράς. Το αθώος/ένοχος επίσης δεν κλείνει μια (ποινική) δίκη: πρέπει να περιμένει κανείς μερικούς μήνες για να διαβάσει την αιτιολόγηση της δικαστικής απόφασης.

Στο ντοκιμαντέρ του ο M.Γκαστίν, εντάσσοντας τους νομικούς κανόνες "αφήγησης" στους παραδοσιακούς κανόνες της ταινίας τεκμηρίωσης, έχει καταγράψει ορισμένες σκηνές από τα Δικαστήρια της οδού Ευελπίδων (Πρωτοδικείο Αθηνών), αναζητώντας όχι τις βαρύγδουπες δίκες εναντίον ΜΜΕ  ή εκδικάσεις κακουργημάτων, αλλά τις μικρές και καθημερινές διενέξεις ανάμεσα σε απλούς ανθρώπους: μικροκλοπή, διαζύγιο, ναρκωτικά, μήνυση διαζευγμένου πατέρα για κακοποίηση παιδιού, συκοφαντική δυσφήμηση και ψευδής καταμήνυση, εγκατάλειψη οχήματος ύστερα από πρόσκρουση κλπ. Η ταινία τεκμηριώνει πόσες ώρες πάνε χαμένες για ανούσιες μικροϋποθέσεις, μέσα από εξαντλητικές διαδικασίες που θα μπορούσαν να είχαν αποφευχθεί αν λειτουργούσε ο θεσμός της διαμεσολάβησης, αλλά και το πόσο η ίδια ταλαιπωρία είναι που "απορροφά" την οργή των αντιδικούντων πολιτών και τελικά διασφαλίζει μια επίφαση κοινωνικής ειρήνης, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα της δίκης. 

Στην ταινία αποτυπώνεται με μεγάλη πιστότητα το "ψητό" των ακροαματικών διαδικασιών μερικών δικών, όπως θα μπορούσε καθένας να της παρακολουθήσει κάθε μέρα, ως κοινό στα Δικαστήρια Ευελπίδων. Χρησιμοποιώντας τρικάμερο, η ταινία έρχεται κοντά στα πρόσωπα και προκαλεί τον θεατή να μπει στο ρόλο του δικαστή  για να μαντέψει ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψεύδεται. Από αυτή την άποψη είναι μια σημαντική καταγραφή όλων των παραγόντων μιας πρωτοβάθμιας ακροαματικής διαδικασίας στην Ελλάδα σήμερα και η αξία της είναι αυτονόητα μεγάλη.

Παρακολουθώντας αυτή την ταινία αναρωτιόμουν όμως, για ποιο λόγο να μην έχουμε καταγεγραμμένες και τις μεγάλες δίκες που συντάραξαν την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια και κυρίως την δίκη για την "17Ν", η βιντεοσκόπηση της οποίας απαγορεύθηκε από εκείνο το δικαστήριο, αποστερώντας στον ιστορικό του μέλλοντος αλλά και σε κάθε ενδιαφερόμενο να μπορέσει να παρακολουθήσει αυτήν την καταγραφή, ενώ στην εποχή μας η τεχνολογία το επιτρέπει. Αν ο σκοπός ήταν να μην "ηρωοποιηθούν" πρόσωπα από την τηλεοπτική προβολή - κάτι το οποίο θεωρώ βαθύτατα αντιδημοκρατικό και λογοκριτικό- γιατί δεν ενδιαφέρθηκε κάποιος σκηνοθέτης να κάνει μια ταινία πάνω σε αυτό το θέμα, όπως είχε γίνει λ.χ. με το αντιστοιχο ντοκιμαντέρ για την "Δίκη της Χούντας"; Eπίσης θα πρέπει να γίνει κάποια στιγμή κι ένα ντοκιμαντέρ για την δίκη Κοσκωτά, την οποία ο νομικός κόσμος επί χρόνια αποκαλούσε "μάνα όλων των δικών". 

Στην ταινία του Γκαστίν υπάρχει πάντως κι ένα αναπόφευκτο στοιχείο εξιδανίκευσης - χωρίς να αποδίδω πρόθεση στον σκηνοθέτη- με την έννοια ότι ο ήχος είναι καθαρός (ενώ συνήθως στα ακροατήρια της Αθήνας σπάνια ακούγεται ο μάρτυρας από το κοινό), οι δικηγόροι δεν πολυαρπάζονται, ο φωτισμός μάλλον είναι καλύτερος απ' ό,τι συνήθως και τα "μπουλούκια" περιορίζονται στην αρχή της συνεδρίασης, ζητώντας τις αναβολές. Και φυσικά, όσο ρεαλιστική κι αν είναι η απεικόνιση, ο πραγματικός χρόνος εκδίκασης μιας υπόθεσης ειναι συνήθως υπερτριπλάσιος και εντελώς απρόβλεπτος.  

Ωστόσο, στην ταινία υπάρχει και η πρόεδρος που επιπλήττει μια μάρτυρα για την εμφάνισή της (επειδή προσέρχεται να καταθέσει με "αεράτο" ρούχο και λυτά πλούσια μαλλιά) ρωτώντας την επιτιμητικά "στην εκκλησία έτσι πηγαίνετε;" πράγμα που υπογραμμίζει την προκατάληψη της δικαστή ως προς το "αυτονόητο" του θρησκεύματος και ως προς την μεταφυσικής αντιστοιχίας ιερότητα του πρωτοδικείου. Υπάρχει επίσης ο "θεατρικός" εισαγγελέας που κατά την πρότασή του φουσκώνει σαν διάνος και υποστηρίζει σωματικά την ομιλία του με αδρές χειρονομίες που θυμίζουν περισσότερο πολιτικό. Yπάρχει και η κούφια για τον απλό πολίτη νομική γλώσσα, η οποία πρέπει επειγόντως να απλοποιηθεί για να καταλαβαίνουν οι διάδικοι τι συμβαίνει σε μια δίκη και τι αποφασίζεται πραγματικά γι' αυτούς. 

Νομίζω ότι τεχνικά πρέπει το ντοκιμαντέρ να είχε τις δυσκολίες του, προκειμένου οι κάμερες και τα υπόλοιπα μηχανήματα παραγωγής  να εισέλθουν σε έναν χώρο που ασκείται με - λίγο πολύ "τριτοκοσμικές" συνθήκες- η απονομή της Δικαιοσύνης και οπωσδήποτε αξίζουν συγχαρητήρια όχι μόνο στους δημιουργούς της ταινίας, αλλά και στη διοίκηση του πρωτοδικείου καθώς και όλους τους δικαστές, συνηγόρους, μάρτυρες και διαδίκους που δέχθηκαν να καταγραφεί η δίκη τους για σκοπούς έρευνας, τεκμηρίωσης και τέχνης. 

Το φιλμ αυτό πρέπει να μελετηθεί από καθέναν/καθεμιά που πρόκειται να εμφανιστεί ως παράγοντας για πρώτη φορά στο δικαστήριο (νομίζω θα αποτελέσει αναπόσπαστο στοιχείο της βιβλιοθήκης κάθε δικηγορικού γραφείου, δίπλα στο Boston Legal), αλλά και από το  υπουργείο Δικαιοσύνης, καθώς και από το Συμβούλιο της Ευρώπης που αξιολογεί την Ελλάδα ως προς την τήρηση διεθνών προτύπων για την απονομή της Δικαιοσύνης. Αποτελεί επίσης πρώτης τάξεως υλικό για κάθε κοινωνιολογική έρευνα σχετικά με το θέμα αυτό. 

Μια καταγραφή υψηλής πιστότητας για τη λειτουργία του κεντρικότερου Δικαστηρίου της χώρας και ένα πολύτιμο ντοκιμαντέρ για την μόνη από τις τρείς κρατικές λειτουργίες που έρχεται σε καθημερινή επαφή με τον λαό.

Νομοθεσία χωρίς Βουλή: "Πράξεις νομοθετικού περιεχομένου"

Οι νομοθετικές εκκρεμότητες που άφησε η Κυβέρνηση με την πρόωρη διάλυση της Βουλής είναι:

- η απόσυρση των ΙΧ, 

- το "πάγωμα" των πλειστηριασμών για χρέη κάτων των 200.000 ευρώ, 

- οι μετατάξεις και οι συνταξιοδοτήσεις 4.500 ευργαζομένων στη Ολυμπιακή, 

- οι ιδιωτικοποιήσεις, οι αναθέσεις δημοσίων έργων (αυτοχρηματοδοτούμενα, ΣΔΙΤ) και η πληρωμή του ΦΠΑ σε δόσεις.

Επειδή δεν υπάρχει Βουλή, η Κυβέρνηση εξετάζει για ορισμένες από αυτές τις ρυθμίσεις (απόσυρση ΙΧ, πληρωμή ΦΠΑ, αναστολή πλειστηριασμών) να θεσπιστούν με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, όπως μεταδίδει το in.gr

Θα υπενθυμίσω ότι κάτι αντίστοιχο είχε γίνει το 2007 για την καταβολή ποσών σε πυρόπληκτους, εν μέσω προεκλογικής περιόδου. (Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου 29.8.2007 - ΦΕΚ 205/Α'/29.8.2007 Κοινωνικές παροχές και οικονομικές ενισχύσεις στους πληγέντες από τις πυρκαγιές.)

Σύμφωνα με το άρθρο 44 του Συντάγματος,  "σε έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης", εκδίδονται ΠΝΠ από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Όμως, μέσα σε 40 μέρες από την έκδοσή τους ή μέσα σε 40 μέρες από τη σύγκληση της νέας Βουλής, οι ΠΝΠ υποβάλλονται στην Ολομέλεια για έγκριση. Αν δεν υποβληθούν, ή αν δεν εγκριθούν από τη Βουλή, οι ΠΝΠ παύουν να ισχύουν.

Εδώ ξεκινάει πάλι η αναζήτηση του κατά πόσον πρόκειται όντως για "έκτακτες περιπτώσεις εξαιρετικά επείγουσας και απρόβλεπτης ανάγκης". Εάν αυτό ήταν προφανές σχεδόν για την ΠΝΠ του 2007, λόγω των πυρκαγιών, το ίδιο δεν φαίνεται να προκύπτει σήμερα για την απόσυρση των ΙΧ, την πληρωμή ΦΠΑ με δόσεις και την αναστολή των πλειστηριασμών.

Ένα μεγάλο ερώτημα όμως είναι, αν εκδοθεί τέτοια ΠΝΠ, εάν η επόμενη Βουλή θα την εγκρίνει. Διότι εάν η σημερινή αντιπολίτευση θα έχει μετά τις εκλογές την πλειοψηφία στη Βουλή, θα μπορούσε και να μην την εγκρίνει, ιδίως αν θεωρηθεί ότι αυτά τα μέτρα είναι "προεκλογικές παροχές" της Κυβέρνησης. Έτσι όμως, θα ακυρώσει μια πράξη του Προέδρου της Δημοκρατίας. Χωρίς αυτό βέβαια να σημαίνει κάτι σε νομικό επίπεδο, πολιτικά θα είναι αξιοπερίεργο, αν όχι πρωτόγνωρο.

Κάπου εδώ λοιπόν πρέπει να γίνει συγκεκριμένος ο προεκλογικός λόγος του ΠΑΣΟΚ για την επόμενη μέρα: θα ακυρώσει τυχόν τέτοια ΠΝΠ;  Θα δεσμευτεί για την κατάργηση όλης της αντισυνταγματικής νομοθεσίας της ΝΔ, εάν βρεθεί στην Κυβέρνηση;

Αυτό βέβαια αφορά και τα υπόλοιπα κόμματα, διότι η Βουλή δεν είναι μόνο η πλειοψηφική παράταξη. Είναι επιτακτική ανάγκη ο προεκλογικός διάλογος, εκτός από την οικονομία, να περιλαμβάνει και σαφείς δεσμεύσεις όλων των κομμάτων απέναντι στο νομοθετικό χάλι των τελευταίων ετών που δυσχεραίνει την απονομή δικαιοσύνης στην χώρα. 

E-Lawyer @ tvxs.gr: Eρωτήσεις και Απαντήσεις για τις εκλογές

Πηγή: TVXS.gr

Αποστολή προεκλογικού υλικού και προστασία προσωπικών δεδομένων

Η αποστολή προεκλογικού υλικού απ' ευθείας στους ψηφοφόρους, είτε με παραδοσιακούς τρόπους (όπως το τηλέφωνο και  η αποστολή φυλλαδίων στην διεύθυνση κατοικίας), είτε με σύγχρονα  μέσα επικοινωνίας (fax, e-mail, sms, facebook msg κλπ), προϋποθέτει την τήρηση της νομοθεσίας για την προστασία προσωπικών δεδομένων.

Η διεύθυνση κατοικίας ή η επαγγελματική διεύθυνση φυσικών προσώπων,  ο αριθμός τηλεφώνου, ο αριθμός fax, το e-mail αποτελούν “δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα” κι αυτό σημαίνει ότι η τήρηση σχετικών αρχείων από τους υποψηφίους βουλευτές κι από τις εταιρίες παροχής σχετικών υπηρεσιών πρέπει να σέβεται την ιδιωτικότητα των πολιτών. 

Για να είναι νόμιμη η χρήση των στοιχεί

ων αυτών, θα πρέπει να τηρούνται οι παρακάτω προϋποθέσεις:

α) Γνωστοποίηση αρχείου προσωπικών δεδομένων ή έναρξης επεξεργασίας προσωπικών δεδομένων στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Πριν ξεκινήσει η αποστολή προεκλογικού υλικού, οι υποψήφιοι (ή οι εταιρίες που τους υποβοηθούν) θα πρέπει να έχουν γνωστοποιήσει την τήρηση αρχείου στην ΑΠΔΠΧ, συμπληρώνοντας και καταθέτοντας το σχετικο Έντυπο Γνωστοποίησης (άρθρο 6 Ν.2472/1997)

Τέτοια υποχρέωση δεν έχουν τα ίδια τα πολιτικά κόμματα, όσον αφορά τα μέλη τους, αλλά μόνον εφόσον τα μέλη έχουν δώσει τα δεδομένα με τη συγκατάθεσή τους (άρθρο 7Α παρ. 1 (γ) Ν.2472/1997).

Εφόσον δεν έχει τηρηθεί η υποχρέωση γνωστοποίησης αρχείου ή έναρξης επεξεργασίας, ο υπεύθυνος τιμωρείται με ποινή φυλάκισης έως 3 ετών και πρόστιμο 3.000 – 15.000 ευρώ (άρθρο 22 παρ. 1 Ν.2472/1997).

Η συλλογή των δεδομένων πρέπει να γίνεται από δημόσια προσβάσιμες πηγές και η διάθεση του αρχείου σε τρίτους απαγορεύεται (Απόφαση 11/2001 της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων) 

β) Υποχρέωση ενημέρωσης των πολιτών πριν την χρήση των προσωπικών δεδομένων τους

Κατά το στάδιο που ο υποψήφιος ή η εταιρία συλλέγει προσωπικά δεδομένα πολιτών, οφείλει να τους ενημερώσει με κάθε πρόσφορο τρόπο για την πηγή της συλλογής, την ταυτότητα του υπεύθυνου επεξεργασίας, τον σκοπό της χρήσης και το δικαίωμα πρόσβασης. Εάν ο υποψήφιος συλλέγει τα δεδομένα με την συνδρομή του ίδιου του πολίτη, οφείλει να τον ενημερώνει για τα παραπάνω γραπτώς (άρθρο 11 Ν.2472/1997).

γ) Συγκατάθεση των πολιτών 

1. Εάν πρόκειται για την ταχυδρομική αποστολή προεκλογικού υλικού, η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έχει αποφανθεί ότι δεν απαιτείται συγκατάθεση, επειδή υπερέχει προφανώς το έννομο συμφέρον των υποψηφίων για την πολιτική επικοινωνία με τους ψηφοφόρους (άρθρο 5 παρ. 2 (ε) Ν.2472/1997, απόφαση 11/2001 Αρχής Προστσίας Προσωπικών Δεδομένων).

2. Όμως, η χρήση προσωπικών δεδομένων για ηλεκτρονική απευθείας αποστολή προεκλογικού υλικού, επιτρέπεται μόνον εφόσον υπάρχει εκ των προτέρων ρητή συγκατάθεση του πολίτη (Άρθρο 11 παρ. 1 Ν.3471/2006).

3.  Πάντως, ειδικά για την χρήση e-mail, δεν απαιτείται η προηγούμενη συγκατάθεση του πολίτη, εφόσον το e-mail αποκτήθηκε απο τον υποψήφιο στο πλαίσιο προηγούμενης επικοινωνίας, υπό την προϋπόθεση ότι παρεσχέθη στον πολίτη, κατά τρόπο σαφή και ευδιάκριτο, η δυνατότητα να αντιταχθεί με εύκολο και δωρεάν τρόπο στην χρήση των ηλεκτρονικών του στοιχείων και αυτό σε κάθε μήνυμα, σε περίπτωση που ο χρήστης αρχικά δεν είχε διαφωνήσει με αυτή τη χρήση. Απαγορεύεται η αποστολή μηνυμάτων ηλεκτρονικού ταχυδρομείου που έχουν σκοπό την άμεση εμπορική προώθηση υπηρεσιών προεκλογικής διαφήμησης, όταν δεν αναφέρεται ευδιάκριτα και σαφώς η ταυτότητα του αποστολέα ή του προσώπου προς όφελος του οποίου αποστέλλεται το μήνυμα, καθώς επίσης και η έγκυρη διεύθυνση στην οποία ο αποδέκτης του μηνύματος μπορεί να ζητεί τον τερματισμό της επικοινωνίας (Άρθρο 11 παρ. 3 και 4  Ν.3471/2006). 

 4. Σημειώνεται ότι ως “συγκατάθεση” του υποκειμένου των δεδομένων νοείται μόνο “κάθε ελεύθερη, ρητή και ειδική δήλωση βουλήσεως, που εκφράζεται με τρόπο σαφή, και εν πλήρη επίγνωση, και με την οποία, το υποκείμενο των δεδομένων, αφού προηγουμένως ενημερωθεί, δέχεται να αποτελέσουν αντικείμενο επεξεργασίας τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα που το αφορούν. Η ενημέρωση αυτή περιλαμβάνει πληροφόρηση τουλάχιστον για τον σκοπό της επεξεργασίας, τα δεδομένα ή τις κατηγορίες δεδομένων που αφορά η επεξεργασία, τους αποδέκτες ή τις κατηγορίες αποδεκτών των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα, καθώς και το όνομα, την επωνυμία και τη διεύθυνση του υπεύθυνου επεξεργασίας και του τυχόν εκπροσώπου του. Η συγκατάθεση μπορεί να ανακληθεί οποτεδήποτε, χωρίς αναδρομικό αποτέλεσμα.” (άρθρο 2 ια Ν.2472/1997). 

Για την παραβίαση του Ν.2472/1997 προβλέπεται, σε περίπτωση πρόκλησης ηθικής βλάβης, χρηματική ικανοποίηση η οποία ορίζεται κατ' ελάχιστον στο ποσό των 5.869 ευρώ (άρθρο 23 Ν.2472/1997), ενώ για την παραβίαση του Ν.3471/2006 προβλέπεται, σε περίπτωση πρόκλησης ηθικής βλάβης, χρηματική ικανοποίηση η οποία ορίζεται κατ' ελάχιστον στο ποσό των 10.000 ευρώ (άρθρο 14 παρ. 2 Ν.3471/2006).  

Οι νομικές υπηρεσιες κοινωνίας της πληροφορίας Data&Protection δραστηριοποιούνται στους τομείς της πνευματικής ιδιοκτησίας, της προστασίας προσωπικών δεδομένων, της πρόσβασης σε έγγραφα και της ελευθερίας της έκφρασης

E-lawyer @ alpha 989 εξελίξεις για τα προσωπικά δεδομένα

Πιέστε "play full song here"

To συνταγματικό έρεισμα της διάλυσης της Βουλής

Η πρόωρη λήξη της θητείας της Βουλής - δηλαδή η προσφυγή σε εκλογές πριν την συμπλήρωση της τετραετίας προβλέπεται ως αρμοδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας.

Σύμφωνα με το άρθρο 41 του Συντάγματος, η διάλυση της Βουλής προβλέπεται στις εξής περιπτώσεις:

α) αν δύο Κυβερνήσεις έχουν παραιτηθεί ή καταψηφιστεί από την Βουλή και η σύνθεσή της δεν εξασφαλίζει κυβερνητική σταθερότητα

β) ύστερα από πρόταση της Κυβέρνησης, για ανανέωση της λαϊκής εντολής προκειμένου να αντιμετωπιστεί εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας. Αποκλείεται η διάλυση της νέας Βουλής για το ίδιο θέμα. 

Η Βουλή διαλύεται επίσης εάν δεν εκλεγεί Πρόεδρος της Δημοκρατίας με αυξημένη πλειοψηφία, όπως ορίζει το άρθρο 32 του Συντάγματος. 

Ένα κλασικό ερώτημα που ανακύπτει όταν προκηρύσσονται πρόωρες εκλογές με την επίκληση "εθνικού θέματος εξαιρετικής σημασίας" είναι ποιος κρίνει κατά πόσον ένα θέμα εμπίπτει σε αυτήν την κατηγορία. Επίσης, ποιος θα κρίνει αν η Κυβέρνηση ζητήσει διάλυση της Βουλής για το ίδιο θέμα. Είναι αυτονόητο ότι η κρίση για την προσφυγή σε εκλογές είναι μια πολιτική απόφαση, η οποία ανατίθεται από το Σύνταγμα στην Κυβέρνηση. Επειδή όμως ο όρος "εθνικό θέμα εξαιρετικής σημασίας" περιλαμβάνεται σε ένα νομικά δεσμευτικό κείμενο, και μάλιστα ανώτατης τυπικής ισχύος όπως το Σύνταγμα, η κρίση είναι και νομική και ασκείται στο πλαίσιο μιας διακριτικής ευχέρειας, η οποία έχει και άκρα όρια: δεν μπορείς να βαφτίσεις ένα εθνικό θέμα ως "εξαιρετικής σημασίας" όταν δεν είναι, γιατί το Σύνταγμα δεν λέει ότι η Κυβέρηση μπορεί να κάνει εκλογές "όποτε θέλει, για οποιοδήποτε λόγο". Oύτε επιτρέπεται να επικαλεστεί η Κυβέρνηση το ίδιο θέμα που επικαλέστηκε και για τις προηγούμενες εκλογές: κι αυτή η επιλογή είναι πέραν της διακριτικής ευχέρειας της Κυβέρνησης.

Γι' αυτό το Σύνταγμα θέτει τον έλεγχο αυτής της κρίσης, του κατά πόσον το θέμα είναι "εθνικής σημασίας" που χρησιμοποιείται για πρώτη φορά, στην αρμοδιότητα του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος εκδίδει το σχετικό Διάταγμα της Βουλής. Βεβαίως ο Πρόεδρος δεν έχει διακριτική ευχέρεια, αλλά δέσμια αρμοδιότητα να εκδώσει το προεδρικό διάταγμα της διάλυσης της Βουλής. 

Πάντως, αν ο συνταγματικός νομοθέτης δεν πρόκρινε ότι χρειάζεται μια νομική επικύρωση ή επιβεβαίωση του λόγου προσφυγής στης εκλογές δεν θα ανέθετε αυτή την αρμοδιότητα στον Πρόεδρο, αλλά θα αρκούσε λ.χ. μια Πράξη της Κυβέρνησης για την διάλυση της Βουλής. Επιλέγοντας ο συνταγματικός νομοθέτης να αναθέσει στον Πρόεδρο αυτή την αρμοδιότητα, του εμπιστεύεται και την "δεύτερη" και τελική κρίση νομιμότητας του λόγου που επικαλείται η Κυβέρνηση. 

Εάν δηλαδή ο Πρόεδρος κρίνει ότι το εθνικό θέμα δεν είναι "εξαιρετικής σημασίας", έχει την δυνατότητα να μην υπογράψει το σχέδιο του προεδρικού διατάγματος διάλυσης της Βουλής και να παραιτηθεί από τη θέση του, διασφαλίζοντας την συνταγματική νομιμότητα. 

Ο Συνήγορος του Πολίτη κυνηγάει την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων

Όπως έχει διαπιστωθεί από τις αρχές του έτους, ουσιαστικά η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων έχει αυτοκαταργηθεί, πράγμα που διαπιστώσαμε όλοι και από την κατόπιν εορτής δημοσίευση των γνωμοδοτήσεών της για κάμερες και DNA. Μία εβδομάδα μετά την ψήφιση των νομοσχεδίων η Αρχή εξέδωσε τις βαρύνουσας σημασίας γνωμοδοτήσεις της για την αντισυνταγματικότητα, ενώ  είχε λάβει αρκετό καιρό πριν τα σχέδια νόμου και όφειλε να είχε δράσει.

Ο Συνήγορος του Πολίτη διαπιστώνει με τη σειρά του ότι η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων δεν λειτουργεί. Με έγγραφό του στις 4.8.2009 υπενθυμίζει σχετική εκκρεμότητα της Αρχής για απάντηση σε καταγγελία πολίτη. Η Αρχή φυσικά δεν έχει απαντήσει ακόμη - κι ούτε πρόκειται μάλλον. 

Το εν λόγω έγγραφο του Συνηγόρου του Πολίτη, με δικές μας υπογραμμίσεις, έχει ως εξής:

"Αξιότιμοι κύριοι, 

Με αναφορά του ο κ. *** έχει ζητήσει την παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη να τύχει απαντήσεως από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, η υπ' αριθμό ***/2008 αίτησή του, συμπληρωματική παλαιότερων με αρ. πρωτ. ***/2004 και ***/2006 σχετικά με καταστροφή προσωπικών του δεδομένων τα οποία φέρονται να τηρούνται στο Γενικό Αρχείο του Πρωτοδικείου Αθηνών.

Ο Συνήγορος του Πολίτη δεν αντιτίθεται στην άποψη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (γνωμοδότηση 591/2000), ότι και οι συνταγματικά κατοχυρωμένες ανεξάρτητες αρχές "ανεξαρτήτως της φύσεώς ... και του ειδικού καθεστώτος" τους εντάσσονται "στη διοίκηση και στο νομικό πρόσωπο του ελληνικού δημοσίου" και συνεπώς εμπίπτουν στο "πεδίο εφαρμογής" του Κώδικα Διοικητικής Διαδικασίας, ή τουλάχιστον "στο άρθρο 10 του Συντάγματος" που καθιερώνει υποχρέωση απάντησης. Ξεχωριστά, βέβαια θα πρέπει να κριθεί το κατά πόσον η μια ή η άλλη αρμοδιότητα ανεξάρτητης αρχής, ως εκ της φύσεως και λειτουργίας της, παρίσταται καν δεκτική προθεσμιών, ιδιαίτερα σε σχέση με τις κατ' εξοχήν ελεγκτικές πράξεις, των οποίων η λυσιτελής ολοκλήρωση εξ ορισμού προϋποθέτει σύνθετες ενέργειες και συνεργασία των ελεγχομένων.

Ωστόσο, στην αρμοδιότητα του Συνηγόρου του Πολίτη "δεν υπάγονται ... οι ανεξάρτητες αρχές ως προς την κύρια λειτουργία τους" (άρθρο 3 παρ. 2 ν.3094/2003). Ο ίδιος ο Συνήγορος του Πολίτη παγίως κάνει δεκτό ότι το εν λόγω πεδίο αναρμοδιότητάς του καταλαμβάνει και διαδικαστικά ζητήματα που άπτονται της "κύριας λειτουργίας", όπως, λόγου χάριν, η τήρηση τυχόν προθεσμιών για διεκπεραίωση αιτημάτων αναγομένων σε αυτήν. Με την έννοια αυτή, το παρόν έγγραφο αποσκοπεί αμιγώς στην ενημέρωσή σας για την συγκεκριμένη εκκρεμότητα και δεν προσλαμβάνει χαρακτήρα ελέγχου, κατέστη δε αναγκαίο μόνο μετά από πολύμηνες μάταιες προσπάθειες για απ' ευθείας επικοινωνία μας με τους οικείους χειριστές."

_____________________________

Παρατηρούμε λοιπόν ότι ακόμα και παρ' όλο που τυπικά είναι πέραν των αρμοδιοτήτων του , ο Συνήγορος παρεμβαίνει διαπίστωσε την ματαιότητα των πολύμηνων προσπαθειών του για "απ' ευθείας επικοινωνία" με τους χειριστές. Εάν ο Συνήγορος του Πολίτη δεν μπορεί καν να επικοινωνήσει με τους συναδέλφους του σε μια άλλη ανεξάρτητη αρχή, γίνεται αντιληπτο ότι το θέμα της λειτουργίας της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, όπως υποστηρίζουμε κι εμείς εδώ και πολλούς μήνες, είναι ιδιαιτέρως σοβαρό.

Η στοιχειώδης σοβαρότητα εκ μέρους της Αρχής Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων επιβάλλει όχι μόνο  την απάντηση στον Συνήγορο του Πολίτη ως θεσμικού συνομιλητή, αλλά και την λήψη συγκεκριμένων νέων μέτρων για την διασφάλιση ότι η Αρχή θα απαντά τουλάχιστον σε εύλογη προθεσμία (η οποία δεν είναι δυνατόν να ξεπερνά τους 3 μήνες) στους πολίτες. 

Προτεινόμενο μέτρο για την επιτάχυνση της διαδικασίας: 

Σε περίπτωση που τα έγγραφα προς την Αρχή υποβάλλονται με την επιμέλεια δικηγόρων, θα μπορούσε η Αρχή να ενθαρρύνει  την σύνταξη σχεδίου απαντήσεως της υπηρεσίας από τον πληρεξούσιο δικηγόρο, (όπως συμβαίνει και στην προετοιμασία σχεδίων διαταγής πληρωμής ή σχεδίων διαταγής αποδόσεως μισθίου) ώστε η εργασία της Αρχής να περιορίζεται στην έγκριση ή την απόρριψη του σχεδίου. Σε υποθέσεις άρνησης πρόσβασης στα έγγραφα, δικαιώματος αντίρρησης του υποκειμένου ή αδειοδότησης για επεξεργασία ευαίσθητων δεδομένων, η διαδικα΄σια της έγκρισης ή απόρριψης ενός σχεδίου απάντησης μπορεί να γίνει με τήρηση της 50ήμερης συμφωνίας - πέρα από κάθε αμφιβολία. 

Κατ' αυτόν τον τρόπο, οι ίδιοι δικηγόροι μπορούν εμμέσως να διευκολύνουν το έργο της Αρχής. Χρειάζεται όμως και η δημιουργική προσέγγιση εκ μέρους της ίδιας της Αρχής, ώστε να μην αντιμετωπιστεί η συγκεκριμένη πρωτοβουλία ως δήθεν αθέμιτη "υπόδειξη", αφού ο σκοπός δεν είναι η υποκατάσταση της υπηρεσίας, αλλά η αντιμετώπιση ενός υπαρκτού προβλήματος, δηλαδή της ουσιαστικής απενεργοποίησης της προστασίας προσωπικών δεδομένων στην Ελλάδα.